अथ ज्वरघ्नीं गुटिकामाह भागैकः स्याद्रसाच्छुद्धादिति ॥ (१।०)

शुद्धिश्चास्य पूर्वं कथिता ॥ (२।०)

रसं पारदं तस्यैको भागः ॥ (३।०)

एलीयः कुमारीरसजनितनिर्यासद्रव्यविशेषः एलुवा इति प्रसिद्धः । (४।१)

तदभावे कुमारीपत्ररसमेव ग्राह्यमित्यपरे केचिदेलीयशब्देन एलवालुकं वदन्ति ॥ (४।२)

तच्च कुष्ठगन्धिकफलसदृशं भवति लोके प्रसिद्धं च ॥ (५।०)

एतन्न सर्वमतम् ॥ (६।०)

शिवा हरीतकी आकारकरभ इति आकल्लकः प्रसिद्धः ॥ (७।०)

कटुतैलेन शोधितगन्धक इति शेषः ॥ (८।०)

कटुतैलं सार्षपम् ॥ (९।०)

फलानि चेन्द्रवारुण्या इति ॥ (१०।०)

इन्द्रवारुणी चिर्भटी तस्याः फलानि ॥ (११।०)

एके मूलानि चेन्द्रवारुण्या वदन्ति तद्बहुपुस्तकेषु न दृश्यते ॥ (१२।०)

तस्मादसङ्गतोऽयं पाठः ॥ (१३।०)

चतुर्भागमिता अमी इति ॥ (१४।०)

अमी एलीयप्रमुखषड्द्रव्यविशेषाश् चतुर्भागमिता भवन्ति भागोऽत्र पारदपरिमाणात् ॥ (१५।०)

एतत्सकलं चूर्णीभूतं कृत्वा इन्द्रवारुणिकामूलरसेन मर्दयेदित्यर्थः ॥ (१६।०)

स्वरसपरिमाणम् अत्र द्रव्यभावनायोग्यं देयम् ॥ (१७।०)

तच्च यावच्चूर्णं प्लावितं भवति तावद्देयमिति भावः ॥ (१८।०)

छिन्नारसानुपानेनेति ॥ (१९।०)

छिन्ना गुडूची तस्याः स्वरसेनानुपानम् ॥ (२०।०)

अनुपानमात्रात्र तन्त्रान्तरादवगन्तव्या ॥ (२१।०)

तद्यथा । (२२।१)

रसानाम् अनुपानं स्याद्द्विपलं पलमर्धकम् । (२२।२)

वातपित्तकफप्राये यथायोग्यम् अनुक्रमात् । (२२।३)

इति ॥ (२२।४)

ज्वरघ्नीति सामान्येन सर्वज्वरहरेत्यर्थः ॥ (२३।०)