शार्ङ्गधरसंहितादीपिकाŚārṅgadharasaṃhitādīpikā
ŚSDīp zu ŚdhSaṃh, 2, 11, 92.1
Select a line for its word-by-word analysis.
मणयो नानाविधास्ते माणिक्यपुष्परागनीलमणिवैदूर्यगारुत्मतप्रभृतयः ॥ (४।०)
maṇayo nānāvidhāste māṇikyapuṣparāganīlamaṇivaidūryagārutmataprabhṛtayaḥ ||
प्रवालं विद्रुमं तदपि बहुविधम् कुमारी नारीशब्दवाच्या तण्डुलीयो मेघनादः स्तन्यं क्षीरं तेन किमुक्तम् ॥ (७।०)
pravālaṃ vidrumaṃ tadapi bahuvidham kumārī nārīśabdavācyā taṇḍulīyo meghanādaḥ stanyaṃ kṣīraṃ tena kimuktam ||
रत्नादीनि पूर्वं दोलायन्त्रे जयन्त्याः स्वरसेन संस्वेद्य यामैकं यावत् पश्चात् तदग्नौ संतप्तं कृत्वा कुमार्यादीनाम् एकतमरसेन निषिञ्चयेत् ॥ (८।०)
ratnādīni pūrvaṃ dolāyantre jayantyāḥ svarasena saṃsvedya yāmaikaṃ yāvat paścāt tadagnau saṃtaptaṃ kṛtvā kumāryādīnām ekatamarasena niṣiñcayet ||
मौक्तिकानीति बहुवचनत्वेनाष्टप्रकाराणि तेषामुच्यन्ते ॥ (१०।०)
mauktikānīti bahuvacanatvenāṣṭaprakārāṇi teṣāmucyante ||
मीनजं वंशजं चैव फणिजं शुक्तिजं तथा ॥ (११।३)
mīnajaṃ vaṃśajaṃ caiva phaṇijaṃ śuktijaṃ tathā ||
गुणयुक्तानि गृह्यन्ते दोषयुक्तानि वर्जयेत् ॥ (१२।२)
guṇayuktāni gṛhyante doṣayuktāni varjayet ||
स्थूलं वृत्तं गुरु स्निग्धं रश्मितारजलान्वितम् । (१३।२)
sthūlaṃ vṛttaṃ guru snigdhaṃ raśmitārajalānvitam |
श्वेतमाह्लादकं स्वच्छं मुक्तायाश्च गुणा दश । (१३।३)
śvetamāhlādakaṃ svacchaṃ muktāyāśca guṇā daśa |
प्रवालानीति बहुवचनेनात्रापि जातिगुणदोषादिकं सूचयति ॥ (१४।०)
pravālānīti bahuvacanenātrāpi jātiguṇadoṣādikaṃ sūcayati ||
अतिरिक्तं च दीप्तं च विद्रुमं परिमण्डलम् । (१५।२)
atiriktaṃ ca dīptaṃ ca vidrumaṃ parimaṇḍalam |
स्निग्धं च स्वच्छरूपं च बद्धं शुद्धं समं गुरु ॥ (१५।३)
snigdhaṃ ca svaccharūpaṃ ca baddhaṃ śuddhaṃ samaṃ guru ||
गौरं रङ्गजलाक्रान्तं सूक्ष्मं वक्रं सकोटरम् ॥ (१६।२)
gauraṃ raṅgajalākrāntaṃ sūkṣmaṃ vakraṃ sakoṭaram ||
रूक्षं कृष्णं लघु श्वेतं प्रवालम् अशुभं त्यजेत् । (१७।१)
rūkṣaṃ kṛṣṇaṃ laghu śvetaṃ pravālam aśubhaṃ tyajet |
पद्मरागं कुरुविन्दं सुगन्धं नीलगन्धकम् । (१९।२)
padmarāgaṃ kuruvindaṃ sugandhaṃ nīlagandhakam |
माणिक्यं चैव विज्ञेयं ब्राह्मणादिक्रमेण तु ॥ (१९।३)
māṇikyaṃ caiva vijñeyaṃ brāhmaṇādikrameṇa tu ||
स्थूलवृद्धमधुच्छायं भ्राजिष्णु श्वेतमुज्ज्वलम् ॥ (२१।३)
sthūlavṛddhamadhucchāyaṃ bhrājiṣṇu śvetamujjvalam ||
गुरु स्निग्धं तथा प्रोक्तं रसराजस्य कर्मणि । (२२।१)
guru snigdhaṃ tathā proktaṃ rasarājasya karmaṇi |
एते नीलास्तु चत्वारो ब्राह्मणादिक्रमेण तु । (२३।१)
ete nīlāstu catvāro brāhmaṇādikrameṇa tu |
विज्ञेयो गरुडोद्गारः करिपक्षो द्वितीयकः ॥ (२५।२)
vijñeyo garuḍodgāraḥ karipakṣo dvitīyakaḥ ||
तृतीयो वंशपत्त्रश्च चतुर्थो धूलिधूसरः । (२६।१)
tṛtīyo vaṃśapattraśca caturtho dhūlidhūsaraḥ |
पञ्चदोषा गुणाः पञ्च छाया चैव चतुर्विधा । (२८।२)
pañcadoṣā guṇāḥ pañca chāyā caiva caturvidhā |
श्वेता पीता तथा रक्ता कृष्णा चैव निगृह्यते ॥ (२८।३)
śvetā pītā tathā raktā kṛṣṇā caiva nigṛhyate ||
सर्वे भानुनिभा दीप्ता दोषाः पटलवर्जिताः । (२९।१)
sarve bhānunibhā dīptā doṣāḥ paṭalavarjitāḥ |
निजैर्वर्णैः समायुक्ता उत्कृष्टा रसकर्मणि ॥ (२९।२)
nijairvarṇaiḥ samāyuktā utkṛṣṭā rasakarmaṇi ||
अथ प्रयोगान्तरमाह उक्तमाक्षिकवदित्यादि ॥ (३१।०)
atha prayogāntaramāha uktamākṣikavadityādi ||
पूर्वोक्तस्वर्णमाक्षिकशोधनविधानवत् मुक्ताप्रवालानि शोधयेत् सर्वरत्नानि च वज्रशोधनमारणविधिवत् सम्प्रसाधयेदित्यभिप्रायः ॥ (३२।०)
pūrvoktasvarṇamākṣikaśodhanavidhānavat muktāpravālāni śodhayet sarvaratnāni ca vajraśodhanamāraṇavidhivat samprasādhayedityabhiprāyaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.