यथा कस्यचिद् वैराग्यम् अस्ति न तत्त्वज्ञानं तस्माद् अज्ञानपूर्वाद् वैराग्यात् प्रकृतिलयो मृतो ऽष्टासु प्रकृतिषु प्रधानबुद्ध्यहंकारतन्मात्रेषु लीयते न मोक्षः ॥ (१।०)

ततो भूयो ऽपि संसरति ॥ (२।०)

तथा यो ऽयं राजसो रागः ॥ (३।०)

यजामि दक्षिणां ददामि येनामुष्मिंल्लोके ऽत्र यद् दिव्यं मानुषं सुखम् अनुभवामि ॥ (४।०)

एतस्माद् राजसाद् रागात् संसारो भवति ॥ (५।०)

तथैश्वर्याद् अविघातः ॥ (६।०)

एतद् ऐश्वर्यम् अष्टगुणम् अणिमादियुक्तम् ॥ (७।०)

तस्माद् ऐश्वर्यनिमित्ताद् अविघातो नैमित्तिको भवति ब्राह्मादिषु स्थानेष्वैश्वर्यं न विहन्यते ॥ (८।०)

किंचान्यद् विपर्ययाद् विपर्यासः ॥ (९।०)

तस्याविघातस्य विपर्यासो विघातो भवति ॥ (१०।०)

अनैश्वर्यात् सर्वत्र विहन्यते ॥ (११।०)

एष निमित्तैः सह नैमित्तिकः षोडशविधो व्याख्यातः ॥ (१२।०)

स किमात्मक इत्याह ॥ (१३।०)