MuA zu RHT, 1, 10.2
Select a line for its word-by-word analysis.
सर्वसाधनं शरीरं मत्वाभिमतं दिशति भो जनाः सदा सर्वस्मिन् काले अहर्निशं यतनीयम् किं कृत्वा धनशरीरभोगान् अनित्यान् नश्वरान् मत्वा यतनीयम् इति ॥ (१।०)
sarvasādhanaṃ śarīraṃ matvābhimataṃ diśati bho janāḥ sadā sarvasmin kāle aharniśaṃ yatanīyam kiṃ kṛtvā dhanaśarīrabhogān anityān naśvarān matvā yatanīyam iti ||
किं यथा शरीरं नित्यस्थायि भवति शरीरे नित्ये सर्वं नित्यम् इत्यर्थः ॥ (२।०)
kiṃ yathā śarīraṃ nityasthāyi bhavati śarīre nitye sarvaṃ nityam ityarthaḥ ||
तस्य शरीरस्य नित्यस्य ज्ञानात् सर्वोत्कृष्टेनानेनैव शरीरं नित्यं भवेद् इत्यवबोधात् तस्यैवाभ्यासाच्च मुक्तिर् भवति ॥ (३।०)
tasya śarīrasya nityasya jñānāt sarvotkṛṣṭenānenaiva śarīraṃ nityaṃ bhaved ityavabodhāt tasyaivābhyāsācca muktir bhavati ||
मनसो धर्मैः शरीराश्रितैः षङ्किकारश् च देहास्थिरत्वम् एतन्निषेधत्वं देहस्थिरत्वं मोक्षः ॥ (५।०)
manaso dharmaiḥ śarīrāśritaiḥ ṣaṅkikāraś ca dehāsthiratvam etanniṣedhatvaṃ dehasthiratvaṃ mokṣaḥ ||
सर्वाशासंक्षयश् चेतः शमो मोक्षम् इतीक्षते इति ॥ (६।३)
sarvāśāsaṃkṣayaś cetaḥ śamo mokṣam itīkṣate iti ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.