यो ऽयम् अविवेक्यादिर्गुणः स त्रैगुण्यान् महदादावव्यक्ते नायं सिध्यति । (१।१)

अत्रोच्यते । (१।२)

तद्विपर्ययाभावात् । (१।३)

तस्य विपर्ययस्तद्विपर्ययस् तस्याभावस्तद्विपर्ययाभावस् तस्मात् सिद्धम् अव्यक्तम् । (१।४)

यथा यत्रैव तन्तवस् तत्रैव पटः । (१।५)

अन्ये तन्तवो ऽन्यः पटो न । (१।६)

कुतस् तद्विपर्ययाभावात् । (१।७)

एवं व्यक्ताव्यक्तसम्पन्नो भवति । (१।८)

दूरं प्रधानम् आसन्नं व्यक्तम् । (१।९)

यो व्यक्तं पश्यति स प्रधानम् अपि पश्यति तद्विपर्ययाभावात् । (१।१०)

इतश्चाव्यक्तं सिद्धं कारणगणात्मकत्वात् कार्यस्य । (१।११)

लोके यदात्मकं कारणं तदात्मकं कार्यम् अपि । (१।१२)

तथा कृष्णेभ्यस् तन्तुभ्यः कृष्ण एव पटो भवति । (१।१३)

एवं महदादिलिङ्गम् अविवेकि विषयः सामान्यम् अचेतनं प्रसवधर्मि । (१।१४)

यदात्मकं लिङ्गं तदात्मकम् एकम् अव्यक्तम् अपि सिद्धम् । (१।१५)

त्रैगुण्याद् अविवेक्यादिर् व्यक्ते सिद्धः । (१।१६)

तद्विपर्ययाभावाद् एवं कारणगुणात्मकत्वात् कार्यस्याव्यक्तम् अपि सिद्धम् । (१।१७)

इत्येतन्मिथ्या । (१।१८)

लोके यन्नोपलभ्यते तन्नास्ति । (१।१९)

इति न वाच्यं सतो ऽपि पाषाणगन्धादेर् अनुपलम्भात् । (१।२०)

एवं प्रधानम् अप्यस्ति किं तु नोपलभ्यते ॥ (१।२१)