रत्नानां शोधनमारणमप्याह तावत् पूर्वं वज्रस्य शोधनमाह कुलत्थकेति ॥ (१।०)

वज्रं हीरकम् ॥ (२।०)

तच्चतुर्विधं भवति ॥ (३।०)

तथा हि । (४।१)

श्वेतरक्तपीतकृष्णाश्चतुर्धा वज्रजातयः । (४।२)

रसायने भवेद्विप्रः शुभ्रः सिद्ध्यष्टदायकः ॥ (४।३)

क्षत्रियो मृत्युजिद्रक्तो वलीपलितरोगहा । (५।१)

धनप्रदो भवेद्वैश्यः पीतो देहस्य दार्ढ्यकृत् ॥ (५।२)

कृष्णः शूद्रो रुजां हन्ता वपुःस्तम्भं करोति च । (६।१)

पुंस्त्रीनपुंसकाश्चैते लक्षणेन तु लक्षयेत् ॥ (६।२)

सुवृत्ताः फलसम्पूर्णास् तेजोवन्तो बृहत्तराः । (७।१)

पुरुषास्ते समाख्याता रेखाबिन्दुविवर्जिताः ॥ (७।२)

रेखाबिन्दुसमायुक्ताः षडस्रास्ताः स्त्रियः स्मृताः । (८।१)

त्रिकोणदेहदीर्घं च तन्नपुंसकमेव च ॥ (८।२)

पूर्वपूर्वं तु ते श्रेष्ठाः पुरुषा रसबन्धकाः । (९।१)

शरीरकान्तिजनका भोगदा वज्रयोषितः ॥ (९।२)

नपुंसकास्त्वल्पवीर्या अकामाः सत्त्ववर्जिताः । (१०।१)

स्त्रियः स्त्रीणां प्रदातव्याः क्लीबे क्लीबं तथैव च ॥ (१०।२)

सर्वेषां सर्वदा योज्याः पुरुषा बलवत्तराः । (११।१)

इति ॥ (११।२)

अन्यत्रापि पञ्च दोषा गुणाः पञ्च छाया चैव चतुर्विधा । (१२।१)

श्वेता रक्ता तथा पीता कृष्णा चैव निगृह्यते ॥ (१२।२)

षट्कोणं लघु तीक्ष्णं च बृहदष्टदलं च यत् । (१३।१)

जले तरति तद्वज्रं तद्ग्राह्यं रसकर्मणि । (१३।२)

इति ॥ (१३।३)

एतस्य शोधनादिकमप्याह कुलत्थेत्यादि ॥ (१४।०)

कुलत्थोऽन्नविशेषः प्रसिद्धः ॥ (१५।०)

कोद्रवो ऽप्यन्नविशेषः ॥ (१६।०)

क्वाथेन कृत्वा दोलायन्त्रे विपाचयेदित्यभिप्रायः ॥ (१७।०)

तप्तमिति दोलायन्त्रस्वेदितं तद्वज्रं पश्चादग्नौ संतप्तं कृत्वा तदनु खरमूत्रे निषेचयेत् ॥ (१८।०)

एवं त्रिसप्तधा कृत्वा मृतं वज्रं श्रेष्ठं भवतीत्यर्थः ॥ (१९।०)

केचित् तु दोलायन्त्रे स्वेदनम् अहोरात्रेणैव भवति ॥ (२०।०)

तथा च तन्त्रान्तरे । (२१।१)

कुलत्थकोद्रवक्वाथे दोलायन्त्रेण पाचयेत् । (२१।२)

अहोरात्रात् समुद्धृत्य हयमूत्रेण भावयेत् । (२१।३)

इति ॥ (२१।४)