विधानान्तरमाह यवेत्यादि ॥ (१।०)

पुनरभ्रकं यवचिञ्चिकाम्बुपुटितं कार्यं यवचिञ्चिका प्रतीता यवचिञ्चिकेति लोके तस्या अम्बुद्रवः तेन पुटितम् आतपयोगेन भावितम् ॥ (२।०)

पुनस्तन्मूलशतावरीगदाकुलितं कार्यं तस्या यवचिञ्चिकाया मूलं तन्मूलं शतावरी शतपाद् गदः कुष्ठः एतैर् आकुलं व्याप्तं परिप्लुतम् ॥ (३।०)

यदा सरसौषधाभावस् तदायं विधिः यथा । (४।१)

शुष्कद्रव्यम् उपादाय स्वरसानाम् असंभवे । (४।२)

वारिण्यष्टगुणे साध्यं ग्राह्यं पादावशेषितम् ॥ (४।३)

इति ॥ (५।०)

पुनर् घनरवशिग्रुपुनर्नवरसभावितं कार्यं घनरवस् तण्डुलीयकः शिग्रु सौभाञ्जनं सुहिजना इति लोके पुनर्नवा वर्षाभूः प्रतीता एतेषां रसेन भावितं परिप्लुतम् आतपयोगेन शोष्यम् इत्यर्थः ॥ (६।०)

एवंविधम् अभ्रं रसश् चरति ॥ (७।०)

निर्मुखेन भावनाशब्देन शतवारं ज्ञातव्यं ग्रन्थान्तरसाम्यात् ॥ (८।०)

अत्र विशेषः ॥ (९।०)

सोमवल्लीरसे पिष्ट्वा दापयेच्च पुटत्रयम् । (१०।१)

सोमवल्लीरसेनैव सप्त वारांश्च भावयेत् ॥ (१०।२)

दापयेन्मृन्मये भाण्डे रसेन संयुतम् । (११।१)

मूलं तु शरपुङ्खाया गव्यक्षीरेण घर्षयेत् । (११।२)

कल्केन मेलयेत् सूतं गगनं तदधऊर्ध्वगम् ॥ (११।३)

स्थापयेद्रवितापे तु निर्मुखो ग्रसते क्षणात् । (१२।१)

जायते पिष्टिका शीघ्रं नात्र कार्या विचारणा ॥ (१२।२)

इति ॥ (१३।०)

अन्यच्च । (१४।१)

तिलपर्णीरसं नीत्वा गगनं तेन भावयेत् । (१४।२)

मर्दनाज्जायते पिष्टी नात्र कार्या विचारणा ॥ (१४।३)

इति ॥ (१५।०)

अन्यच्च । (१६।१)

मुण्डीनिर्यासके नागं बहुशस्तु निषेचयेत् । (१६।२)

तेनाभ्रकं तु संयोज्य भूयो भूयः पटे दहेत् ॥ (१६।३)

चित्रकार्द्रकमूलानाम् एकैकेन तु सप्तधा । (१७।१)

प्लावितव्यं प्रयत्नेन गन्धकाभ्रकचूर्णकम् ॥ (१७।२)

नागमुण्डीरसाक्षिप्तं रसलुङ्गाम्लभावितम् । (१८।१)

षोडशांशेन दातव्यं दोलायन्त्रे चरेद्रसः ॥ (१८।२)

इति निर्मुखचारणम् ॥ (१९।०)