पुरुषार्थः कर्तव्य इति प्रधानं प्रवर्तते । (१।१)

स च द्विविधः शब्दाद्युपलब्धिलक्षणो गुणपुरुषान्तरोपलब्धिलक्षणश्च । (१।२)

शब्दाद्युपलब्धिर् ब्रह्मादिलोकेषु गन्धादिभोगावाप्तिः । (१।३)

गुणपुरुषान्तरोपलब्धिर् मोक्ष इति । (१।४)

तस्माद् उक्तं पुरुषार्थहेतुकम् इदं सूक्ष्मशरीरं प्रवर्तत इति । (१।५)

निमित्तनैमित्तिकप्रसङ्गेन निमित्तं धर्मादि । (१।६)

नैमित्तिकम् ऊर्ध्वगमनादि पुरस्ताद् एव वक्ष्यामः । (१।७)

प्रसङ्गेन प्रसक्त्या । (१।८)

प्रकृतेः प्रधानस्य विभुत्वयोगात् । (१।९)

यथा राजा स्वराष्ट्रे विभुत्वाद् यद् यद् इच्छति तत् तत् करोतीति तथा प्रकृतेः सर्वत्र विभुत्वयोगान्निमित्तनैमित्तिकप्रसङ्गेन व्यवतिष्ठते । (१।१०)

पृथक् पृथग् देहधारणे लिङ्गस्य व्यवस्थां करोति । (१।११)

लिङ्गं सूक्ष्मैः परमाणुभिस्तन्मात्रैरुपचितं शरीरं त्रयोदशविधकरणोपेतं मानुषदेवतिर्यग्योनिषु व्यवतिष्ठते । (१।१२)

कथम् । (१।१३)

नटवत् । (१।१४)

यथा नटः पटान्तरेण प्रविश्य देवो भूत्वा निर्गच्छति पुनर् मानुषः पुनर् विदूषक एवं लिङ्गं निमित्तनैमित्तिकप्रसङ्गेनोदरान्तः प्रविश्य हस्ती स्त्री पुमान् भवति । (१।१५)

भावैर् अधिवासितं लिङ्गं संसरतीत्युक्तम् । (१।१६)

तत् के भावा इत्याह ॥ (१।१७)