इदानीं गन्धकशोधनं दर्शयन्नाह लोहपात्रे इति ॥ (१।०)

गन्धकजं रज इति ॥ (२।०)

गन्धाज्जातो गन्धकः ॥ (३।०)

तद्यथा । (४।१)

श्वेतद्वीपे पुरा देव्याः क्रीडन्त्याः प्रसृतं रजः । (४।२)

क्षीरार्णवे तु स्नाताया दुकूलं रजसान्वितम् ॥ (४।३)

धौतं यन्मथितं वस्त्रं गन्धवद्गन्धकं स्मृतम् । (५।१)

चतुर्धा गन्धकः प्रोक्तो रक्तः पीतोऽसितः सितः ॥ (५।२)

रक्तो हेमक्रियासूक्तः पीतश्चैव रसायने । (६।१)

व्रणादिलेपने श्वेतः श्रेष्ठः कृष्णः सुदुर्लभः ॥ (६।२)

एवं गन्धकशुद्धिः स्यात् सर्वकर्मसु योजयेत् । (७।१)

इति ॥ (७।२)

एवम् इति ग्रहणेन शोधनान्तरमपि दर्शितं तद्ग्रन्थान्तराद् अवगन्तव्यम् ॥ (८।०)

यथा । (९।१)

क्षीरेण भाण्डमापूर्य वस्त्रेणावेष्ट्य तन्मुखम् । (९।२)

वस्त्रमध्ये क्षिपेद्गन्धं मुखं यत्नात् पिधापयेत् ॥ (९।३)

शरावेण ततो वह्निं प्रज्वाल्योर्ध्वमवस्थितम् । (१०।१)

भाण्डके निपतेद्यावत् गन्धस्तावत् समिन्धयेत् ॥ (१०।२)

कृशानौ तु स्वयं नीते गन्धकं तु समुद्धरेत् । (११।१)

इति ॥ (११।२)