पुरुषस्य प्रधानेन सह संयोगो दर्शनार्थम् । (१।१)

प्रकृतिं महदादिकार्यं भूतादिपर्यन्तं पुरुषः पश्यति । (१।२)

एतदर्थं प्रधानस्यापि पुरुषेण संयोगः कैवल्यार्थम् । (१।३)

स च संयोगः पङ्ग्वन्धवद् उभयोर् अपि द्रष्टव्यः । (१।४)

यथैकः पङ्गुर् एकश्चान्धः । (१।५)

एतौ द्वावपि गच्छन्तौ महता सामर्थ्येनाटव्यां सार्थस्य स्तेनकृताद् उपप्लवात् स्वबन्धुपरित्यक्तौ दैवाद् इतश्चेतश्च चेरतुः । (१।६)

स्वगत्या च तौ संयोगम् उपयातौ । (१।७)

पुनस्तयोः स्ववचसोर् विश्वस्तत्वेन संयोगो गमनार्थं दर्शनार्थं च भवति । (१।८)

अन्धेन पङ्गुः स्वस्कन्धम् आरोपितः । (१।९)

एवं शरीरारूढपङ्गुदर्शितेन मार्गेणान्धो याति पङ्गुश्चान्धस्कन्धारूढः । (१।१०)

एवं पुरुषे दर्शनशक्तिर् अस्ति पङ्गुवन्न क्रिया प्रधाने क्रियाशक्तिर् अस्त्यन्धवन्न दर्शनशक्तिः । (१।११)

यथा वानयोः पङ्ग्वन्धयोः कृतार्थयोर्विभागो भविष्यतीप्सितस्थानप्राप्तयोर् एवं प्रधानम् अपि पुरुषस्य मोक्षं कृत्वा निवर्तते । (१।१२)

पुरुषो ऽपि प्रधानं दृष्ट्वा कैवल्यं गच्छति । (१।१३)

तयोः कृतार्थयोर् विभागो भविष्यति । (१।१४)

किं चान्यत् तत्कृतः सर्गः । (१।१५)

तेन संयोगेन कृतस् तत्कृतः सर्गः सृष्टिः । (१।१६)

यथा स्त्रीपुरुषसंयोगात् सुतोत्पत्तिस् तथा प्रधानपुरुषसंयोगात् सर्गस्योत्पत्तिः । (१।१७)

इदानीं सर्वविभागदर्शनार्थम् आह ॥ (१।१८)