अत्राविद्या क्षेत्रं प्रसवभूमिर् उत्तरेषाम् अस्मितादीनां चतुर्विधविकल्पानां प्रसुप्ततनुविच्छिन्नोदाराणाम् ॥ (१।१)

तत्र का प्रसुप्तिः ॥ (२।१)

चेतसि शक्तिमात्रप्रतिष्ठानां बीजभावोपगमः ॥ (३।१)

तस्य प्रबोध आलम्बने संमुखीभावः ॥ (४।१)

प्रसंख्यानवतो दग्धक्लेशबीजस्य संमुखीभूते ऽप्य् आलम्बने नासौ पुनर् अस्ति दग्धबीजस्य कुतः प्ररोह इति अतः क्षीणक्लेशः कुशलश्चरमदेह इत्य् उच्यते ॥ (५।१)

तत्रैव सा दग्धबीजभावा पञ्चमी क्लेशावस्था नान्यत्रेति ॥ (६।१)

सतां क्लेशानां तदा बीजसामर्थ्यं दग्धम् इति ॥ (७।१)

विषयस्य संमुखीभावे ऽपि सति न भवत्य् एषां प्रबोध इति उक्ता प्रसुप्तिः दग्धबीजानाम् अप्ररोहश्च ॥ (८।१)

तनुत्वम् उच्यते प्रतिपक्षभावनोपहताः क्लेशास् तनवो भवन्ति ॥ (९।१)

तथा विच्छिद्य विच्छिद्य तेन तेनात्मना पुनः पुनः समुदाचरन्ति इति विच्छिन्नाः ॥ (१०।१)

कथम् ॥ (११।१)

रागकाले क्रोधस्यादर्शनात् न हि रागकाले क्रोधः समुदाचरति ॥ (१२।१)

रागश्च क्वचिद् दृश्यमानो न विषयान्तरे नास्ति ॥ (१३।१)

नैकस्यां स्त्रियां चैत्रो रक्त इत्य् अन्यासु स्त्रीषु विरक्तः किंतु तत्र रागो लब्धवृत्तिर् अन्यत्र तु भविष्यद्वृत्तिर् इति ॥ (१४।१)

स हि तदा प्रसुप्ततनुविच्छिन्नो भवति ॥ (१५।१)

विषये यो लब्धवृत्तिः स उदारः ॥ (१६।१)

सर्व एवैते क्लेशविषयत्वं नातिक्रामन्ति ॥ (१७।१)

कस् तर्हि विच्छिन्नः प्रसुप्तस् तनुर् उदारो वा क्लेश इति ॥ (१८।१)

उच्यते सत्यम् एवैतत् ॥ (१९।१)

किंतु विशिष्टानाम् एवैतेषां विच्छिन्नादित्वम् ॥ (२०।१)

यथैव प्रतिपक्षभावनातो विवृत्तस् तथैव स्वव्यञ्जकाञ्जनेनाभिव्यक्त इति ॥ (२१।१)

सर्व एव अमी क्लेशा अविद्याभेदाः ॥ (२२।१)

कस्मात् ॥ (२३।१)

सर्वेष्व् अविद्यैवाभिप्लवते ॥ (२४।१)

यद् अविद्यया वस्त्व् आकार्यते तद् एवानुशेरते क्लेशा विपर्यासप्रत्ययकाल उपलभ्यन्ते क्षीयमाणां चाविद्याम् अनुक्षीयन्त इति ॥ (२५।१)

तत्राविद्यास्वरूपम् उच्यते ॥ (२६।१)