अथोदकम् ॥ (१।१)

पङ्कशैवालदुष्टग्राहमत्स्यजलौकादिवर्जिते ऽम्भसि ॥ (२।१)

तत्रानाभिमग्नस्यारोगद्वेषिणः पुरुषस्यान्यस्य जानुनी गृहीत्वाभिमन्त्रितम् अम्भः प्रविशेत् ॥ (३।१)

तत्समकालं च नातिक्रूरमृदुना धनुषा पुरुषो ऽपरः शरक्षेपं कुर्यात् ॥ (४।१)

तं चापरः पुरुषो जवेन शरम् आनयेत् ॥ (५।१)

तन्मध्ये यो न दृश्येत स शुद्धः परिकीर्तितः । (६।१)

अन्यथा ह्यविशुद्धः स्याद् एकाङ्गस्यापि दर्शने ॥ (६।२)

त्वम् अम्भः सर्वभूतानाम् अन्तश्चरसि साक्षिवत् । (७।१)

त्वम् एवाम्भो विजानीषे न विदुर् यानि मानुषाः ॥ (७।२)

व्यवहाराभिशस्तो ऽयं मानुषस्त्वयि मज्जति । (८।१)

तद् एनं संशयाद् अस्माद् धर्मतस् त्रातुम् अर्हसि ॥ (८।२)