पारद इति ॥ (१।०)

भवसिन्धोः पारं ददातीति पारदः ॥ (२।०)

अत एव रसप्रशंसायामुक्तम् । (३।१)

तेजो मृगाङ्कमौलेः सोढं स्वेनैव तेजसां पुञ्जैः । (३।२)

अजरामरत्ववितरणकल्पतरुं तं रसेश्वरं वन्दे ॥ (३।३)

अपरमपि । (४।१)

अणिमाद्यष्टगुणैर्विभूतिदोषं न संसारमपारपारदः । (४।२)

मुक्त्वैकं रसराजं कोऽन्योऽथास्ते जरापहो ह्यपरः । (४।३)

इति ॥ (४।४)

ईदृक् पारदः सुदिने साधितः ॥ (५।०)

स च देहलोहयोः सिद्धिं कुर्यादिति तात्पर्यार्थः ॥ (६।०)

देहसिद्धिर्व्याधिहरत्वेन ॥ (७।०)

शरीरारोग्यता लोहसिद्धिश्च स्वर्णरजतशोधनकरणादिकः ॥ (८।०)

पुनः कीदृशो रसः ॥ (९।०)

सर्वरोगाणां जेता ॥ (१०।०)

सर्वे च ते रोगाः शरीरमनोऽभिपन्ना ज्वरमदमूर्छादयः तेषां जेता विनाशकर इत्यर्थः ॥ (११।०)

पुनः किम्भूतो रसः पुष्टिकर इति ॥ (१२।०)

पुष्टिर्धातुपोषणं तां करोति इति पुष्टिकरः ॥ (१३।०)

अत एव पोषणाद्वाजीकरणशक्त्यायमपि विख्यातः ॥ (१४।०)

सुदिने इति ॥ (१५।०)

शोभनदिवसे ज्योतिःशास्त्रोक्तसौम्यतिथिनक्षत्रादियुक्ते दिने इत्यर्थः ॥ (१६।०)

तथाचोक्तम् । (१७।१)

नत्वा गुरुं भैरवकन्यकाबटुं द्वीपाननं सिद्धममुष्य रक्षितम् । (१७।२)

अन्तः सुनीलं बहिर् उज्ज्वलं रसं निवेशयेत् खल्वतले शुभे दिने ॥ (१७।३)

अन्यत्राप्युक्तम् । (१८।१)

विजने पवनादिवर्जिते वा देशे सौम्यदिने दिनादिकाले । (१८।२)

बलिमत्र विधाय पूजनं च तदनुविधिः प्रतिमन्त्रितं विधिज्ञैः । (१८।३)

इति ॥ (१८।४)

साधित इति परिमाणादिकेन संस्कारितः ॥ (१९।०)

तद्यथा । (२०।१)

रसो ग्राह्यः सुनक्षत्रे पलानां शतमात्रकम् । (२०।२)

पञ्चाशत्पञ्चविंशद्वा दशपञ्चैकमेव वा ॥ (२०।३)

पलान्न्यूनं न कर्तव्यं रससंस्कारमुत्तमम् । (२१।१)

तस्मात् सूतविशुद्ध्यर्थं सहायैर् निपुणैर् युतः ॥ (२१।२)

सर्वोपस्करमादाय रसकर्म समारभेत् । (२२।१)

इत्यादि ॥ (२२।२)

संसिद्धिमिति ॥ (२३।०)

ऐहिकीम् आमुष्मिकीं च ॥ (२४।०)

उक्तं च । (२५।१)

यतः बद्धः खेचरतां पदं नयेद्धरते व्याधिसमूहं मूर्छितः । (२५।२)

जारितो जन्मजराविनाशनः क्रामितो रञ्जितो भक्तिमुक्तिदः ॥ (२५।३)

यदि पञ्चत्वगतं हि सूतकं भक्षितं स्यादमरत्वकारकम् । (२६।१)

जलौकारनिबद्धः सर्वजो ग्रथितो मन्मथरसदायकः ॥ (२६।२)

भस्माकारगतं गिरीशजम् असितं भूचरभूतिसिद्धिदम् । (२७।१)

पारापारम् अपारपारदं तस्मात् कः करुणाकरो ऽपरः ॥ (२७।२)

इति ॥ (२८।०)

देहलोहयोरिति ॥ (२९।०)

देहं शरीरं तस्य सिद्धिर् जराव्याधिराहित्यं लोहं सुवर्णादि तस्य सिद्धिः संस्कारत्वमत्र विस्तरभयान्न लिखितम् ॥ (३०।०)