आध्यात्मिकाश्चतस्रस् तुष्टयः । (१।१)

अध्यात्मनि भवा आध्यात्मिकास्ताश्च प्रकृत्युपादानकालभाग्याख्याः । (१।२)

तत्र प्रकृत्याख्याः । (१।३)

यथा कश्चित् प्रकृतिं वेत्ति तस्याः सगुणत्वनिर्गुणत्वं च । (१।४)

तेन तत्त्वं तत्कार्यं विज्ञायैव केवलं तुष्टस्तस्य नास्ति मोक्षः । (१।५)

एषा प्रकृत्याख्या । (१।६)

उपादानाख्या । (१।७)

यथा कश्चिद् अविज्ञायैव तत्त्वान्युपादानग्रहणं करोति त्रिदण्डकमण्डलुविविदिकाभ्यो मोक्ष इति तस्यापि नास्ति मोक्ष इति । (१।८)

एषोपादानाख्या । (१।९)

तथा कालाख्या । (१।१०)

कालेन मोक्षो भविष्यतीति किं तत्त्वाभ्यासेनेत्येष कालाख्या तुष्टिः । (१।११)

तस्य नास्ति मोक्ष इति । (१।१२)

तथा भाग्याख्या । (१।१३)

भाग्येनैव मोक्षो भविष्यतीति भाग्याख्या । (१।१४)

चतुर्धा तुष्टिर् इति । (१।१५)

बाह्या विषयोपरमाच्च पञ्च । (१।१६)

बाह्यास्तुष्टयः पञ्चविषयोपरमात् । (१।१७)

शब्दस्पर्शरूपरसगन्धेभ्य उपरतो ऽर्जनरक्षणक्षयसङ्गहिंसादर्शनात् । (१।१८)

वृद्धिनिमित्तं पशुपाल्यवाणिज्यप्रतिग्रहसेवाः कार्या एतद् अर्जनं दुःखम् । (१।१९)

अर्जितानां रक्षणे दुःखम् । (१।२०)

उपभोगात् क्षीयत इति क्षयदुःखम् । (१।२१)

तथा विषयोपभोगसङ्गे कृते नास्तीन्द्रियाणाम् उपशम इति सङ्गदोषः । (१।२२)

तथा नानुपहत्य भूतान्युपभोग इति हिंसादोषः । (१।२३)

एवम् अर्जनादिदोषदर्शनात् पञ्चविषयोपरमात् पञ्च तुष्टयः । (१।२४)

एवम् आध्यात्मिकबाह्यभेदान् नव तुष्टयः । (१।२५)

तासां नामानि शास्त्रान्तरे प्रोक्तान्यंभः सलिलम् ओघो वृष्टिः सुतमः पारं सुनेत्रं नारीकम् अनुत्तमाम्भसिकम् इति । (१।२६)

आसां तुष्टीनां विपरीता अशक्तिभेदाद् बुद्धिवधा भवन्ति । (१।२७)

तद् यथानम्भो ऽसलिलम् अनोघ इत्यादिवैपरीत्याद् बुद्धिवधा इति । (१।२८)

सिद्धिर् उच्यते ॥ (१।२९)