अथातो माषपर्णभृतीयं वाजीकरणपादं व्याख्यास्यामः ॥ (१।०)

इति ह स्माह भगवानात्रेयः ॥ (२।०)

माषपर्णभृतां धेनुं गृष्टिं पुष्टां चतुःस्तनीम् । (३।१)

समानवर्णवत्सां च जीवद्वत्सां च बुद्धिमान् ॥ (३।२)

रोहिणीमथवा कृष्णाम् ऊर्ध्वशृङ्गीम् अदारुणाम् । (४।१)

इक्ष्वादाम् अर्जुनादां वा सान्द्रक्षीरां च धारयेत् ॥ (४।२)

केवलं तु पयस्तस्याः शृतं वाशृतमेव वा । (५।१)

शर्कराक्षौद्रसर्पिर्भिर्युक्तं तद्वृष्यमुत्तमम् ॥ (५।२)

शुक्रलैर् जीवनीयैश्च बृंहणैर् बलवर्धनैः । (६।१)

क्षीरसंजननैश्चैव पयः सिद्धं पृथक् पृथक् ॥ (६।२)

युक्तं गोधूमचूर्णेन सघृतक्षौद्रशर्करम् । (७।१)

पर्यायेण प्रयोक्तव्यमिच्छता शुक्रमक्षयम् ॥ (७।२)

मेदां पयस्यां जीवन्तीं विदारीं कण्टकारिकाम् । (८।१)

श्वदंष्ट्रां क्षीरिकां माषान् गोधूमाञ्छालिषष्टिकान् ॥ (८।२)

पयस्यर्धोदके पक्त्वा कार्षिकान् आढकोन्मिते । (९।१)

विवर्जयेत् पयःशेषं तत्पूतं क्षौद्रसर्पिषा ॥ (९।२)

युक्तं सशर्करं पीत्वा वृद्धः सप्ततिको ऽपि वा । (१०।१)

विपुलं लभतेऽपत्यं युवेव च स हृष्यति ॥ (१०।२)

मण्डलैर्जातरूपस्य तस्या एव पयः शृतम् । (११।१)

अपत्यजननं सिद्धं सघृतक्षौद्रशर्करम् ॥ (११।२)

त्रिंशत् सुपिष्टाः पिप्पल्यः प्रकुञ्चे तैलसर्पिषोः । (१२।१)

भृष्टाः सशर्करक्षौद्राः क्षीरधारावदोहिताः ॥ (१२।२)

पीत्वा यथाबलं चोर्ध्वं षष्टिकं क्षीरसर्पिषा । (१३।१)

भुक्त्वा न रात्रिम् अस्तब्धं लिङ्गं पश्यति ना क्षरत् ॥ (१३।२)

श्वदंष्ट्राया विदार्याश्च रसे क्षीरचतुर्गुणे । (१४।१)

घृताढ्यः साधितो वृष्यो माषषष्टिकपायसः ॥ (१४।२)

फलानां जीवनीयानां स्निग्धानां रुचिकारिणाम् । (१५।१)

कुडवश्चूर्णितानां स्यात् स्वयंगुप्ताफलस्य च ॥ (१५।२)

कुडवश्चैव माषाणां द्वौ द्वौ च तिलमुद्गयोः । (१६।१)

गोधूमशालिचूर्णानां कुडवः कुडवो भवेत् ॥ (१६।२)

सर्पिषः कुडवश्चैकस्तत् सर्वं क्षीरमर्दितम् । (१७।१)

पक्त्वा पूपलिकाः खादेद् बह्व्यः स्युर् यस्य योषितः ॥ (१७।२)

घृतं शतावरीगर्भं क्षीरे दशगुणे पचेत् । (१८।१)

शर्करापिप्पलीक्षौद्रयुक्तं तद्वृष्यमुत्तमम् ॥ (१८।२)

कर्षं मधुकचूर्णस्य घृतक्षौद्रसमांशिकम् । (१९।१)

प्रयुङ्क्ते यः पयश्चानु नित्यवेगः स ना भवेत् ॥ (१९।२)

घृतक्षीराशनो निर्भीर् निर्व्याधिर् नित्यगो युवा । (२०।१)

संकल्पप्रवणो नित्यं नरः स्त्रीषु वृषायते ॥ (२०।२)

कृतैककृत्याः सिद्धार्था ये चान्योन्यानुवर्तिनः । (२१।१)

कलासु कुशलास्तुल्याः सत्त्वेन वयसा च ये ॥ (२१।२)

कुलमाहात्म्यदाक्षिण्यशीलशौचसमन्विताः । (२२।१)

ये कामनित्या ये हृष्टा ये विशोका गतव्यथाः ॥ (२२।२)

ये तुल्यशीला ये भक्ता ये प्रिया ये प्रियंवदाः । (२३।०)

तैर् नरः सह विस्रब्धः सुवयस्यैर् वृषायते ॥ (२३।१)

अभ्यङ्गोत्सादनस्नानगन्धमाल्यविभूषणैः । (२४।१)

गृहशय्यासनसुखैर् वासोभिरहतैः प्रियैः ॥ (२४।२)

विहंगानां रुतैरिष्टैः स्त्रीणां चाभरणस्वनैः । (२५।१)

संवाहनैर् वरस्त्रीणाम् इष्टानां च वृषायते ॥ (२५।२)

मत्तद्विरेफाचरिताः सपद्माः सलिलाशयाः । (२६।१)

जात्युत्पलसुगन्धीनि शीतगर्भगृहाणि च ॥ (२६।२)

नद्यः फेनोत्तरीयाश्च गिरयो नीलसानवः । (२७।१)

उन्नतिर् नीलमेघानां रम्यचन्द्रोदया निशाः ॥ (२७।२)

वायवः सुखसंस्पर्शाः कुमुदाकरगन्धिनः । (२८।१)

रतिभोगक्षमा रात्र्यः संकोचागुरुवल्लभाः ॥ (२८।२)

सुखाः सहायाः परपुष्टघुष्टाः फुल्ला वनान्ता विशदान्नपानाः । (२९।१)

गान्धर्वशब्दाश्च सुगन्धयोगाः सत्त्वं विशालं निरुपद्रवं च ॥ (२९।२)

सिद्धार्थता चाभिनवश्च कामः स्त्री चायुधं सर्वमिहात्मजस्य । (३०।१)

वयो नवं जातमदश्च कालो हर्षस्य योनिः परमा नराणाम् ॥ (३०।२)

प्रहर्षयोनयो योगा व्याख्याता दश पञ्च च । (३१।१)

माषपर्णभृतीयेऽस्मिन् पादे शुक्रबलप्रदाः ॥ (३१।२)

इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते चिकित्सास्थाने वाजीकरणाध्याये माषपर्णभृतीयो नाम वाजीकरणपादस्तृतीयः ॥ (३२।१)