जन्म च मरणं च करणानि च जन्ममरणकरणानि तेषां प्रतिनियमात् प्रत्येकनियमाद् इत्यर्थः । (१।१)

यद्येक एवात्मा स्यात् तत एकस्य जन्मनि सर्व एव जायेरन्न् एकस्य मरणे सर्वे ऽपि म्रियेरन्न् एकस्य करणवैकल्ये बाधिर्यान्धत्वमूकत्वकुणित्वखञ्जत्वलक्षणे सर्वे ऽपि बधिरान्धकुणिखञ्जाः स्युः । (१।२)

न चैवं भवति तस्माज्जन्ममरणकरणानां प्रतिनियमात् पुरुषबहुत्वं सिद्धम् । (१।३)

इतश्चायुगपत् प्रवृत्तेश्च । (१।४)

युगपद् एककालं न युगपद् अयुगपत् प्रवर्तनम् । (१।५)

यस्माद् अयुगपद् धर्मादिषु प्रवृत्तेर् दृश्यते । (१।६)

एके धर्मे प्रवृत्ता अन्ये धर्मे वैराग्ये ऽन्ये ज्ञाने ऽन्ये प्रवृत्ताः । (१।७)

तस्माद् अयुगपत् प्रवृत्तेश्च बहव इति सिद्धम् । (१।८)

किं चान्यत् त्रैगुण्यविपर्ययाच्चैव । (१।९)

त्रिगुणभावविपर्ययाच्च पुरुषबहुत्वं सिद्धम् । (१।१०)

यथा सामान्ये जन्मन्येकः सात्त्विकः सुखी । (१।११)

अन्यो राजसो दुःखी । (१।१२)

अन्यस् तामसो मोहवान् । (१।१३)

एवं त्रैगुण्यविपर्ययाद् बहुत्वं सिद्धम् इति । (१।१४)

अकर्ता पुरुष इत्येतद् उच्यते ॥ (१।१५)