इदानीं जलबन्धुसंज्ञको नाम रसस्तमाह भस्मसूतसमं गन्धमिति ॥ (१।०)

सूतस्य पारदस्य भस्म तत्समानं गन्धकमित्यर्थः ॥ (२।०)

धात्र्या दन्त्याः फलान्यत्र योज्यानि एतन्मनोहरम् ॥ (३।०)

अत्र गन्धात्पादं मनःशिला इति पाठः संगतः ॥ (४।०)

तेन गन्धकपरिमाणस्य चतुर्थांशसमाना मनःशिला ग्राह्या अत एव । (५।१)

प्रत्येकं शिलया समम् इति वचनम् ॥ (५।२)

माक्षिकं स्वर्णमाक्षिकं व्योषं शुण्ठीमरिचपिप्पलीसंज्ञकम् ॥ (६।०)

पिप्पली द्विरुक्ततया द्विगुणा ग्राह्या ॥ (७।०)

एकद्रव्यपरिमाणात् एके जलपिप्पलीत्यत्र व्याख्यानयन्ति तन्न सर्वमतम् ॥ (८।०)

मत्स्यो मीनः सामान्यत्वेन परिज्ञातमत्स्यो ग्राह्यः स च रोहितस्तादृशश्चान्योऽपि ॥ (९।०)

मयूरो नीलकण्ठः ॥ (१०।०)

सप्तधा भावयेत् इति प्रत्येकं सप्तवारम् इत्यर्थः ॥ (११।०)

हितमिति दोषानुपाने योज्यम् ॥ (१२।०)

पञ्चकोलं यथा । (१३।१)

पिप्पली पिप्पलीमूलं चव्यचित्रकनागरैः । (१३।२)

पञ्चकोलमिति ख्यातम् । (१३।३)

इत्यादि ॥ (१३।४)

जलयोगश्च कर्तव्य इति ॥ (१४।०)

एतेन शीतलजलपानं तज्जलेनापि हृदयनेत्रप्रोञ्छनमिति सम्प्रदायः ॥ (१५।०)