सूक्ष्माणि ताम्रपत्राणि इति ॥ (१।०)

सूक्ष्मत्वमत्र कण्टकवेधिसंज्ञम् ॥ (२।०)

संस्वेदयेद्बुध इति अम्लेन काञ्जिकादिना वासरत्रयं दिनत्रितयं यावद्दोलायन्त्रेण स्वेदनं कुर्यादिति भावः ॥ (३।०)

पत्राणामिति शेषः ॥ (४।०)

सम्यग्ग्रहणं ताम्रस्यातिदोषनिवृत्तिं सूचयति ॥ (५।०)

यद्यपि शुद्धिरस्य पूर्वं कथिता तथापि पुनः शोधनमस्य विषनिवृत्त्यर्थं कालिमापगमार्थं च विहितम् ॥ (६।०)

यतः । (७।१)

न विषं विषमित्याहुस्ताम्रमेव महाविषम् । (७।२)

विषस्य चैकदोषस्तु शुल्बदोषोऽष्टधा मतः ॥ (७।३)

तद्यथा विषं मूर्छा विदाहश्च छर्दिः क्लेदनभेदने । (८।०)

सन्तापश्चारुचिश्चैव शुल्बदोषो विषोपमः । (८।१)

इति ॥ (८।२)

कालिमारहितम् अपि ॥ (९।०)

शुकतुण्डकिंशुकाभं छेदे रक्तं तथा मृदुस्निग्धम् ॥ (१०।०)

ताम्रं भवति सकृष्णं तच्छुद्धं कालिमारहितम् । (११।१)

अत एवाम्लेन पुनः शोधनमभिहितं न दोषः ॥ (११।२)

बुध इति तज्जात्यादिविशेषज्ञः ॥ (१२।०)

यतस्तत् ताम्रं द्विविधम् ॥ (१३।०)

एकं म्लेच्छसंज्ञमपरं नेपालमिति ॥ (१४।०)

तथाहि । (१५।१)

म्लेच्छं नेपालकं ताम्रं तयोर्नेपालमुत्तमम् । (१५।२)

नेपालादन्यदेशोत्थं शुल्वं म्लेच्छमिति स्मृतम् । (१५।३)

सितकृष्णारुणच्छायं वान्तिभेदकरं च यत् । (१५।४)

क्षालनाच्च पुनः कृष्णं ताम्रं म्लेच्छमुदाहृतम् । (१५।५)

सुस्निग्धं मृदुलं रक्तं विशोधनक्षमं गुरु । (१५।६)

त्रिदोषहरणं श्रेष्ठं क्षाराम्लैर्नैति वैकृतिम् । (१५।७)

तन्नेपालकमित्युक्तं देहलोहविधायकम् । (१५।८)

वान्तिभ्रान्तिज्वरहरं क्लेदभेदभ्रमापहम् । (१५।९)

इति ॥ (१५।१०)

तत इति पश्चात् ॥ (१६।०)

पादांशं सूतकमिति ॥ (१७।०)

सूतकं पारदं पादांशं ताम्रमानचतुर्थांशं यामं प्रहरमेकं यावद् अम्लेन जम्बीरनिम्बुकप्रभृतिरसेन मर्दयेत् इति भावः ॥ (१८।०)

पुनस्तेनैवाम्लेन घृष्टेन द्विगुणगन्धकेन कृत्वा लेपयेत् पत्राणीति शेषः ॥ (१९।०)

द्विगुणता रसपरिमाणात् ॥ (२०।०)

न तु ताम्रमानात् अस्मत्सम्प्रदाये तु गन्धकं बहुतरं योज्यं तेन ताम्रमानाद्द्विगुणमित्यर्थः ॥ (२१।०)

अन्यत्राप्युक्तम् । (२२।१)

ताम्रपादेन सूतेन सार्धं पत्रं प्रलेपयेत् । (२२।२)

ताम्राद्द्विगुणगन्धेन ह्यम्लपिष्टेन तत् पुनः । (२२।३)

लिप्त्वा ह्यधोर्ध्वगं देयं सुपिष्टां चाम्लपत्त्रिकाम् । (२२।४)

तत् पिण्डं भाण्डगर्भे तु रुद्ध्वा चुल्ल्यां विपाचयेत् । (२२।५)

इत्यादि ॥ (२२।६)

तस्य कुर्याच्च गोलकमिति तस्य ताम्रमयद्रव्यस्य मीनाक्षी मछेछी शब्दवाच्या ॥ (२३।०)

चाङ्गेरी अम्लपत्रिका प्रसिद्धा तत्कल्केनेति त्रयाणां द्रव्याणां व्यस्तानां मिलितानां वा कल्कं वदन्ति तज्ज्ञाः ॥ (२४।०)

अङ्गुलोन्मितम् इति अङ्गुलोत्सेधं त्रयाणामेकस्य वा अङ्गुलमत्र मध्यमाङ्गुलिमध्यपर्वसंज्ञम् ॥ (२५।०)

रोधयेदित्यनेन विभूतिलवणाम्बुभिः कृत्वा शरावसन्धौ मुद्रां कारयेदिति भावः ॥ (२६।०)

भाण्डमुखे च कारयेत् ॥ (२७।०)

विभूतिर्गोमयभस्म लवणमत्र पांशुलवणम् ॥ (२८।०)

अम्बु पानीयं क्रमवृद्धाग्निनेति मृदुमध्यखराग्निना शेषं सुबोधम् ॥ (२९।०)

अथ च मारितस्यास्य शुद्ध्यर्थं विधिमप्याह स्वांगशीतलमुद्धृत्येत्यादि तत्ताम्रं स्वाङ्गशीतलं संगृह्य पश्चात् सूरणद्रवैः कृत्वा दिनमेकं संमर्द्य पश्चाद्गोलकं कृत्वा सघृतेनार्धगन्धककल्केन गोलकं लेपयित्वा तदनु मूषान्तर्धृत्वा निरोध्य च गजपुटे पचेत् ॥ (३०।०)

अनेन तत् क्षणेन भक्षणयोग्यं भवति अर्धगन्धकं ताम्रपरिमाणात् ॥ (३१।०)

तेन ताम्रं भागद्वयं गन्धकमेकभागम् इत्यर्थः ॥ (३२।०)

घृतमपि गन्धकसाम्यं भवति ॥ (३३।०)