उपरसनामानिगन्धकं वज्रवैक्रान्तं वज्राभ्रं तालकं शिला । (१।१)

खर्परं शिखितुत्थं च विमलां हेममाक्षिकम् ॥ (१।२)

कासीसम् कान्तपाषाणं वराटीमथ हिंगुलम् । (२।१)

कङ्कुष्ठं शंखभूनागं टंकणश्च शिलाजतु ॥ (२।२)

एते उपरसाः शोध्याः मार्या द्राव्याः पुटे क्वचित् ॥ (३।०)

गन्ध:: अशुद्ध:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएसपक्वगन्धं कुरुतेऽति कुष्ठं तापं भ्रमं पित्तरुजां करोति । (४।१)

रूपं सुखं वीर्यबलं च हन्ति तस्मात् संशुद्धं विधियोजनीयम् ॥ (४।२)

गन्धकशोधनसाज्यं भाण्डे पयः क्षिप्त्वा मुखं वस्त्रेण बन्धयेत् । (५।१)

तत्पृष्ठे चूर्णितं गन्धं क्षिप्त्वा स्रावेण रोधयेत् ॥ (५।२)

भाण्डं निक्षिप्य भूम्यन्ते ऊर्ध्वे देयं पुटं लघु । (६।१)

ततः क्षीरे द्रुतं गन्धं शुद्धं योगेषु योजयेत् ॥ (६।२)

गन्धकशोधन (२)अथवार्कस्नुहीक्षीरैर्वस्त्रं लेप्यं च सप्तधा । (७।१)

गन्धकं नवनीतेन पिष्ट्वा वस्त्रं प्रलेपयेत् ॥ (७।२)

तद्वह्निज्वलिता देशे हृत्वा धार्या ह्यधोमुखा । (८।१)

तैलं पतेदधोभाण्डे ग्राह्यं योगेषु योजयेत् ॥ (८।२)

सुल्ड़ुर्:: शुद्ध:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएस्शुद्धो गन्धो हरेद्रोगान् कुष्ठमृत्युज्वरादिकान् । (९।१)

अग्निकारी महानुष्णो वीर्यवृद्धिं करोति च ॥ (९।२)

वज्र:: शोधनव्याघ्रीकन्दयुतं वज्रं दोलायन्त्रेण पाचितम् । (१०।१)

सप्ताहात् कौद्रवे क्वाथे कौलत्थे विमलं भवेत् ॥ (१०।२)

वज्र:: मारणत्रिसप्तकृत्वस्तत्तप्तं खरमूत्रेण सेचयेत् । (११।१)

वज्र:: मारणषड्गुणैस्तालकं पिष्ट्वा तद्गोले कुलिशं क्षिपेत् ॥ (११।२)

प्रध्मातं वाजिमूत्रेण सिक्तं पूर्वोदितक्रमैः । (१२।१)

भस्मीभवति तद्वज्रं वज्रवत्कुरुते तनुम् ॥ (१२।२)

वज्र:: मारणऊर्णाशृङ्गं परिपिष्य पिण्डम् एतस्य मध्ये तु निधाय वज्रम् । (१३।१)

पिण्डेऽथवाधाय च वज्रवल्ल्याः पुटत्रयं तस्य रसे विदध्यात् ॥ (१३।२)

मृत्युरेव भवेदस्य वज्राख्यस्य न संशयः ॥ (१४।०)

वज्र:: अशुद्ध:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएसशुद्धवज्रम् आयुर्घ्नं पीडां कुष्ठं करोति च । (१५।१)

पाण्डुतापगुरुत्वं च तस्माच्छुद्धं तु कारयेत् ॥ (१५।२)

वज्र:: सुब्त्य्पेस्:: चोलोउर्, चस्तेश्वेतरक्तपीतकृष्णा द्विजाद्याः वज्रजातयः । (१६।१)

रसायने भवेद् विप्रः श्वेतः सिद्धिप्रदायकः ॥ (१६।२)

क्षत्रियो मृत्युजिद् रक्तो वलीपलितरोगहा । (१७।१)

द्रवकारी भवेद्वैश्यः पीतो देहस्य दार्ढ्यकृत् ॥ (१७।२)

कृष्णः शूद्रो रुजां हन्ति वयःस्थैर्यं करोति च । (१८।१)

पुंस्त्रीनपुंसकाश्चैते लक्षणेन तु लक्षयेत् ॥ (१८।२)

वज्र:: पुंवज्र:: परीक्षावृत्ताः फलकसम्पूर्णास् तेजस्वन्तो बृहद्भवाः । (१९।१)

पुरुषास्ते समाख्याता रेखाबिन्दुविवर्जिताः ॥ (१९।२)

वज्र:: स्तीवज्र:: परीक्षारेखाबिन्दुसमायुक्ताः षट्कोणास् ताः स्त्रियः स्मृताः । (२०।१)

वज्र:: नपुंसक:: परीक्षात्रिकोणायत्ता दीर्घा विज्ञेयास्ता नपुंसकाः ॥ (२०।२)

पूर्वपूर्वमिमे शस्ताः पुरुषाः बलवत्तराः । (२१।१)

शरीरकान्तिजनका भोगदा वज्रयोषितः ॥ (२१।२)

नपुंसकास्त्वल्पवीर्याः कामुकाः सत्त्ववर्जिताः । (२२।१)

स्त्री तु स्त्रीणां प्रदातव्या क्लीबं क्लीबे तथैव च ॥ (२२।२)

सर्वेषां सर्वदा योज्याः पुरुषाः बलवत्तराः ॥ (२३।०)

वज्र:: शोधनगृहीत्वा तु शुभं वज्रं व्याघ्रीकन्दोदरे क्षिपेत् । (२४।१)

महिषीविष्ठया लेप्यं करीषाग्नौ विपाचयेत् ॥ (२४।२)

निशायां तु चतुर्यामं निशान्ते वाश्वमूत्रके । (२५।१)

सेचयेत्तानि प्रत्येकं सप्तरात्रेण शुध्यति ॥ (२५।२)

वज्र:: शोधनमेघनादा शमी श्यामा शृङ्गी मदनकोद्भवम् । (२६।१)

कुलत्थं वेतसं चाथ अगस्त्यं सिन्धुवारकाः ॥ (२६।२)

एतेषां सजलैः क्वाथैर् वज्रं जम्बीरमध्यगम् । (२७।१)

दोलायन्त्रे त्र्यहं पाच्यमेवं वज्रं विशुद्धयेत् ॥ (२७।२)

वज्र:: शोधनकुलत्थकोद्रवक्वाथे दोलायन्त्रे विपाचयेत् । (२८।१)

व्याघ्रीकन्दगतं वज्रं सप्ताहाच्छुद्धिम् ऋच्छति ॥ (२८।२)

वज्र:: शोधनव्याघ्रीं कन्दगतं वज्रं मृदा लिप्तं पुटे पचेत् । (२९।१)

अहोरात्रात्समुद्धृत्य हयमूत्रेण सेचयेत् ॥ (२९।२)

वज्रीक्षीरेण वा सिञ्चेदेवं शुद्धं च मारयेत् ॥ (३०।०)

वज्र:: ब्राह्मण:: मारणविप्रजात्यादिवज्राणां मारणं कथ्यते पुनः । (३१।१)

अश्वत्थबदरीझिण्टीमाक्षिकं कर्कटास्थि च ॥ (३१।२)

तुल्यं स्नुहीपयः पिष्ट्वा वज्रं तद्गोलके क्षिपेत् । (३२।१)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्याद्विप्रजातिर् मृतो भवेत् ॥ (३२।२)

वज्र:: क्षत्रिय:: मारणकरवीरं मेषशृङ्गं च बदरं च उदुम्बरम् । (३३।१)

अर्कदुग्धसमं पिष्ट्वा विप्रवन्मारयेन्नृपम् ॥ (३३।२)

वज्र:: वैश्य:: मारणबलां चातिबलां गन्धं पेषयेत्कच्छपास्थि च । (३४।१)

एतैर् वा वारुणीदुग्धैः म्रियेद्वैश्योऽपि विप्रवत् ॥ (३४।२)

वज्र:: शूद्र:: मारणसूरणं लसुनं शङ्खं समं पेष्यं मनःशिलाम् । (३५।१)

वटक्षीरेण मूषान्तर्विप्रवच्छूद्रमारणम् ॥ (३५।२)

वज्र:: स्त्री, नपुंसक:: मारणस्त्रियस्तेषां म्रियन्ते च तत्तदौषधयोगतः । (३६।१)

नपुंसकमृतिस्तेषां चतुर्णाम् औषधैः समम् ॥ (३६।२)

वज्र:: मारणद्विवर्षरूढकार्पासैर्मूलं कान्तमुखैः सह । (३७।१)

नारीस्तन्येन सम्पिष्य पिष्ट्वा ध्मातं मृतं भवेत् ॥ (३७।२)

वज्र:: मारणमेषशृङ्गभुजंगास्थिकूर्मपृष्ठाम्लवेतसैः । (३८।१)

गजदन्तसमं पिष्ट्वा वज्रीदुग्धेन गोलकम् ॥ (३८।२)

कृत्वा तन्मध्यगं वज्रं म्रियते धमनेन तु । (३९।१)

वज्र:: मारणत्रिवर्षनागवन्ध्यास्तु कार्पासस्याथ मूलिका । (३९।२)

पिष्ट्वा तन्मध्यगं वज्रं कृत्वा मूषां निरोधयेत् ॥ (३९।३)

पचेद्गजपुटे तं च म्रियते सप्तधा पुटैः ॥ (४०।०)

वज्र:: मारणमत्कुणानां तु रक्तेन सप्तधातपशोषितम् । (४१।१)

कुलिशं भावितं तदक्ध्रूर्णितापि मनःशिला ॥ (४१।२)

लिप्त्वा च बदरीपत्रैः वेष्टयित्वा पुरे पचेत् । (४२।१)

पुनर्लेप्यं पुनः पाच्यं सप्तधा म्रियतेऽपि च ॥ (४२।२)

वज्र:: मारणवज्रं महानदीशुक्तौ क्षिप्तं भाव्यं मुहुर्मुहुः । (४३।१)

स्नुह्यर्कोन्मत्तकन्यानां द्वयेणैकेन चाह्निकम् ॥ (४३।२)

कृष्णकर्कटमांसेन पिष्टितं वेष्टयेद् बहिः । (४४।१)

भूनागस्य मृदा सम्यग्ध्माते भस्मत्वमाप्नुयात् ॥ (४४।२)

वज्र:: मारणरक्तोत्पलस्य मूलैश्च मेघनादस्य कुड्मलैः । (४५।१)

पिण्डितैर्वेष्टितं ध्मातं वज्रं भस्म भवत्यलम् ॥ (४५।२)

वज्र:: मृत:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएस्वज्रमायुर्बलं रूपं देहसौख्यं करोति च । (४६।१)

सेवितो हन्ति रोगांश्च मृतो वज्रो न संशयः । (४६।२)

वैक्रान्त:: शोधनवैक्रान्तं वज्रवच्छोध्यं नीलं वा लोहितं च वा । (४६।३)

वैक्रान्त:: मारणहयमूत्रे तत्सेच्यं तप्तं तप्तं त्रिसप्तधा ॥ (४६।४)

ततश्चोत्तरवारुण्याः पञ्चाङ्गे गोलके क्षिपेत् । (४७।१)

रुद्ध्वा मूषापुटे पच्यादुद्धृत्य गोलके पुनः ॥ (४७।२)

क्षिप्त्वा रुद्ध्वा पचेदेवं सप्तधा भस्मतां व्रजेत् । (४८।१)

वैक्रान्त:: सुब्स्तितुते ड़ोर् वज्रभस्मीभूतं च वैक्रान्तं वज्रस्थाने नियोजयेत् ॥ (४८।२)