शार्ङ्गधरसंहितादीपिकाŚārṅgadharasaṃhitādīpikā
ŚSDīp zu ŚdhSaṃh, 2, 12, 117.2
Select a line for its word-by-word analysis.
अथ द्वितीयज्वराङ्कुशरसम् आह शुद्धसूत इति ॥ (१।०)
atha dvitīyajvarāṅkuśarasam āha śuddhasūta iti ||
संस्कारा ह्यस्य पूर्वं कथिताः विषमपि शुद्धं तच्चापि पूर्वं विहितमेव गन्धो गन्धकस्तमपि शुद्धं कृत्वा ग्राह्यम् शाणं टङ्कैकं प्रत्येकमित्यर्थः ॥ (३।०)
saṃskārā hyasya pūrvaṃ kathitāḥ viṣamapi śuddhaṃ taccāpi pūrvaṃ vihitameva gandho gandhakastamapi śuddhaṃ kṛtvā grāhyam śāṇaṃ ṭaṅkaikaṃ pratyekamityarthaḥ ||
धूर्तबीजमिति धत्तूरबीजानि तानि त्रिटङ्कमितानि हेमाह्वा स्वर्णक्षीरी सा च चोकशब्दवाच्या ॥ (४।०)
dhūrtabījamiti dhattūrabījāni tāni triṭaṅkamitāni hemāhvā svarṇakṣīrī sā ca cokaśabdavācyā ||
एषा तु सर्वेभ्यश्चतुर्द्रव्येभ्यो द्विगुणा ग्राह्या तेन षट् शाणद्विगुणितेत्यर्थः ॥ (५।०)
eṣā tu sarvebhyaścaturdravyebhyo dviguṇā grāhyā tena ṣaṭ śāṇadviguṇitetyarthaḥ ||
जम्बीरफलमज्जार्द्रकरसोऽपि दोषापेक्षया बोद्धव्यः ॥ (६।०)
jambīraphalamajjārdrakaraso'pi doṣāpekṣayā boddhavyaḥ ||
परस्पराभावेऽपि त्रिदोषजम् इति व्यस्तं समस्तं विषमज्वरमिति पुनर्ग्रहणेन प्रायशो विषमज्वरनाशनार्थमस्य प्रभावो न दोषः कुतः विख्यातत्वात् ॥ (७।०)
parasparābhāve'pi tridoṣajam iti vyastaṃ samastaṃ viṣamajvaramiti punargrahaṇena prāyaśo viṣamajvaranāśanārthamasya prabhāvo na doṣaḥ kutaḥ vikhyātatvāt ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.