यः पूर्वविशिष्टो हरजस् तस्मादन्यः करुणापरो दयावान् कः न को ऽपि यतो रुजं शरीरव्यथां हरति ॥ (१।०)

किंभूत्वा मूर्छित्वा मूर्छितो भूत्वा ॥ (२।०)

मूर्छितलक्षणं रसरत्नाकरे । (३।१)

कज्जलाभो यदा सूतो विहाय घनचापलम् । (३।२)

दृश्यते ऽसौ तदा ज्ञेयो मूर्छितः सूतराड्बुधैः ॥ (३।३)

इति ॥ (४।०)

पुनर्बन्धनमनुभूय धृत्वा मुक्तिदो भवति मुक्तिं ददातीति ॥ (५।०)

मुक्तिश्चतुर्धा वर्णिता सालोक्यसारूप्यसामीप्यसायुज्यभेदात् ॥ (६।०)

बन्धनं च मुख्यतया द्विविधम् अवान्तरव्यापारेण च चतुर्विधम् ॥ (७।०)

अधुना द्विविधबन्धनोद्देशः निर्बीजबद्धो बीजबद्धश्च ॥ (८।०)

निर्बीजबद्धो यथा रसमञ्जर्याम् । (९।१)

रसस्तु पादांशसुवर्णजीर्णः पिष्टीकृतो गन्धकयोगतश्च । (९।२)

तुल्यांशगन्धैः पुटितः क्रमेण निर्बीजनामाखिलरोगहर्ता ॥ (९।३)

इति ॥ (१०।०)

पुनर् बीजबद्धो यथा । (११।१)

बीजीकृतैर् अभ्रसत्त्वहेमतारार्ककान्तैः सह साधितो यः । (११।२)

युतस्ततः षड्गुणगन्धचूर्णैः स बीजबद्धे ऽप्यधिकप्रभावः ॥ (११।३)

इति ॥ (१२।०)

अवान्तरचतुर्विधबन्धोद्देशो यथा । (१३।१)

पोटः खोटो जलौका च भस्मत्वं च चतुर्विधम् । (१३।२)

बन्धश्चतुर्विधः सूते विज्ञेयो भिषगुत्तमैः ॥ (१३।३)

इति ॥ (१४।०)

तल्लक्षणं संकेतकलिकायाम् । (१५।१)

पोटः पर्पटीबन्धः पिष्टीस्तम्भस्तु खोटकः । (१५।२)

ध्मातो द्रुतो भवेत्खोटस् त्व् आहतश्चूर्णतां व्रजेत् ॥ (१५।३)

पुनर्ध्मातो द्रुतः खोट इति खोटस्य लक्षणम् । (१६।१)

जलौका पाटबन्धश्च भस्म भस्मनिभं भवेत् ॥ (१६।२)

इति ॥ (१७।०)

पुनः सुमृतः सन् अमरीकरोतीति ॥ (१८।०)

सुमृत इति सुः इति पूजायां यथा विदग्धमुखमण्डनबहिर्लापिकायाम् । (१९।१)

पूजायां किं पदं प्रोक्तम् अस्तनं को बिभर्त्युरः । (१९।२)

क आयुधतया ख्यातः प्रलम्बासुरविद्विषः ॥ (१९।३)

सुनासीरः इति पूज्यः ॥ (२०।०)

मृत इति विशेषार्थः ॥ (२१।०)

मृतो यथा । (२२।१)

आर्द्रत्वं च घनत्वं च चापल्यं गुरुतैजसम् । (२२।२)

यस्यैतानि न विद्यन्ते तं विद्यान्मृतसूतकम् ॥ (२२।३)

इति ॥ (२३।०)

पूज्य इति रसेन्द्रमङ्गले यथा । (२४।१)

अबद्धसूतं तु हतं प्रमादात् करोति कष्टं प्रबलं रसेन्द्रः ॥ (२४।२)

इति ॥ (२५।०)

मूर्छनादिबन्धनपरम्परया यो मृतः स पूज्यो नान्यथा ॥ (२६।०)

यथा च रसमञ्जर्याम् । (२७।१)

अजीर्णं चाप्यबीजं च सूतकं यस्तु घातयेत् । (२७।२)

ब्रह्महा स दुराचारी मम द्रोही महेश्वरि ॥ (२७।३)

इति युक्तोऽयम् अर्थः ॥ (२८।०)

करुणापरत्वं सतां स्वभाव इति ॥ (२९।०)

यथा । (३०।१)

छेदेऽपि चन्दनतरुः सुरभयति मुखं कुठारस्य इति ॥ (३०।२)