असदकरणात् । (१।१)

न सद् असत् । (१।२)

असतो ऽकरणं तस्मात् सत्कार्यम् । (१।३)

इह लोके ऽसत्करणम् नास्ति । (१।४)

तस्मात् सतः करणाद् अस्ति प्राग् उत्पत्तेः प्रधाने व्यक्तम् । (१।५)

अतः सत्कार्यम् । (१।६)

किं चान्यत् । (१।७)

उपादानग्रहणात् । (१।८)

उपादानम् कारणम् तस्य ग्रहणात् । (१।९)

इह लोके यो येनार्थी स तदुपादानग्रहणं करोति । (१।१०)

दध्यर्थी क्षीरस्य न तु जलस्य । (१।११)

तस्मात् सत्कार्यम् । (१।१२)

इतश्च । (१।१३)

सर्वसंभवाभावात् । (१।१४)

सर्वस्य सर्वत्र संभवो नास्ति । (१।१५)

यथा सुवर्णस्य रजतादौ तृणपांसुसिकतासु । (१।१६)

तस्मात् सर्वसम्भवाभावात् सत्कार्यम् । (१।१७)

इतश्च । (१।१८)

शक्तस्य शक्यकरणात् । (१।१९)

इह कुलालः शक्तो मृद्दण्डचक्रचीवररज्जुनीरादिकरणोपकरणं वा शक्यम् एव घटम् मृत्पिण्डाद् उत्पादयति । (१।२०)

तस्मात् सत्कार्यम् । (१।२१)

इतश्च कारणभावाच्च सत्कार्यम् । (१।२२)

कारणं यल्लक्षणम् तल्लक्षणम् एव कार्यम् अपि । (१।२३)

यथा यवेभ्यो यवा व्रीहिभ्यो व्रीहयः । (१।२४)

यदासत्कार्यं स्यात् ततः कोद्रवेभ्यः शालयः स्युः । (१।२५)

न च सन्तीति तस्मात् सत्कार्यम् । (१।२६)

एवम् पञ्चभिर् हेतुभिः प्रधाने महदादि लिङ्गम् अस्ति । (१।२७)

तस्मात् सत उत्पत्तिर् नासत इति । (१।२८)

प्रकृतिविरूपं सरूपम् च यद् उक्तं तत् कथम् इत्युच्यते ॥ (१।२९)