अथ विषम् ॥ (१।१)

विषान्यदेयानि सर्वाणि ॥ (२।१)

ऋते हिमाचलोद्भवात् शार्ङ्गात् ॥ (३।१)

तस्य च यवसप्तकं घृतप्लुतम् अभिशस्ताय दद्यात् ॥ (४।१)

विषं वेगक्लमापेतं सुखेन यदि जीर्यते । (५।१)

विशुद्धं तम् इति ज्ञात्वा दिवसान्ते विसर्जयेत् ॥ (५।२)

विषत्वाद् विषमत्वाच्च क्रूरं त्वं सर्वदेहिनाम् । (६।१)

त्वम् एव विष जानीषे न विदुर् यानि मानुषाः ॥ (६।२)

व्यवहाराभिशस्तो ऽयं मानुषः शुद्धिम् इच्छति । (७।१)

तद् एनं संशयाद् अस्माद् धर्मतस् त्रातुम् अर्हसि ॥ (७।२)