अनित्ये कार्ये नित्यख्यातिः ॥ (१।१)

तद् यथा ध्रुवा पृथिवी ध्रुवा सचन्द्रतारका द्यौः अमृता दिवौकस इति ॥ (२।१)

तथाशुचौ परमबीभत्से काये शुचिख्यातिः ॥ (३।१)

उक्तं च ॥ (४।१)

स्थानाद् बीजाद् उपष्टम्भान् निःस्यन्दान् निधनाद् अपि ॥ (५।१)

कायम् आधेयशौचत्वात् पण्डिता ह्य् अशुचिं विदुः ॥ (६।१)

इत्यशुचौ शुचिख्यातिर् दृश्यते ॥ (७।१)

नवेव शशाङ्कलेखा कमनीयेयं कन्या मध्वमृतावयवनिर्मितेव चन्द्रं भित्त्वा निःसृतेव ज्ञायते नीलोत्पलपत्रायताक्षी हावगर्भाभ्यां लोचनाभ्यां जीवलोकम् आश्वासयन्तीवेति कस्य केनाभिसंबन्धः भवति चैवम् अशुचौ शुचिविपर्यासप्रत्यय इति ॥ (८।१)

एतेनापुण्ये पुण्यप्रत्ययस् तथैवानर्थे चार्थप्रत्ययो व्याख्यातः ॥ (९।१)

तथा दुःखे सुखख्यातिं वक्ष्यति ॥ (१०।१)

परिणामतापसंस्कारदुःखैर् गुणवृत्तिविरोधाच्च दुःखम् एव सर्वं विवेकिनः इति ॥ (११।१)

तत्र सुखख्यातिर् अविद्या ॥ (१२।१)

तथानात्मन्य् आत्मख्यातिर् बाह्योपकरणेषु चेतनाचेतनेषु भोगाधिष्ठाने वा शरीरे पुरुषोपकरणे वा मनस्य् अनात्मन्य् आत्मख्यातिर् इति ॥ (१३।१)

तथैतद् अत्रोक्तम् ॥ (१४।१)

व्यक्तम् अव्यक्तं वा सत्त्वम् आत्मत्वेनाभिप्रतीत्य तस्य संपदम् अनुनन्दत्य् आत्मसंपदं मन्वानस् तस्य व्यापदम् अनुशोचत्य् आत्मव्यापदं मन्यमानः स सर्वो ऽप्रतिबुद्ध इति ॥ (१५।१)

एषा चतुष्पदा भवत्य् अविद्या मूलम् अस्य क्लेशसंतानस्य कर्माशयस्य च सविपाकस्येति ॥ (१६।१)

तस्याश्चामित्रागोष्पदवद् वस्तु सतत्त्वं विज्ञेयम् ॥ (१७।१)

यथा नामित्रो मित्राभावो न मित्रमात्रं किंतु तद्विरुद्धः सपत्नः ॥ (१८।१)

तथागोष्पदं न गोष्पदाभावो न गोष्पदमात्रं किंतु देश एव ताभ्याम् अन्यद् वस्त्वन्तरम् ॥ (१९।१)

एवम् अविद्या न प्रमाणं न प्रमाणाभावः किंतु विद्याविपरीतं ज्ञानान्तरम् अविद्येति ॥ (२०।१)