संप्रति रसमारणविधिमाह धूमसारमिति ॥ (१।०)

धूमसारं गृहधूमं रसं पारदम् तोरी स्फटिका नवसादरं प्रसिद्धम् ॥ (२।०)

अम्लैरिति ॥ (३।०)

जम्बीरनिम्बूकरसैरित्यर्थः ॥ (४।०)

समांशकं भागमिति ॥ (५।०)

एतेन किमुक्तं पूर्वोक्तं सकलद्रव्यं प्रत्येकं रसमानं मेलयेदिति क्रम इति भावः ॥ (६।०)

तथाह्युक्तम् । (७।१)

पृथक् समं समं कृत्वा पारदं गन्धकं तथा । (७।२)

नवसारं धूमसारं स्फटिकं याममात्रकम् ॥ (७।३)

निम्बूनीरेण संमर्द्य काचकूप्यां विपाचयेत् । (८।१)

मुखे पाषाणखटिकां दत्त्वा मुद्रां प्रदापयेत् ॥ (८।२)

सप्तभिर् मृत्तिकावस्त्रैः पृथक् संशोष्य वेष्टयेत् । (९।१)

सछिद्रायां मृदः स्थाल्यां कूपिकां संनिवेशयेत् ॥ (९।२)

पूरयेत् सिकतापूरैर् आ गलं मतिमान् भिषक् । (१०।१)

निवेश्य चुल्ल्यां दहनं मन्दमध्यखरक्रमात् ॥ (१०।२)

प्रज्वाल्य द्वादशयामं स्वाङ्गशीतं समुद्धरेत् । (११।१)

विस्फोटयित्वाथ युक्त्या च ऊर्ध्वलग्नं बलिं त्यजेत् ॥ (११।२)

अधःस्थं रससिन्दूरं सर्वकर्मसु योजयेत् । (१२।१)

इति ॥ (१२।२)

केचित् तु धूमसारस्थाने सीसकं पठन्ति तच्च संगतं तन्त्रान्तरदर्शनात् । (१३।१)

पृथक् पृथक् समं कृत्वा पारदं गन्धकं तथा । (१३।२)

नवसारं च स्फटिकं सनागं याममात्रकम् ॥ (१३।३)

निम्बूनीरेण संमर्द्य काचकूप्यां विनिक्षिपेत् । (१४।१)

बुधश्च वालुकायन्त्रे यामद्वादशकं पचेत् ॥ (१४।२)

स्वाङ्गशीतं स्फोटयित्वा ऊर्ध्वलग्नं बलिं त्यजेत् । (१५।१)

अधःस्थं रससिन्दूरं योजयेद्रसकर्मणि ॥ (१५।२)

इति ॥ (१६।०)

शेषं सुबोधम् ॥ (१७।०)