अधुना संस्काराणां साधने लक्षणम् आह ॥ (१।०)

तत्र प्रथमोद्दिष्टस्य स्वेदनसंस्कारस्य साधनं स्पष्टयन्नाह आसुरीत्यादि ॥ (२।०)

सूतस्य पारदस्य त्रिदिनं दिनत्रयपरिमाणं यथा स्यात्तथा मृदुवह्निना स्वल्पाग्निना स्वेदः स्वेदनं कार्यम् ॥ (३।०)

केन काञ्जिकेन सौवीरेण ॥ (४।०)

कैः सह आसुरीपटुकटुकत्रयचित्रार्द्रकमूलकैः सह ॥ (५।०)

आसुरी राजिका पटु सैन्धवं लवणविशेषः केचित्पटुशब्देन क्षारमपि व्याचक्षते कटुकत्रयं शुण्ठीमरिचपिप्पल्यः चित्रकं प्रतीतम् आर्द्रकं कन्दविशेषो नागरहेतुः मूलकं कन्दविशेषः प्रसिद्धः ॥ (६।०)

किंविशिष्टैरेतैः कलांशैः षोडशांशैः षोडशांशः प्रत्येकं संयुज्यते ॥ (७।०)

सर्वसंमतमिदं व्याख्यानाम् ॥ (८।०)

अत्र विशेषः काञ्जिके सर्वधान्याम्लसंधानं तुषवर्ज्ये तु कारयेत् ॥ (९।०)

उरगा त्रिफला क्रान्ता लघुपर्णी शतावरी ॥ (१०।०)

तेन युक्तं रसस्विन्नं त्रिदिनं मृदुवह्निना ॥ (११।०)

दोलायन्त्रेण तीव्रेण मर्दयित्वा पुनः पुनः । (१२।१)

इति रसेन्द्रमङ्गलात् ॥ (१२।२)

क्षाराम्लैर् ओषधैर् वापि दोलायन्त्रे स्थितस्य हि । (१३।१)

पाचनं स्वेदनाख्यं स्यान्मलशैथिल्यकारकम् । (१३।२)

इति परिभाषा ॥ (१३।३)

द्रवद्रव्येण भाण्डस्य पूरितार्धोदरस्य च । (१४।१)

मुखस्योभयतो द्वारद्वयं कृत्वा प्रयत्नतः ॥ (१४।२)

तस्योपरि क्षिपेद्दण्डं तन्मध्ये रसपोटलीम् । (१५।१)

बद्ध्वा तु स्वेदयेदेतद्दोलायन्त्रमिति स्मृतम् । (१५।२)

इति दोलायन्त्रलक्षणम् ॥ (१५।३)