समुखविमुखसूते जारणार्थं प्रवक्ष्ये विविधसुलभयोगैर्भोजनं गंधकस्य । (१।१)

तदनु च घनचूर्णैर्भोजनं पाचनं स्यात् निखिलसूतविभूत्यै वार्तिकानां सुखाय ॥ (१।२)

मेर्चुर्:: जारण ओड़् सुल्ड़ुर्गंधकं सूक्ष्मचूर्णं तु सप्तधा बृहतीद्रवैः । (२।१)

भावयेद्वाथ वृन्ताकरसेनैव तु सप्तधा ॥ (२।२)

पलैकं पारदं शुद्धं काचकूप्यन्तरे क्षिपेत् । (३।१)

कर्षकं भावितं गंधं कर्पूरं माषमात्रकम् ॥ (३।२)

क्षिप्त्वा तत्र मुखं रुद्ध्वा मृदा कूपीं च लेपयेत् । (४।१)

दीपाग्निना दिनं पच्यान्मुखमुद्घाटयेत्पुनः ॥ (४।२)

जीर्णे गंधं च कर्पूरं दत्त्वा तद्वच्च जारयेत् । (५।१)

एवं शतगुणे जीर्णे गंधकं जारयेद्रसे ॥ (५।२)

मेर्चुर्य्:: जारण ओड़् सुल्ड़ुर्कासीसं चैव सौराष्ट्री सज्जीक्षारेण मोदकम् । (६।१)

शिग्रुतोयेन संयुक्तं कृत्वा भाव्यमनेन वै ॥ (६।२)

सप्ताहं चूर्णितं गंधं तं गंधं जारयेत्पुनः । (७।१)

इष्टिकागर्तमध्ये तु सम्यक् शुद्धरसं क्षिपेत् ॥ (७।२)

मुखं स्वच्छेन वस्त्रेण छादयेत्तस्य पृष्ठतः । (८।१)

दशांशं गंधकं दत्त्वा श्रावकेण निरोधयेत् ॥ (८।२)

पृष्ठे लघुपुटं देयं जीर्णे गंधं पुनः क्षिपेत् । (९।१)

एवं शतगुणं जार्यं गंधकं पारदे शनैः ॥ (९।२)

मेर्चुर्य्:: जारण ओड़् पक्वबीजतं रसं तप्तखल्वे तु क्षिपेद्वस्त्रेण गालितम् । (१०।१)

पादांशकं पक्वबीजं दत्त्वाम्लैर्मर्दयेद्दिनम् ॥ (१०।२)

तं क्षिपेच्चारणायन्त्रे जंबीररससंयुतम् । (११।१)

तं यंत्रं धारयेद् घर्मे जारितो जायते रसः ॥ (११।२)

मेर्चुर्य्:: जारण ओड़् पक्वबीजसविडं कलयेद्यंत्रे दिनैकं तु पुटे पचेत् । (१२।१)

जारितं स्यात्पुनर्बीजं दत्त्वा जार्यं च पूर्ववत् । (१२।२)

जारयेच्च पुनस्तद्वदेवं जार्यं समं क्रमात् ॥ (१२।३)

मेर्चुर्य्:: सारणा wइथ् पक्वबीजजारितं सारणायन्त्रे क्षिपेत्तैलं वसान्वितम् । (१३।१)

द्रावितं नालमूषायां पक्वबीजरसान्वितम् ॥ (१३।२)

तद्यंत्रे धारयेदेवं सारितो जारयेद्रसः । (१४।१)

सारितं तत्पुनर्मर्द्यं पूर्ववद् बिडसंयुतम् ॥ (१४।२)

जारयेत्कच्छपे यंत्रे जीर्णे बीजे तु सारयेत् । (१५।१)

पूर्ववत् सारणायन्त्रे बीजेन द्विगुणेन वै ॥ (१५।२)

पुनस्तं जारयेत्तद्वत्तथैव प्रतिसारयेत् । (१६।१)

त्रिगुणेन तु बीजेन पूर्ववज्जारयेत्पुनः ॥ (१६।२)

मेर्चुर्य्:: मुख:: ~बन्धनतद्रसं तालकं तुल्यं तैलं धत्तूरसंभवम् । (१७।१)

दिव्यौषधीगणद्रावं सर्वं मर्द्यं दिनावधि ॥ (१७।२)

वज्रमूषान्धितं पच्यात्करीषाग्नौ दिनावधि । (१८।१)

पुनर्दिव्यौषधीद्रावैर्मर्द्यं पाच्यं दिनावधि । (१८।२)

इत्येवं च पुनः कुर्यात्सूतो बद्धमुखो भवेत् ॥ (१८।३)

रसबन्धनम्तं रसं धौतमाक्षीकं तीक्ष्णं शुल्बं रसः शशी । (१९।१)

समांशं देवदाल्युत्थद्रवैर्मर्द्यं दिनावधि ॥ (१९।२)

त्रिदिनं मधुसर्पिर्भ्यां मर्दितं गोलकीकृतम् । (२०।१)

वज्रमूषागतं रुद्ध्वा शोष्यं तीव्राग्निना धमेत् ॥ (२०।२)

खदिराङ्गारयोगेन खोटबद्धो भवेद्रसः । (२१।१)

तत्खोटं टंकणैः काचैः शोधयेद्वै धमन्धमन् ॥ (२१।२)

तेजःपुञ्जो रसो बद्धो बालार्कसदृशो भवेत् ॥ (२२।०)

सिल्वेर् => गोल्द्तद्रसं सिक्थकेनैव वेष्टयित्वा प्रपूजयेत् । (२३।१)

शतांशं तु द्रुते तारे क्रामणेनैव संयुतम् ॥ (२३।२)

तत्तारं जायते स्वर्णं जांबूनदसमप्रभम् । (२४।१)

अष्टानवतिभागं स्यादित्येवं वेधको मतः ॥ (२४।२)

मेर्चुर्य्:: मुखकरणअथ वक्ष्ये रसेन्द्रस्य वासितस्य मुखं क्रमात् । (२५।१)

येन व्योमादिवैक्रान्तं चरत्याश्वभिषेचितम् ॥ (२५।२)

अम्लवेतसजंबीरबीजपूरकभूखगैः । (२६।१)

त्रिदिनं मर्दयेत्सूतं भूनागैश्च दिनत्रयम् । (२६।२)

तप्तखल्वे दिनं मर्द्यं सूतस्येत्थं मुखं भवेत् ॥ (२६।३)

मेर्चुर्य्:: मुखकरणमध्यगर्तसमायुक्तं कारयेदिष्टिकाद्वयम् । (२७।१)

धान्याभ्रं गंधकं शुद्धं प्रत्येकं दशनिष्ककम् ॥ (२७।२)

यामं जम्बीरजैर्द्रावैर् मर्द्यं तेनैव लेपयेत् । (२८।१)

गर्तद्वयं समांशेन ह्यधोगर्तं सुशोधितम् ॥ (२८।२)

विंशनिष्कं क्षिपेत्सूतम् ऊर्ध्वं देयापरेष्टिका । (२९।१)

लिप्त्वा मृल्लवणैः संधिं दीप्ताग्निं ज्वालयेदधः ॥ (२९।२)

अविच्छिन्नं दिवारात्रौ यावत्सप्तदिनावधि । (३०।१)

स्वांगशीतं समुद्धृत्य रसं किट्टविवर्जितम् । (३०।२)

इत्येवं तु त्रिधा कुर्याद्रसस्य तु मुखं भवेत् ॥ (३०।३)

मेर्चुर्य्:: मुखकरणवंशनालान्धितं सूतं भाण्डे गोमूत्रपूरिते । (३१।१)

त्रिसप्ताहं पचेच्चुल्ल्यां सूतस्येत्थं मुखं भवेत् ॥ (३१।२)

परल्लेल्स् बेत्wएएन् संस्कारस् अन्द् रितुअल्समुखे निर्मुखे सूते वक्ष्यते जारणं क्रमात् । (३२।१)

खल्वपीतं रसो लिङ्गं मर्दनं मार्जनं स्मृतम् ॥ (३२।२)

नानौषधीरसैः स्नानं सत्त्वैर्बीजैः प्रपूजनम् । (३३।१)

स्वर्णादिरत्नजातैश्च उपहारं प्रकल्पयेत् ॥ (३३।२)

नैवेद्यं रञ्जनं दिव्यं सारणा स्याद्विसर्जनम् । (३४।१)

वेधनं देहलोहेषु सम्यक्पूजाविधेः फलम् ॥ (३४।२)

यावद्दिनानि वह्नौ तु धारणे जार्यते रसः । (३५।१)

तावद्युगसहस्राणि शिवलोके महीयते ॥ (३५।२)

यत्किंचिद्रसराजस्य साधनार्थे व्ययो भवेत् । (३६।१)

तत्सर्वं कोटिगुणितं दत्ते श्री भैरवी ध्रुवम् ॥ (३६।२)

साधकानां सुधीराणाम् इह लोके परत्र च । (३७।१)

अतो भूपैर्वार्तिकेन्द्रैः साध्यः स्याद् भुक्तिमुक्तिदः ॥ (३७।२)

अभ्र:: प्रेपरतिओन् ड़ोर् चारणअर्कक्षीरेण धान्याभ्रं दिनं मर्द्यं निरुध्य च । (३८।१)

कपोताख्ये पुटे पच्यात् क्षीरैर्यामं विमर्दयेत् ॥ (३८।२)

रुद्ध्वाधः पूर्ववत्पच्यादेवं वारचतुष्टयम् । (३९।१)

त्रिधा च मूलकद्रावै रम्भाकन्दद्रवैस्त्रिधा ॥ (३९।२)

अपामार्गकाकमाचीमीनाक्षीभृङ्गराण्मुनिः । (४०।१)

पुनर्नवा मेघनादो विदारिश्चित्रकं तथा ॥ (४०।२)

क्रमाद् एषां द्रवैरेव मर्दनं पुटपाचनम् । (४१।१)

एकैकेनैकवारं च दत्त्वा तद्भावयेत्पुनः ॥ (४१।२)

शतावरी तालमूली कदली तण्डुलीयकम् । (४२।१)

अर्कः पुनर्नवा शिग्रुर्यवचिञ्चा ह्यनुक्रमात् ॥ (४२।२)

प्रतिद्रवैर् दिनैकं तु भावितं चारणे हितम् ॥ (४३।०)

अभ्र:: वोर्बेरेइतुन्ग् औड़् चारणअर्कक्षीरैस्तु धान्याभ्रं यामं मर्द्यं निरुध्य च । (४४।१)

कपोताख्ये पुटे पच्यादेवं वारांश्चतुर्दश ॥ (४४।२)

कदली मुसली शिग्रुर्वन्ध्याङ्कोल्लार्कपीलुकम् । (४५।१)

नागवल्ली कुबेराक्षी भूम्यपामार्गतुम्बरुः ॥ (४५।२)

एषामेकद्रवं ग्राह्यं कांजिके व्योमसंयुतम् । (४६।१)

सर्वमेतत्क्षिपेद् भाण्डे तन्मध्ये पाचयेत् त्र्यहम् ॥ (४६।२)

पूर्वाभ्रं दोलिकायन्त्रे समुद्धृत्याथ शोषयेत् । (४७।१)

कासीसं तुवरी सिन्धुष्टंकणं च समं समम् ॥ (४७।२)

सर्वमेतद्दशांशं तु क्षिप्त्वा तस्मिन्विमर्दयेत् । (४८।१)

दिनैकं तप्तखल्वे तु क्षिप्त्वा तस्मिन्विमर्दयेत् ॥ (४८।२)

दिनैकं तप्तखल्वे तु तदभ्रं चारणे हितम् ॥ (४९।०)

अभ्र:: प्रेपरतिओन् ड़ोर् चारणशतवारं द्रुतं नागं मुण्डीद्रावे विनिक्षिपेत् । (५०।१)

तेन द्रावेण धान्याभ्रं मर्दितं सप्तधा पुटेत् । (५०।२)

मर्द्यं मर्द्यं निरुध्याथ कपोताख्ये पुटे पचेत् ॥ (५०।३)

तत्तुल्यं गंधकं दत्त्वा पूर्वोक्तैर्मुण्डिकाद्रवैः ॥ (५१।०)

सस्तन्यैर् बीजपूरोत्थैर् द्रावैर्भाव्यं दिनावधि । (५२।१)

एतदभ्रं तु सूतस्य चारणे परमं हितम् ॥ (५२।२)

सिद्धमूलीव्याघ्रपादी हंसपादी कदल्यग्निकुमारिकाः । (५३।१)

बृहती लाङ्गली वज्री खण्डजारीन्द्रवारुणी ॥ (५३।२)

वन्ध्याकर्कोटकी मूषा सर्पाक्षी शङ्खपुष्पिका । (५४।१)

मण्डूकी अग्निमथनो विख्याता सिद्धमूलिका ॥ (५४।२)

एताः समस्ता व्यस्ता वा चोक्तस्थाने नियोजयेत् ॥ (५५।०)

मेर्चुर्य्:: समुख:: चारण ओड़् अभ्रअथातः समुखे सूते पूर्वाभ्रं षोडशांशकम् । (५६।१)

दत्त्वा मर्द्यं तप्तखल्वे सिद्धमूलीद्रवैर्दिनम् ॥ (५६।२)

ततस्तं चारणायंत्रे जंबीररससंयुतम् । (५७।१)

घर्मे धार्यं दिनैकं तु चरत्येव न संशयः ॥ (५७।२)

मेर्चुर्य्:: लक्ष-।कोटिवेधिन्चारितं बन्धयेद्वस्त्रे दोलायंत्रे दिनावधि । (५८।१)

सिद्धमूलीद्रवैर्युक्तैः पातनाज्जीर्यते ह्यलम् ॥ (५८।२)

अजीर्णं चेत्पचेद्यंत्रे कच्छपाख्ये दिनावधि । (५९।१)

अष्टमांशं विडं दत्त्वा चरत्येव न संशयः ॥ (५९।२)

अनेन क्रमयोगेन चार्यं जार्यं पुनः पुनः । (६०।१)

जीर्णे शतगुणे सम्यक् सहस्रांशेन विध्यति ॥ (६०।२)

सहस्रगुणिते जीर्णे लक्षवेधी भवेद्रसः । (६१।१)

तद्वल्लक्षगुणे जीर्णे कोटिवेधी भवेद्रसः ॥ (६१।२)

कृष्णाभ्रं वा सुवर्णं वा यथाशक्त्या तु जारयेत् । (६२।१)

पूर्ववत्क्रमयोगेन फलं स्यादुभयोः समम् ॥ (६२।२)

मेर्चुर्य्:: ड़ोर् प्रोदुच्तिओन् ओड़् सिल्वेरनेनैव क्रमेणैव तारं वा श्वेतमभ्रकम् । (६३।१)

जारयेत्तु यथाशक्त्या तारकर्मणि शस्यते ॥ (६३।२)

मेर्चुर्य्:: मुखबन्धन, कोटिवेधिन्पूर्ववत् पक्वबीजेन सारणादि यथाक्रमम् । (६४।१)

कर्तव्यं रसराजस्य वेधनं क्रामणं तथा ॥ (६४।२)

चंद्रार्कं जारयेत्सर्वं ताम्रं वा तारकर्मणि । (६५।१)

एवं शतगुणे जीर्णे सहस्रांशेन वेधयेत् ॥ (६५।२)

सहस्रगुणिते जीर्णे पूर्ववत्सारणात्रयम् । (६६।१)

कृत्वा जार्यं पुनस्तद्वच्चारयेच्च त्रिधा पुनः ॥ (६६।२)

इत्येवं च पुनः सार्यं पुनः सार्यं च जारयेत् । (६७।१)

मुखबन्धादिवेधान्तं कारयेत्पूर्ववद्रसे ॥ (६७।२)

तेनैव लक्षभागेन दिव्यं भवति कांचनम् । (६८।१)

यदा लक्षगुणे जीर्णे त्रिधा सार्यं च जारयेत् ॥ (६८।२)

इत्येवं सप्तधा कार्यं बन्धयेच्च ततो मुखम् । (६९।१)

पूर्ववत्क्रामणान्तं च कृतोऽसौ जायते रसः ॥ (६९।२)

कोटिवेधी तु चंद्रार्के सत्यं शंकरभाषितम् ॥ (७०।०)

मेर्चुर्य्:: निर्मुख:: चारणअथ निर्मुखसूतस्य वक्ष्ये चारणजारणे । (७१।१)

शुद्धसूते तु वैक्रांतं मारितं षोडशांशकम् ॥ (७१।२)

क्षिप्त्वा मर्द्यं तप्तखल्वे सिद्धमूलीरसैस्त्र्यहम् । (७२।१)

संस्कारेण ह्यनेनैव निर्मुखश्चरति ध्रुवम् ॥ (७२।२)

मेर्चुर्य्:: चारण:: निर्मुखअथवा तप्तखल्वे तु भूलतासंयुतं रसम् । (७३।१)

मर्दयेत्त्रिदिनं पश्चात्पात्यं पातनयन्त्रके ॥ (७३।२)

संस्कारेण ह्यनेनापि निर्मुखं चरति क्षणात् ॥ (७४।०)

मेर्चुर्य्:: जारण:: निर्मुखअस्यैव जारणायोग्यो व्योमसंस्कार उच्यते । (७५।१)

धान्याभ्रमम्लवर्गेण दोलायंत्रे त्र्यहं पचेत् । (७५।२)

स्नुहीक्षीरैस्ततो मर्द्यं यामैकं चान्धितं धमेत् ॥ (७५।३)

कपोताख्यपुटैकेन तमादायाथ मर्दयेत् । (७६।१)

मूलकं कदलीकन्दं मीनाक्षी काकमाचिका ॥ (७६।२)

मुनिर् आर्द्रकवर्षाभूमेघनादापामार्गकम् । (७७।१)

एरण्डश्च द्रवैरेषां पृथग्देयं पुटं लघु ॥ (७७।२)

दोलायंत्रे ततः पच्याद्वज्रीक्षीरैर्दिनावधि । (७८।१)

वचा निम्बं धूमसारं कासीसं च सुचूर्णितम् ॥ (७८।२)

अभ्रस्य षोडशांशेन प्रत्येकं मिश्रयेत्ततः । (७९।१)

मर्दयेत्ताम्रखल्वे तु चणकाम्लैर्दिनावधि ॥ (७९।२)

नवसारैरयःपात्रं लेपयेत्तत्र निक्षिपेत् । (८०।१)

पारदं साधितं साभ्रं चणकाम्लं च कांजिकम् ॥ (८०।२)

मृद्वग्निना पचेच्चुल्ल्यां रसश्चरति तत्क्षणात् । (८१।१)

जारयेत्पूर्वयोगेन ततश्चार्यं च जारयेत् ॥ (८१।२)

मात्रा युक्तिर् यथापूर्वं सेयं निर्मुखजारणा । (८२।१)

कृष्णाभ्रकं सुवर्णं च जार्यं स्याद्धेमकर्मणि ॥ (८२।२)

तारं वा श्वेतमभ्रं वा जार्यं स्यात्तारकर्मणि । (८३।१)

सारणादिक्रामणान्तं यथापूर्वं तु जारयेत् ॥ (८३।२)

कर्तव्यं सूतराजे तु तद्वद् भवति कांचनम् । (८४।१)

श्वेतेन जारयेत् श्वेतं यथाबीजं तथाङ्कुरम् ॥ (८४।२)

प्रोक्तं यथा सुगमसाधितपीतगंधं कृष्णाभ्रहेमरजतं सितमभ्रकं च । (८५।१)

संसार्य तद्रसवरे वरवार्तिकेन्द्रः कुर्यान्महाकनकभारसहस्रसंख्यम् ॥ (८५।२)