अथ वृषोत्सर्गः ॥ (१।१)

कार्त्तिक्याम् आश्वयुज्यां वा ॥ (२।१)

तत्रादाव् एव वृषभं परीक्षेत ॥ (३।१)

जीवद्वत्सायाः पयस्विन्याः पुत्रम् ॥ (४।१)

सर्वलक्षणोपेतम् ॥ (५।१)

नीलम् ॥ (६।१)

लोहितं वा मुखपुच्छपादशृङ्गशुक्लम् ॥ (७।१)

यूथस्याच्छादकम् ॥ (८।१)

ततो गवां मध्ये सुसमिद्धम् अग्निं परिस्तीर्य पौष्णं चरुं पयसा श्रपयित्वा पूषा गा अन्वेतु न इह रतिर् इति च हुत्वा वृषम् अयस्कारस् त्व् अङ्कयेत् ॥ (९।१)

एकस्मिन् पार्श्वे चक्रेणापरस्मिन् पार्श्वे शूलेन ॥ (१०।१)

अङ्कितं च हिरण्यवर्णेति चतसृभिः शं नो देवीर् इति च स्नापयेत् ॥ (११।१)

स्नातम् अलंकृतं स्नातालंकृताभिश्चतसृभिर् वत्सतरीभिः सार्धम् आनीय रुद्रान् पुरुषसूक्तं कूश्माण्डीश्च जपेत् ॥ (१२।१)

पिता वत्सानाम् इति वृषभस्य दक्षिणे कर्णे पठेत् ॥ (१३।१)

इमं च ॥ (१४।१)

वृषो हि भगवान् धर्मश्चतुष्पादः प्रकीर्तितः । (१५।१)

वृणोमि तम् अहं भक्त्या स मे रक्षतु सर्वतः ॥ (१५।२)

एतं युवानं पतिं वो ददाम्यनेन क्रीडन्तीश्चरत प्रियेण । (१६।१)

मा हास्महि प्रजया मा तनूभिर् मा रधाम द्विषते सोम राजन् ॥ (१६।२)

वृषं वत्सतरीयुक्तम् ऐशान्यां कारयेद् दिशि । (१७।१)

होतुर् वस्त्रयुगं दद्यात् सुवर्णं कांस्यम् एव च ॥ (१७।२)

अयस्कारस्य दातव्यं वेतनं मनसेप्सितम् । (१८।१)

भोजनं बहुसर्पिष्कं ब्राह्मणांश्चात्र भोजयेत् ॥ (१८।२)

उत्सृष्टो वृषभो यस्मिन् पिबत्यथ जलाशये । (१९।१)

जलाशयं तत् सकलं पितॄंस् तस्योपतिष्ठति ॥ (१९।२)

शृङ्गेणोल्लिखते भूमिं यत्र क्वचन दर्पितः । (२०।१)

पितॄणाम् अन्नपानं तत् प्रभूतम् उपतिष्ठति ॥ (२०।२)