अधुना पञ्चवक्त्ररसं दर्शयन्नाह शुद्धम् इत्यादि ॥ (१।०)

सूतं पारदं विषं प्रसिद्धम् गन्धं गन्धकम् एतत्त्रयं शुद्धमपि बोद्धव्यम् ॥ (२।०)

शुद्धिरेषां पूर्वकथितैव ॥ (३।०)

टङ्कणं सौभाग्यक्षारम् एतस्यापि शोधनं विहितं तद्भर्जितमेके भाषन्ते ॥ (४।०)

धूर्तो धत्तूरस्तस्य पत्राणां स्वरसैरित्यर्थः ॥ (५।०)

धत्तूरफलरसैर्वा वदन्ति ॥ (६।०)

परतो वक्ष्यमाणोन्मत्तरसे धत्तूरफलरसैरिति वचनात् ॥ (७।०)

दिनमेकं च शोषयेदिति ॥ (८।०)

तत्सकलं द्रव्यं वस्त्रगालितं कृत्वा पश्चाद्धत्तूररसेन सप्तवारं भावयेदित्यभिप्रायः ॥ (९।०)

प्रत्येकभावनायां मर्दनं च कार्यम् ॥ (१०।०)

त्र्यूषमिति ॥ (११।०)

त्र्यूषणं त्रिकटुकं तच्च शुण्ठीमरिचपिप्पलीसंज्ञम् ॥ (१२।०)

एतेषां चूर्णेन संयुक्तम् अर्कमूलकषायं त्वनुपानमाहुः ॥ (१३।०)

युक्तं दध्योदनं पथ्यम् इति दोषाग्निबलादिकानुरूपम् ॥ (१४।०)

जलयोगश्चात्र जलबन्धुरसवत्कार्यः ॥ (१५।०)

तत्पूर्वं प्रतिपादितमेव ॥ (१६।०)

सक्षौद्रेणेति ॥ (१७।०)

क्षौद्रं मधु तेन सहावलेहितः ॥ (१८।०)

कफोद्भवाः शोफक्षयादय इति ॥ (१९।०)

अग्निवृद्धये तु मध्वार्द्रकरसम् अनुपिबेत् ॥ (२०।०)

रसपरिमाणं तु पूर्वोक्तमेव ॥ (२१।०)

अनेन पावकोऽग्निः शक्तः समर्थो भवति पाकार्थमिति यावत् ॥ (२२।०)