अथेति ॥ (१।०)

अथशब्दोऽत्र मुखकरणानन्तर्यः ॥ (२।०)

कच्छपयन्त्रं प्रसिद्धम् ॥ (३।०)

तत्स्वरूपं दर्शितमेव ॥ (४।०)

तत्परिमाणं यथा । (५।१)

प्रसूतगोपलोन्मानं सूतकोत्पलकः स्मृतः । (५।२)

लावकः पुटको ज्ञेयः प्रदत्तः सप्तधाढकैः ॥ (५।३)

कच्छपस्त्रिगुणैस्तैस्तु कौक्कुटः कच्छपैस्त्रिभिः । (६।१)

कौक्कुटैः पञ्चभिः सिंहो मेघनादोऽस्य युग्मकैः ॥ (६।२)

दुर्गे गजपुटः ख्यातो देयः षष्टिकपालकैः । (७।१)

तैस्तु त्रिगुणितैर्ज्ञेयो दृढाग्निश्च महापुटः । (७।२)

इति ॥ (७।३)

चूर्णेनेति शुक्तिकाचूर्णेन समांशकमिति रससाम्यं गन्धकं योज्यम् ॥ (८।०)

साम्यतात्र प्रत्येकं पुटमित्यर्थः ॥ (९।०)

तेन षड्गुणगन्धकं षट्पुटैः कृत्वा भवति पारदपरिमाणात् ॥ (१०।०)

भस्ममुद्रामिति ॥ (११।०)

विभूतिपांशुलवणाभ्यां कृतामिति सम्प्रदायः ॥ (१२।०)

शरावोऽत्र लोहमयः मन्यन्ते केचित् तथाह्युक्तम् । (१३।१)

जलपूर्णं दृढं पात्रं सुविशालं समाहरेत् । (१३।२)

तदन्तः खर्परं दद्यात् सुविस्तीर्णं दृढं नवम् ॥ (१३।३)

बिन्दुं दत्त्वा तदुपरि बीजपूररसं क्षिपेत् । (१४।१)

उपरिष्टाद्बिडं दद्यात् ततो लोहकटोरिकाम् ॥ (१४।२)

अयस्कान्तमयीं वापि पैत्तलीं भूतविग्रहम् । (१५।१)

उपरिष्टाद् अधोवक्त्रां दत्त्वा सम्यग्विलेपयेत् ॥ (१५।२)

खटीपुटं शिवीभक्तं सम्यङ्निष्पिष्य मुद्रयेत् । (१६।१)

ऊर्ध्वं देयं पुटं तस्य यन्त्रं कच्छपसंज्ञकम् ॥ (१६।२)

जारणार्थं रसस्योक्तं गन्धादीनाम् अशेषतः । (१७।१)

इति ॥ (१७।२)

अत्र गन्धकविधानं तु अस्यैव सम्प्रदायतो व्याख्यातम् ॥ (१८।०)

अन्यत्र रसस्योपरि चाधश्चेति ॥ (१९।०)

तीक्ष्णाग्निरिति अत्यर्थं बुभुक्षितो भवति राक्षससंज्ञक इत्यपरे सर्वकर्मस्विति योज्य इत्यभिप्रायः ॥ (२०।०)