द्योतते दिवि चन्द्रो ऽसौ जीर्णेऽभ्रे कान्तिमत्तया । (१।१)

तथेह तामुपाश्रित्य शालते मनुजेषु च ॥ (१।२)

सुसिद्धबिडधात्वादिजारणेन रसस्य हि । (२।१)

पीतादिरागजननं रञ्जनं परिकीर्तितम् । (२।२)

इति परिभाषा ॥ (२।३)

अभ्रस्य छायाविशेषम् आह जीर्णाभ्रक इत्यादि ॥ (३।०)

रसेन्द्रो यदा जीर्णाभ्रो भवति तदा घनानुरूपिणीं जीर्णाभ्रसमवर्णां छायां दर्शयति ॥ (४।०)

कृष्णे जीर्णे कृष्णां रक्तेऽभ्रे जीर्णे रक्तां पीते पीतां तथा सिते शुभ्रे सितां एवं चतुर्विधां छायां दर्शयति ॥ (५।०)

पुनर्द्वयोस्त्रयाणां वा चतुर्णां संकरे मेलापे सति द्वित्रिचतुर्णाम् अनुरूपिणीं छायां दर्शयतीत्यर्थः ॥ (६।०)

अभ्रयोगाद् वर्णविशेषमाह कृष्णेत्यादि ॥ (७।०)

कृष्णाभ्रकेण जीर्णेन रसो बलवान् भवेत् तु पुनः असितरागैः कृष्णरागैर्युज्यते ॥ (८।०)

तथा श्वेतेन श्वेतै रागैर् युज्यते रक्तेन रक्तैः पीतेन पीतैः कपिलाग्नेर्दिव्यस्यापि सर्वस्यादर्शनरूपं क्षयकरस्य बलैर्द्रव्याणां तादृशो वर्णो रसवर्णतो वर्णकोविदैर्ज्ञेयः ॥ (९।०)