YSBhā zu YS, 1, 11.1
Select a line for its word-by-word analysis.
किं प्रत्ययस्य चित्तं स्मरति आहोस्विद् विषयस्येति ॥ (१।१)
kiṃ pratyayasya cittaṃ smarati āhosvid viṣayasyeti ||
ग्राह्योपरक्तः प्रत्ययो ग्राह्यग्रहणोभयाकारनिर्भासस् तज्जातीयकं संस्कारम् आरभते ॥ (२।१)
grāhyoparaktaḥ pratyayo grāhyagrahaṇobhayākāranirbhāsas tajjātīyakaṃ saṃskāram ārabhate ||
स संस्कारः स्वव्यञ्जकाञ्जनस् तदाकाराम् एव ग्राह्यग्रहणोभयात्मिकां स्मृतिं जनयति ॥ (३।१)
sa saṃskāraḥ svavyañjakāñjanas tadākārām eva grāhyagrahaṇobhayātmikāṃ smṛtiṃ janayati ||
सा च द्वयी भावितस्मर्तव्या च अभावितस्मर्तव्या च ॥ (६।१)
sā ca dvayī bhāvitasmartavyā ca abhāvitasmartavyā ca ||
सर्वाश्चैताः स्मृतयः प्रमाणविपर्ययविकल्पनिद्रास्मृतीनाम् अनुभवात् प्रभवन्ति ॥ (९।१)
sarvāścaitāḥ smṛtayaḥ pramāṇaviparyayavikalpanidrāsmṛtīnām anubhavāt prabhavanti ||
सर्वाश्चैता वृत्तयः सुखदुःखमोहात्मिकाः ॥ (१०।१)
sarvāścaitā vṛttayaḥ sukhaduḥkhamohātmikāḥ ||
सुखानुशयी रागः दुःखानुशयी द्वेषो मोहः पुनर् अविद्येति ॥ (१२।१)
sukhānuśayī rāgaḥ duḥkhānuśayī dveṣo mohaḥ punar avidyeti ||
आसां निरोधे सम्प्रज्ञातो वा समाधिर् भवत्य् असंप्रज्ञातो वेति ॥ (१४।१)
āsāṃ nirodhe samprajñāto vā samādhir bhavaty asaṃprajñāto veti ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.