करस्येति ॥ (१।०)

जीवसाक्षिणी या धमनी स करस्याङ्गुष्ठेऽस्तीति क्रियापदं योज्यं तच्चेष्टया कृत्वा कायस्य शरीरस्य सुखं दुःखं च ज्ञेयं पण्डितैरिति शेषः धमनीति ॥ (२।०)

शब्दवाहिनी नाडी धमनी जीवनं तनौ इत्यतो धमनी जीवसाक्षिणीति प्राणवायोः साक्षिभूता अत एव कुत्रचिज् जीवनाडीति कथिता ॥ (३।०)

तथाहि । (४।१)

प्रदर्शयेद्दोषनिजस्वरूपं व्यस्तं समस्तं युगलीकृतश्च । (४।२)

मूकस्य मुग्धस्य विमोहितस्य दीपः पदार्थानिव जीवनाडी । (४।३)

इति ॥ (४।४)

लक्षणमपि च । (५।१)

अस्थ्नः प्रकोष्ठबाह्यस्य मध्यमानामिकाश्रिता । (५।२)

जीवनाडीति सा प्रोक्ता नन्दिनी तत्त्ववेदना । (५।३)

इति ॥ (५।४)

तच्चेष्टया दुःखमिति दोषादिवैषम्यधर्मः ॥ (६।०)

यतो रोगस्तु दोषवैषम्यम् इत्यादिवचनात् ॥ (७।०)

पण्डितैरिति प्रवीणैः नाडीग्रहणस्य समयविशेषज्ञैरित्यर्थः ॥ (८।०)

यतः । (९।१)

सद्यःस्नातस्य भुक्तस्य क्षुत्तृष्णातपशीलिनः । (९।२)

व्यायामश्रान्तदेहस्य सम्यङ् नाडी न बुध्यते । (९।३)

इति ॥ (९।४)