युगपच्चतुष्टयस्य । (१।१)

बुद्ध्यहंकारमनसाम् एकैकेन्द्रियसंबन्धे सति चतुष्टयं भवति । (१।२)

चतुष्टयस्य दृष्टे प्रतिविषयाध्यवसाये युगपद् वृत्तिः । (१।३)

बुद्ध्यहंकारमनश्चक्षूंषि युगपद् एककालं रूपं पश्यन्ति स्थाणुरयम् इति । (१।४)

बुद्ध्यहंकारमनोजिह्वा युगपद् रसं गृह्णन्ति । (१।५)

बुद्ध्यहंकारमनोघ्राणानि युगपद् गन्धं गृह्णन्ति । (१।६)

तथा त्वक्श्रोत्रे अपि । (१।७)

किंच क्रमशश्च तस्य निर्दिष्टा । (१।८)

तस्येति चतुष्टयस्य क्रमशश्च वृत्तिर् भवति । (१।९)

यथा कश्चित् पथि गच्छन् दूराद् एव दृष्ट्वा स्थाणुर् अयं पुरुषो वेति संशये सति । (१।१०)

तत्रोपरूढं तल्लिङ्गं पश्यति शकुनिं वा । (१।११)

ततस् तस्य मनसा संकल्पिते संशये व्यवच्छेदभूता बुद्धिर् भवति स्थाणुर् अयम् इति । (१।१२)

अतो ऽहंकारश्च निश्चयार्थं स्थाणुर् एवेति । (१।१३)

एवं बुद्ध्यहंकारमनश्चक्षुषां क्रमशो वृत्तिर् दृष्टा । (१।१४)

यथा रूपे तथा शब्दादिष्वपि बोद्धव्या । (१।१५)

दृष्टे दृष्टविषये । (१।१६)

किंचान्यत् तथाप्यदृष्टे त्रयस्य तत्पूर्विका वृत्तिः । (१।१७)

अदृष्टे ऽनागते ऽतीते च काले बुद्ध्यहंकारमनसां रूपे चक्षुःपूर्विका त्रयस्य वृत्तिः स्पर्शे त्वक्पूर्विका गन्धे घ्राणपूर्विका रसे रसनपूर्विका शब्दे श्रवणपूर्विका बुद्ध्यहंकारमनसाम् अनागते भविष्यति काले ऽतीते च तत्पूर्विका वृत्तिः । (१।१८)

वर्तमाने युगपत् क्रमशश्चेति । (१।१९)

किंच ॥ (१।२०)