गर्भयोग्यमथ बीजसाधनमनेकयोगतो रञ्जने हितम् । (१।१)

जारितस्य नरपारदस्य वै तत्समस्तमधुना निगद्यते ॥ (१।२)

बीज:: प्रेपरतिओन्गंधकं माक्षिकं नागं सर्वं तुल्यं विचूर्णयेत् । (२।१)

त्रिगुणं वाहयेत्स्वर्णं द्रावितं तु धमन् धमन् ॥ (२।२)

पूतिबीजमिदं स्थूलं गर्भे द्रवति तत्क्षणात् ॥ (३।०)

बीज:: प्रेपरतिओन्नागं स्वर्णं समं ताप्यं शिलाचूर्णं क्षिपन् क्षिपन् । (४।१)

जीर्णे नागे पुनर्देयम् एवं वारत्रयं शनैः । (४।२)

एतद् बीजं द्रवत्येव रसगर्भे तु मर्दनात् ॥ (४।३)

बीजसाधनम् (३)ताप्यसत्त्वं सुवर्णं च धमेत्ताप्यं क्षिपन्क्षिपन् । (५।१)

इत्येवं त्रिगुणं वाह्यं ताप्यसत्त्वं च हाटके । (५।२)

तद्बीजं रसराजस्य गर्भे द्रवति तत्क्षणम् ॥ (५।३)

बीजसाधन (४)ताप्यसत्त्वं सुवर्णं च समांशं द्रावयेत्ततः । (६।१)

कण्टवेधीकृतं पत्रं गंधेन लवणेन च ॥ (६।२)

क्षिप्त्वा साम्लेन तत्पच्यात्पुटे हेमावशेषितम् । (७।१)

एतद्बीजं रसेन्द्रस्य गर्भे द्रवति मर्दनात् ॥ (७।२)

बीजसाधन (५)सैन्धवेन समं ताप्यमम्लैर्मर्द्यं पुटे पचेत् । (८।१)

पुनर्मर्द्यं पुनः पाच्यं यावद्द्वादशवारकम् ॥ (८।२)

अस्य तुल्यं मृतं नागं सर्वमम्लेन पेषयेत् । (९।१)

अनेन स्वर्णपत्राणि लिप्त्वा लिप्त्वा धमेद् दृढम् ॥ (९।२)

द्रुतं च वापयेत्तं तु सप्तवारं पुनः पुनः । (१०।१)

एतद्बीजं रसेन्द्रस्य गर्भे द्रवति मर्दनात् ॥ (१०।२)

बीजसाधन (६)शिला सौवर्चलं ताप्यगंधकासीसटंकणम् । (११।१)

मर्दयेच्चणकाम्लैश्च सर्वमेतद्दिनावधि ॥ (११।२)

रसस्यैतत् षोडशांशं दत्त्वा बीजं च दापयेत् । (१२।१)

मुच्यते यत्र यत्रैव तत्तद् द्रवति तत्क्षणात् ॥ (१२।२)

मेर्चुर्य्:: ग्रास ओड़् अ बीजअपामार्गपलाशोत्थभस्मक्षारं समाहरेत् । (१३।१)

टंकणं च यवक्षारं कासीसं च सुवर्चलम् ॥ (१३।२)

सामुद्रं सैंधवं राजी माक्षिकं नवसारकम् । (१४।१)

कर्पूरं कांजिकं तुल्यं स्नुह्यर्कक्षीरमर्दितम् ॥ (१४।२)

मूषालेपमनेनैव कृत्वा कुर्याद्बिडेन च । (१५।१)

लेपमङ्गुलमानेन मूषायन्त्रमिदं भवेत् ॥ (१५।२)

गर्भद्रावितबीजात्तु सूतमत्र विनिक्षिपेत् । (१६।१)

रुद्ध्वा स्वेद्यं दिनैकं तु कारीषाग्नौ ग्रसत्यलम् ॥ (१६।२)

मेर्चुर्य् (?):: रञ्जन (?)ताप्यसत्त्वाभ्रयोः सत्त्वं द्वंद्वितं द्रावयेत्पुनः । (१७।१)

मृतशुल्बं ताप्यचूर्णं तस्मिन्वाह्यं शनैः शनैः ॥ (१७।२)

त्रिगुणे वाहिते तस्मिन् रञ्जितं वाहितं तु तत् ॥ (१८।०)

मेर्चुर्य्:: रञ्जन (ओड़् ~)गोमूत्रै रक्तवर्गं तु पिष्ट्वा तेनैव भावयेत् । (१९।१)

हिङ्गुलं माक्षिकं गंधं शिलाचूर्णं समं समम् ॥ (१९।२)

भावितं सप्तवाराणि शोष्यं पेष्यं पुनः पुनः । (२०।१)

तीक्ष्णं ताम्रं समं चूर्ण्य पूर्ववद् द्वंद्वमेलितम् ॥ (२०।२)

तस्मिन् द्रुतं पूर्वचूर्णं वापयित्वाथ सेचयेत् । (२१।१)

रक्तवर्गसमायुक्ते तैले ज्योतिष्मतीभवे । (२१।२)

इत्येवं दशधा कुर्यात्स्यादिदं रसरञ्जकम् ॥ (२१।३)

रसरञ्जकम् (३)रक्तवर्गेण गोमूत्रैर्भावयेद्दरदं त्रिधा । (२२।१)

समांशे विमले ताम्रे द्राविते वाहयेद्धमन् । (२२।२)

सप्तधा दरदं तं तु स्यादिदं रसरञ्जकम् ॥ (२२।३)

रसरञ्जकम् (४)स्वर्णनागं व्योमसत्त्वं समांशं द्वंद्वमेलितम् । (२३।१)

शिला गैरिकं माक्षीकं रसकं रक्तवर्गकम् ॥ (२३।२)

समांशं चूर्णयेत्सर्वं वापो देयो ह्यनेन वै । (२४।१)

पूर्वद्वंद्वितखोटस्य द्रावितस्य पुनः पुनः ॥ (२४।२)

दशवारं कृते वापे रञ्जकोऽयं रसस्य च ॥ (२५।०)

लेअद् => गोल्द्यवचिञ्चारसैर्भाव्या रक्तवर्णा मनःशिला । (२६।१)

विंशवारं प्रयत्नेन तेन कल्केन लेपयेत् ॥ (२६।२)

नागपत्रं पुटे पच्याद् यावच्चूर्णमुपागतम् । (२७।१)

रसकस्य तु भागांस्त्रीन्भागैकं दरदस्य च ॥ (२७।२)

शिलागंधविषाणां च त्रयाणामेकभागकम् । (२८।१)

पेषयेन्मातुलुंगाम्लैस्तेन कल्केन लेपयेत् ॥ (२८।२)

मूषागर्भे क्षिपेत्तत्र पूर्वनागं क्षिपेत्ततः । (२९।१)

द्रुतं यावत्समुद्धृत्य लिप्त्वा मूषां पुनर्धमेत् ॥ (२९।२)

इत्येवं सप्तधा धाम्यं नागं स्वर्णनिभं भवेत् । (३०।१)

तारारिष्ट, लेअद्, चोप्पेर् => गोल्द्पीताभ्रकस्य सत्त्वं तु पूर्वनागं च तत्समम् ॥ (३०।२)

द्वंद्वितं पूर्वयोगेन ह्यभिषिक्तं च कारयेत् । (३१।१)

समुखे सूतराजे तु पूर्ववत् षड्गुणं क्रमात् ॥ (३१।२)

ततस्तस्य रसेन्द्रस्य गर्भद्रावणबीजकम् । (३२।१)

पादांशं दापयेत्खल्वे मातुलुंगद्रवैः सह ॥ (३२।२)

मर्दयेच्चणकाम्लैर्वा गर्भद्रावणकेन वा । (३३।१)

द्रवत्येव तु तद्गर्भे मूषायन्त्रेऽथ जारयेत् ॥ (३३।२)

इत्येवं द्रावितं जार्यं यावद् बीजसमं रसे । (३४।१)

सारणादित्रयेणान्तं पूर्ववत्कारयेत् क्रमात् ॥ (३४।२)

तारारिष्टमहिं शुल्बं यथेष्टैकं तु वेधयेत् । (३५।१)

सहस्रांशेन तेनैव दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (३५।२)

चन्द्रार्क => गोल्द्स्वर्णेन द्वंद्वितं वज्रं पूर्ववच्चाभिषेकितम् । (३६।१)

जारयेत्समुखे सूते समांशम् अभ्रसत्त्ववत् ॥ (३६।२)

जारितं जारयेत्तेन स्वर्णवज्रेण वै त्रिधा । (३७।१)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा क्रामणेन तु योजयेत् । (३७।२)

चंद्रार्के तु सहस्रांशं दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (३७।३)

गन्धनागद्रुतिःवृषस्य मूत्रमादाय गजस्य महिषस्य वा । (३८।१)

तन्मध्ये सूतनागं तु द्रावितं सप्तधा क्षिपेत् ॥ (३८।२)

ततस्तस्यैव पत्राणि कण्टवेध्यानि कारयेत् । (३९।१)

गंधकं चूर्णितं शुद्धं पत्राणां तु चतुर्गुणम् ॥ (३९।२)

अलक्तकेन संसिक्तं कार्पासपत्रवत्कृतम् । (४०।१)

तस्य शुष्कस्य पृष्ठे तु नररोमाणि दापयेत् ॥ (४०।२)

तत्पृष्ठे चूर्णितं गंधं ततो नागदलानि च । (४१।१)

गंधकं नररोमाणि तत्कार्पासं च पृष्ठतः ॥ (४१।२)

अनेन कारयेद्वर्तिं बहिः सूत्रेण वेष्टयेत् । (४२।१)

करंजतैलमध्ये तु दशरात्रं तु धारयेत् ॥ (४२।२)

प्रज्वाल्य चोभयाग्रे तु द्रुतं तैलं समाहरेत् । (४३।१)

भाण्डे सकांजिके चैव तस्मादुद्धृत्य रक्षयेत् । (४३।२)

काचकूप्यां प्रयत्नेन गन्धनागद्रुतिस्त्वियम् ॥ (४३।३)

मेर्चुर्य्:: प्रेपरतिओन् ड़ोर् जारणशुद्धसूतं दृढं मर्द्यं रजनीचूर्णसंयुतम् । (४४।१)

चूर्णं यावद् भवेत्कृष्णं क्षालयेदुष्णकांजिकैः ॥ (४४।२)

एवं त्रिसप्तधा कुर्यात्ततो जारणमारभेत् । (४५।१)

मेर्चुर्य्:: गर्भद्रुतिअम्लैर्मनःशिलां पिष्ट्वा तेन लेपं तु कारयेत् ॥ (४५।२)

गोस्तनाकारमूषायामस्यां पूर्वरसं क्षिपेत् । (४६।१)

चतुःषष्ट्यंशतः पूर्वा देया गंधद्रुतिः क्रमात् ॥ (४६।२)

रुद्ध्वा मूषां विशोष्याथ गर्ते गोमयपूरिते । (४७।१)

मूषार्धं विन्यसेत्तत्र करीषतुषवह्निना ॥ (४७।२)

कपोताख्यं पुटं देयं स्वांगशीतं समुद्धरेत् । (४८।१)

दद्याद् अजीर्णशङ्कायां सिंहवल्लीरसस्य तु ॥ (४८।२)

चतुर्बिन्दुप्रमाणं तु तद्वद्गर्ते पुटे पचेत् । (४९।१)

एवं पुनः पुनर्जार्यं गन्धनागद्रुतिः क्रमात् ॥ (४९।२)

त्रिगुणं जारितः सूतो भवेज्जांबूनदप्रभः । (५०।१)

अस्य सूतस्य पादांशं पक्वबीजं सुचूर्णितम् । (५०।२)

मर्दयेच्चणकाम्लेन यामाद् गर्भे द्रवत्यलम् ॥ (५०।३)

गोल्द्:: द्रावणमूषायन्त्रगतं द्राव्यं पूर्ववत् स्वेदनेन वै । (५१।१)

जीर्णे बीजं पुनर्दत्त्वा द्राव्यं गर्भेऽथ जारयेत् ॥ (५१।२)

एवं बीजं समं जार्यं पक्वं वा रञ्जने क्रमात् । (५२।१)

गर्भं द्रावणबीजं वा यथेष्टैकं तु जारयेत् ॥ (५२।२)

ततस्तु त्रिगुणं रीतिस्तारं वाह्यं धमन् धमन् । (५३।१)

तारारिष्टं भवेत्तत्तु कृत्वा पत्रं प्रलेपयेत् ॥ (५३।२)

सक्षौद्रं पूर्वसूतेन द्वात्रिंशांशेन तत्पुनः । (५४।१)

वेष्ट्यमर्कदलैः पच्याद्दोलायंत्रे सकांजिकैः ॥ (५४।२)

दशाहान्ते समुद्धृत्य द्रावितं कांचनं भवेत् ॥ (५५।०)

मेर्चुर्य्:: जारण wइथ् अभ्रसत्त्वसमुखे निर्मुखे वाथ रसराजे तु जारयेत् । (५६।१)

पूर्ववद्व्योमचूर्णं तु चारितं जारयेत् क्रमात् ॥ (५६।२)

चतुःषष्टिगुणं यावत्ततः सार्यं च जारयेत् । (५७।१)

चारयेज्जारयेत्तद्वत् यावत् षष्टिगुणं भवेत् । (५७।२)

ततो माक्षिकसत्वं च पादांशं तत्र जारयेत् ॥ (५७।३)

मेर्चुर्य्:: गर्भद्रुतिमहारसैश्चोपरसैर्यत्किंचित्सत्वमाहरेत् । (५८।१)

तन्मध्यगं तु पादांशं सूते दत्त्वा विमर्दयेत् ॥ (५८।२)

तप्तखल्वे चतुर्यामं गर्भद्रावकसंयुतम् । (५९।१)

तत्तत्सर्वं द्रवत्येव मूषायन्त्रेऽथ जारयेत् ॥ (५९।२)

इत्येवं सर्वसत्वानि द्रावयोगाच्च जारयेत् । (६०।१)

मेर्चुर्य्:: गर्भद्रुति, जारणरञ्जितं पक्वबीजं च शुद्धं ताम्रं च हाटकम् ॥ (६०।२)

गर्भद्रावणबीजं च मृततीक्ष्णं समं समम् । (६१।१)

सर्वं च मर्दितं खोटं कृत्वा धाम्यं पुनः पुनः ॥ (६१।२)

क्षिपेन्माक्षिकचूर्णं च ताम्रे तीक्ष्णे क्षयं गते । (६२।१)

समुद्धृत्य तु तद् बीजं पादांशं पूर्वपारदे ॥ (६२।२)

पूर्ववद् द्रावयेद् गर्भे मूषायन्त्रेऽथ जारयेत् । (६३।१)

द्वात्रिंशद्गुणितं बीजं क्रमेणानेन जारयेत् । (६३।२)

जीर्णे गर्भे द्रुतं सूतं रञ्जयेत्तन्निगद्यते ॥ (६३।३)

मेर्चुर्य्:: जारणगंधेन यन्मृतं नागं पक्वबीजस्य साधनम् । (६४।१)

तन्नागं हेमसंतुल्यमंधमूषागतं धमेत् ॥ (६४।२)

तच्चूर्णमभिषिक्तं च पादांशं दापयेद्रसे । (६५।१)

मर्दयेदम्लवर्गेण गर्भद्रावणकेन वा ॥ (६५।२)

तप्तखल्वे चतुर्यामं मूषायन्त्रेऽथ जारयेत् । (६६।१)

अनेन क्रमयोगेन जारयेत्तं कलागुणम् ॥ (६६।२)

चोप्पेर् => गोल्द्मृतं शुल्बं मृतं तीक्ष्णं स्वर्णे वाह्यं तु षड्गुणम् । (६७।१)

एतद् बीजं ततो जार्यं क्रमाद् यावच्चतुर्गुणम् ॥ (६७।२)

पूर्ववद् द्रावितं खल्वे मूषायन्त्रे च पूर्ववत् । (६८।१)

बद्धरागस्तदा सूतो जायते कुंकुमप्रभः ॥ (६८।२)

इत्येवं रञ्जनं सूते कृत्वा सार्यं त्रिधा क्रमात् । (६९।१)

सारितं जारयेन्मूत्रे मूषायन्त्रे पुटन्पुटन् ॥ (६९।२)

जारितं सारयेत्पश्चात्सारितं चैव जारयेत् । (७०।१)

अनेन क्रमयोगेन सप्तशृङ्खलिकाक्रमात् ॥ (७०।२)

ततस्तस्य मुखं बद्ध्वा पूर्ववद् बन्धयेच्च तम् । (७१।१)

क्रामणेन समायुक्तं कोटिभागेन वेधयेत् । (७१।२)

द्रुतं ताम्रं तु तद्दिव्यं भवेत्स्वर्णं न संशयः ॥ (७१।३)

सिल्वेर् => गोल्धिंगुलोत्थितसूतं च भूनागैर्मर्दयेत् त्र्यहम् । (७२।१)

तप्तखल्वे ततः पात्यम् ऊर्ध्वलग्नं समाहरेत् ॥ (७२।२)

पादांशं जारयेत्तस्य द्वंद्वितं व्योमसत्त्वकम् । (७३।१)

ततो माक्षिकसत्वं च पादांशं तत्र जारयेत् ॥ (७३।२)

पूर्ववद् द्वंद्वयोगेन मात्रापाकं च पूर्ववत् । (७४।१)

महारसैश्चोपरसैर्यत्सत्त्वं पातितं पुरा ॥ (७४।२)

तत्सत्त्वं च पृथक्पादं सूते दत्त्वा विमर्दयेत् । (७५।१)

तप्तखल्वे दिनैकं तु गर्भद्रावणसंयुतम् ॥ (७५।२)

द्रवत्येव ततो जार्यं मूषायन्त्रं तु पूर्ववत् । (७६।१)

जीर्णे जीर्णे पुनर्देयं प्रतिसत्त्वं क्रमेण वै ॥ (७६।२)

ततस्तथैव पादांशं गर्भद्रावणबीजकम् । (७७।१)

पूर्ववद् द्रावितं जार्यं क्रमेणानेन षड्गुणम् ॥ (७७।२)

सारणादिक्रामणान्तं तारे वेधं प्रदापयेत् । (७८।१)

सहस्रांशेन तत्स्वर्णं भवेज्जांबूनदप्रभम् ॥ (७८।२)

मेर्चुर्य्:: जारण ओड़् सुल्ड़ुर्शाकवृक्षस्य पत्राणां कोमलानां द्रवं हरेत् । (७९।१)

द्रवं च ब्रह्मपुष्पाणां विष्णुक्रान्ताद्रवं तथा ॥ (७९।२)

द्रवैरेभिः शुद्धगंधं भावयेद्दिनसप्तकम् । (८०।१)

इष्टिकागर्भमध्ये तु सुशुद्धं पारदं क्षिपेत् ॥ (८०।२)

मुखं स्वच्छेन वस्त्रेण छादयेत्तस्य पृष्ठतः । (८१।१)

दशांशं पूर्वगंधं तु दत्त्वा श्रावेण रोधयेत् ॥ (८१।२)

पृष्ठे लघुपुटं देयं जीर्णे गंधं पुनः क्षिपेत् । (८२।१)

तद्वज्जार्यं पुटेनैव पुनर्देयं च गंधकम् ॥ (८२।२)

एवं जार्यं समं गंधं ततो यंत्रात्समुद्धरेत् । (८३।१)

अथवा गंधतुल्यं तु जार्यं तेन रसस्य तु ॥ (८३।२)

जारयेत्पूर्वयोगेन काचकूप्यन्तरेऽपि वा ॥ (८४।०)

चोप्पेर्, लेअद् => गोल्दस्यैव रसराजस्य समांशं व्योमसत्त्वकम् । (८५।१)

द्वंद्वितं पूर्ववज्जार्यं मात्रायुक्तिश्च पूर्ववत् ॥ (८५।२)

ततो रसकसत्वं च जार्यम् अष्टगुणं रसे । (८६।१)

तीक्ष्णशुल्बोरगं चैव क्रमाद् अष्टगुणं रसे ॥ (८६।२)

प्रत्येकं जारयेद्यत्नादभिषिक्तं तु पूर्ववत् । (८७।१)

पक्वबीजं ततो जार्यं द्वात्रिंशद्गुणितं क्रमात् ॥ (८७।२)

अथास्य रसराजस्य गर्भद्रावणबीजकम् । (८८।१)

तप्तखल्वे समं दत्त्वा गर्भद्रावकसंयुतम् ॥ (८८।२)

मर्दयेद्दिनमेकं तु गर्भे द्रवति तद् द्रुतम् । (८९।१)

मूषायन्त्रे ततो जार्यं पूर्ववत्स्वेदनेन वै ॥ (८९।२)

तज्जीर्णे रंजकं बीजं तुल्यं दत्त्वाथ पूर्ववत् । (९०।१)

द्रावयेत् द्रवगर्भे तु तद्वज्जार्यं क्रमेण वै ॥ (९०।२)

यावच्चतुर्गुणं यत्नाद् द्रुतं गर्भेऽथ जारयेत् । (९१।१)

अनेन क्रमयोगेन भवेल्लाक्षानिभो रसः ॥ (९१।२)

ततस्तं पक्वबीजेन सारितं जारयेत् क्रमात् । (९२।१)

प्रतिसारणकं कुर्याज्जारयेच्चाथ सारयेत् ॥ (९२।२)

सप्तशृङ्खलिकायोगान्मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् । (९३।१)

क्रामणेन समायुक्तं शुल्बे वेधं प्रदापयेत् ॥ (९३।२)

नागे वा कोटिभागेन दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (९४।०)

रसबीजतिन्तिणीब्रह्ममाण्डूकीद्रवैर्धान्याभ्रकं क्रमात् । (९५।१)

मर्दयेत् त्रिदिनं चाथ भावयेत् तिंतिणीद्रवैः ॥ (९५।२)

घर्मे दिनत्रयं यावत् शोष्यं पेष्यं पुनः पुनः । (९६।१)

मृत्खर्परे शुद्धसूतं क्षिप्त्वा सोष्णं तु कारयेत् ॥ (९६।२)

गंधकं त्रुटिमात्रं तु पूर्वाभ्रं त्रुटिमात्रकम् । (९७।१)

दत्त्वा दत्त्वा च मृद्वग्नौ पचेत्स्यादभ्रपिष्टिका ॥ (९७।२)

एकवीरारसैर्भाव्यं गंधं घर्मे त्रिसप्तधा । (९८।१)

तं गंधकं स्निग्धभाण्डे द्राव्य मृद्वग्निना क्षिपेत् ॥ (९८।२)

तन्मध्ये पूर्वपिष्टिं तु दोलायंत्रे विधौ पचेत् । (९९।१)

षड्गुणं जारयेदेवं गंधकं मृदुवह्निना ॥ (९९।२)

तद्रसं भागमेकं तु पक्वबीजस्य षोडश । (१००।१)

भागाः सुरञ्जितस्यैव चूर्णीकृत्वाथ द्वंद्वयेत् ॥ (१००।२)

पूर्ववद् द्वंद्वलिप्तायां मूषायां धमनेन च । (१०१।१)

रसबीजमिदं ख्यातं चूर्णितं चाभिषेचयेत् ॥ (१०१।२)

मेर्चुर्य्:: जारण:: wइथ् रसबीजअथातः शुद्धसूतस्य काचकूप्यां गतस्य च । (१०२।१)

पूर्ववद् भावितं गंधं जार्यं तस्यैव षड्गुणम् ॥ (१०२।२)

जारयेद्वा तुलायंत्रे गौरीयंत्रक्रमेण वै । (१०३।१)

तस्यैव रसराजस्य पादांशं रसबीजकम् ॥ (१०३।२)

पूर्ववद् द्रावयेद् गर्भे मूषायन्त्रेऽथ जारयेत् । (१०४।१)

अनेन क्रमयोगेन द्राव्यं जार्यं पुनः पुनः । (१०४।२)

द्विरष्टगुणितं यावद् रसबीजं रसस्य वै ॥ (१०४।३)

सिल्वेर् => गोल्द्भागद्वयं शुद्धतारं भागैकं शुद्धहाटकम् । (१०५।१)

समावर्त्य तु तत्पत्रं कृत्वा पूर्वरसेन वै ॥ (१०५।२)

लेपयेन्मधुनाक्तेन सहस्रांशेन तत्पुनः । (१०६।१)

वेष्टयेदर्कजैः पत्रैर्दोलायंत्रे सकांजिके ॥ (१०६।२)

दशाहं पाचितं द्राव्यं दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (१०७।०)

मेर्चुर्य्:: कोटिवेधिन्सुशुद्धं नागचूर्णं तु पूर्ववच्चाभिषेकितम् । (१०८।१)

समुखे सूतराजेन्द्रे जारयेदभ्रसत्ववत् ॥ (१०८।२)

षट्त्रिंशगुणितं यावत्तावज्जार्यं क्रमेण वै । (१०९।१)

गर्भद्रावणबीजं च पूर्ववद् द्रावितं क्रमात् ॥ (१०९।२)

जारयेत्त्रिगुणं तस्य बीजं यद्रंजकं पुनः । (११०।१)

समं जार्यं पुनः जार्यं पक्वबीजेन वै क्रमात् ॥ (११०।२)

सप्तशृंखलिकायोगान्मुखं रुद्ध्वाथ बन्धयेत् । (१११।१)

क्रामणेन समायुक्तं कोटिवेधी भवेद्रसः ॥ (१११।२)

चोप्पेर् => सिल्वेर्नागवज्जारयेद् बंगं षट्त्रिंशगुणितं क्रमात् । (११२।१)

पूर्ववद्द्रावितं गर्भे तारबीजं तु जारयेत् ॥ (११२।२)

त्रिगुणं तु भवेद्यावत्ततस्तेनैव सारयेत् । (११३।१)

सप्तशृङ्खलिकायोगान्मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् ॥ (११३।२)

क्रामणेन समायुक्तं ताम्रे वेधं प्रदापयेत् । (११४।१)

कोटिभागेन तत्तारं भवेत्कुंदेन्दुसन्निभम् ॥ (११४।२)

सिल्वेर्, चोप्पेर्, लेअद् => गोल्द्समुखे निर्मुखे वाथ सूतराजे तु जारयेत् । (११५।१)

द्वंद्वितं व्योमसत्वं तु यावद् अष्टगुणं तथा ॥ (११५।२)

ततो रसकसत्वं च जार्यम् अष्टगुणं तथा । (११६।१)

पक्वबीजं समांशं च जारयेदभ्रसत्ववत् ॥ (११६।२)

स्वर्णेन द्वंद्वितं वज्रं समांशेन तु जारयेत् । (११७।१)

पूर्ववत्कच्छपे यन्त्रे बिडयोगेन वै तथा ॥ (११७।२)

गर्भद्रावणबीजं च पादांशं तप्तखल्वके । (११८।१)

मर्दयेन्मातुलिंगाम्लैर्गर्भे द्रवति तत्क्षणात् ॥ (११८।२)

गर्भद्रावणयोगं वा दत्त्वा द्रवति मर्दनात् । (११९।१)

मूषायन्त्रेण तत्सूतं पचेत्कारीषवह्निना ॥ (११९।२)

जीर्णे बीजं पुनर्द्राव्यं जारयेद् द्रावयेत्पुनः । (१२०।१)

एवं चतुर्गुणं जार्यं गर्भे द्रावणबीजकम् ॥ (१२०।२)

ततस्तु रंजकं बीजं तद्वज्जार्यं समं क्रमात् । (१२१।१)

सारणादिक्रामणान्तं पूर्ववत्कारयेत् क्रमात् ॥ (१२१।२)

तारे ताम्रे भुजंगे वा कोटिभागेन योजयेत् । (१२२।१)

करोति कनकं दिव्यं देवाभरणमुत्तमम् ॥ (१२२।२)

मेर्चुर्य्:: धूमवेधिन्; चोप्पेर् => गोल्द्समुखे सूतराजेन्द्रे जारयेदभ्रसत्ववत् । (१२३।१)

स्वर्णादिमुण्डपर्यन्तम् अष्टलोहं पृथक् क्रमात् ॥ (१२३।२)

प्रत्येकमष्टगुणितम् अभिषेकं च पूर्ववत् । (१२४।१)

अभ्रादिसत्वं यत्सर्वं प्रत्येकं त्रिगुणं क्रमात् ॥ (१२४।२)

पृथग्जार्यं कूर्मयन्त्रे बिडयोगेन पूर्ववत् । (१२५।१)

ततस्तु पादपादांशं गर्भद्रावणबीजकम् ॥ (१२५।२)

पूर्ववद्द्रावितं जार्यं त्रिगुणं तु यदा भवेत् । (१२६।१)

ततस्तु पक्वबीजेन सारयेज्जारयेत्त्रिधा ॥ (१२६।२)

इत्येवं सप्तधा कुर्यान्मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् । (१२७।१)

धूमावलोकवेधी स्यात्ताम्रं भवति कांचनम् ॥ (१२७।२)

एवं चारणजारणं बहुविधं कृत्वा रसे संक्रमं गर्भे द्रावणबीजकं च विधिना गर्भद्रुतं कारयेत् । (१२८।१)

जीर्णे रंजनसारणामुखमथो बद्ध्वाथ बद्ध्वा रसं कुर्यात्कांचनमभ्रमेरुसदृशं दानाय भोगाय वै ॥ (१२८।२)