ViSmṛ, 20
Select a line for its word-by-word analysis.
एवंविधेनाहोरात्रेण मासवर्षगणनया सर्वस्यैव ब्रह्मणो वर्षशतम् आयुः ॥ (१५।१)
evaṃvidhenāhorātreṇa māsavarṣagaṇanayā sarvasyaiva brahmaṇo varṣaśatam āyuḥ ||
ब्रह्मायुषा च परिच्छिन्नः पौरुषो दिवसः ॥ (१६।१)
brahmāyuṣā ca paricchinnaḥ pauruṣo divasaḥ ||
पौरूषेयाणाम् अहोरात्राणाम् अतीतानां संख्यैव नास्ति ॥ (१९।१)
paurūṣeyāṇām ahorātrāṇām atītānāṃ saṃkhyaiva nāsti ||
न तद्भूतं प्रपश्यामि स्थितिर् यस्य भवेद् ध्रुवा ॥ (२२।२)
na tadbhūtaṃ prapaśyāmi sthitir yasya bhaved dhruvā ||
गङ्गायाः सिकता धारास् तथा वर्षति वासवे । (२३।१)
gaṅgāyāḥ sikatā dhārās tathā varṣati vāsave |
शक्या गणयितुं लोके न व्यतीताः पितामहाः ॥ (२३।२)
śakyā gaṇayituṃ loke na vyatītāḥ pitāmahāḥ ||
चतुर्दश विनश्यन्ति कल्पे कल्पे सुरेश्वराः । (२४।१)
caturdaśa vinaśyanti kalpe kalpe sureśvarāḥ |
बहूनीन्द्रसहस्राणि दैत्येन्द्रनियुतानि च । (२५।१)
bahūnīndrasahasrāṇi daityendraniyutāni ca |
राजर्षयश् च बहवः सर्वैः समुदिता गुणैः । (२६।१)
rājarṣayaś ca bahavaḥ sarvaiḥ samuditā guṇaiḥ |
देवा ब्रह्मर्षयश् चैव कालेन निधनं गताः ॥ (२६।२)
devā brahmarṣayaś caiva kālena nidhanaṃ gatāḥ ||
ते ऽपि कालेन नीयन्ते कालो हि दुरतिक्रमः ॥ (२७।२)
te 'pi kālena nīyante kālo hi duratikramaḥ ||
जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर् ध्रुवं जन्म मृतस्य च । (२९।१)
jātasya hi dhruvo mṛtyur dhruvaṃ janma mṛtasya ca |
अर्थे दुष्परिहार्ये ऽस्मिन् नास्ति लोके सहायता ॥ (२९।२)
arthe duṣparihārye 'smin nāsti loke sahāyatā ||
अतो न रोदितव्यं हि क्रिया कार्या स्वशक्तितः ॥ (३०।२)
ato na roditavyaṃ hi kriyā kāryā svaśaktitaḥ ||
सुकृतं दुष्कृतं चोभौ सहायौ यस्य गच्छतः । (३१।१)
sukṛtaṃ duṣkṛtaṃ cobhau sahāyau yasya gacchataḥ |
बान्धवैस् तस्य किं कार्यं शोचद्भिर् अथ वा न वा ॥ (३१।२)
bāndhavais tasya kiṃ kāryaṃ śocadbhir atha vā na vā ||
बान्धवानाम् अशौचे तु स्थितिं प्रेतो न विन्दति । (३२।१)
bāndhavānām aśauce tu sthitiṃ preto na vindati |
अतस् त्वभ्येति तान् एव पिण्डतोयप्रदायिनः ॥ (३२।२)
atas tvabhyeti tān eva piṇḍatoyapradāyinaḥ ||
अर्वाक् सपिण्दीकरणात् प्रेतो भवति यो मृतः । (३३।१)
arvāk sapiṇdīkaraṇāt preto bhavati yo mṛtaḥ |
प्रेतलोकगतस्यान्नं सोदकुम्भं प्रयच्छत ॥ (३३।२)
pretalokagatasyānnaṃ sodakumbhaṃ prayacchata ||
पितृलोकगतश् चान्नं श्राद्धे भुङ्क्ते स्वधासमम् । (३४।१)
pitṛlokagataś cānnaṃ śrāddhe bhuṅkte svadhāsamam |
पितृलोकगतस्यास्य तस्माच्छ्राद्धं प्रयच्छत ॥ (३४।२)
pitṛlokagatasyāsya tasmācchrāddhaṃ prayacchata ||
देवत्वे यातनास्थाने तिर्यग्योनौ तथैव च । (३५।१)
devatve yātanāsthāne tiryagyonau tathaiva ca |
मानुष्ये च तथाप्नोति श्राद्धं दत्तं स्वबान्धवैः ॥ (३५।२)
mānuṣye ca tathāpnoti śrāddhaṃ dattaṃ svabāndhavaiḥ ||
प्रेतस्य श्राद्धकर्तुश् च पुष्टिः श्राद्धे कृते ध्रुवम् । (३६।१)
pretasya śrāddhakartuś ca puṣṭiḥ śrāddhe kṛte dhruvam |
तस्माच्छ्राद्धं सदा कार्यं शोकं त्यक्त्वा निरर्थकम् ॥ (३६।२)
tasmācchrāddhaṃ sadā kāryaṃ śokaṃ tyaktvā nirarthakam ||
एतावद् एव कर्तव्यं सदा प्रेतस्य बन्धुभिः । (३७।१)
etāvad eva kartavyaṃ sadā pretasya bandhubhiḥ |
नोपकुर्यान् नरः शोचन् प्रेतस्यात्मन एव च ॥ (३७।२)
nopakuryān naraḥ śocan pretasyātmana eva ca ||
दृष्ट्वा लोकम् अनाक्रन्दं म्रियमाणांश् च बान्धवान् । (३८।१)
dṛṣṭvā lokam anākrandaṃ mriyamāṇāṃś ca bāndhavān |
धर्मम् एकं सहायार्थं वरयध्वं सदा नराः ॥ (३८।२)
dharmam ekaṃ sahāyārthaṃ varayadhvaṃ sadā narāḥ ||
मृतो ऽपि बान्धवः शक्तो नानुगन्तुं नरं मृतम् । (३९।१)
mṛto 'pi bāndhavaḥ śakto nānugantuṃ naraṃ mṛtam |
जायावर्जं हि सर्वस्य याम्यः पन्था विरुध्यते ॥ (३९।२)
jāyāvarjaṃ hi sarvasya yāmyaḥ panthā virudhyate ||
धर्म एको ऽनुयात्येनं यत्र क्वचन गामिनम् । (४०।१)
dharma eko 'nuyātyenaṃ yatra kvacana gāminam |
नन्वसारे नृलोके ऽस्मिन् धर्मं कुरुत माचिरम् ॥ (४०।२)
nanvasāre nṛloke 'smin dharmaṃ kuruta māciram ||
श्वः कार्यम् अद्य कुर्वीत पूर्वाह्णे चापराह्णिकम् । (४१।१)
śvaḥ kāryam adya kurvīta pūrvāhṇe cāparāhṇikam |
न हि प्रतीक्षते मृत्युः कृतं वास्य न वाकृतम् ॥ (४१।२)
na hi pratīkṣate mṛtyuḥ kṛtaṃ vāsya na vākṛtam ||
न कालस्य प्रियः कश्चिद् द्वेष्यश् चास्य न विद्यते । (४३।१)
na kālasya priyaḥ kaścid dveṣyaś cāsya na vidyate |
आयुष्ये कर्मणि क्षीणे प्रसह्य हरते जनम् ॥ (४३।२)
āyuṣye karmaṇi kṣīṇe prasahya harate janam ||
नाप्राप्तकालो म्रियते विद्धः शरशतैर् अपि । (४४।१)
nāprāptakālo mriyate viddhaḥ śaraśatair api |
कुशाग्रेणापि संस्पृष्टः प्राप्तकालो न जीवति ॥ (४४।२)
kuśāgreṇāpi saṃspṛṣṭaḥ prāptakālo na jīvati ||
नौषधानि न मन्त्राश् च न होमा न पुनर् जपाः । (४५।१)
nauṣadhāni na mantrāś ca na homā na punar japāḥ |
त्रायन्ते मृत्युनोपेतं जरया वापि मानवम् ॥ (४५।२)
trāyante mṛtyunopetaṃ jarayā vāpi mānavam ||
तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारं विन्दते ध्रुवम् ॥ (४७।२)
tathā pūrvakṛtaṃ karma kartāraṃ vindate dhruvam ||
अव्यक्तादीनि भूतानि व्यक्तमध्यानि चाप्यथ । (४८।१)
avyaktādīni bhūtāni vyaktamadhyāni cāpyatha |
देहिनो ऽस्मिन् यथा देहे कौमारं यौवनं जरा । (४९।१)
dehino 'smin yathā dehe kaumāraṃ yauvanaṃ jarā |
तथा देहान्तरप्राप्तिर् धीरस् तत्र न मुह्यति ॥ (४९।२)
tathā dehāntaraprāptir dhīras tatra na muhyati ||
गृह्णातीह यथा वस्त्रं त्यक्त्वा पूर्वधृतं नरः । (५०।१)
gṛhṇātīha yathā vastraṃ tyaktvā pūrvadhṛtaṃ naraḥ |
गृह्णात्येवं नवं देही देहं कर्मनिबन्धनम् ॥ (५०।२)
gṛhṇātyevaṃ navaṃ dehī dehaṃ karmanibandhanam ||
नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि नैनं दहति पावकः । (५१।१)
nainaṃ chindanti śastrāṇi nainaṃ dahati pāvakaḥ |
न चैनं क्लेदयन्त्यापो न शोषयति मारुतः ॥ (५१।२)
na cainaṃ kledayantyāpo na śoṣayati mārutaḥ ||
अच्छेद्यो ऽयम् अदाह्यो ऽयम् अक्लेद्यो ऽशोष्य एव च । (५२।१)
acchedyo 'yam adāhyo 'yam akledyo 'śoṣya eva ca |
नित्यः सततगः स्थाणुर् अचलो ऽयं सनातनः ॥ (५२।२)
nityaḥ satatagaḥ sthāṇur acalo 'yaṃ sanātanaḥ ||
अव्यक्तो ऽयम् अचिन्त्यो ऽयम् अविकार्यो ऽयम् उच्यते । (५३।१)
avyakto 'yam acintyo 'yam avikāryo 'yam ucyate |
तस्माद् एवं विदित्वैनं नानुशोचितुम् अर्हथ ॥ (५३।२)
tasmād evaṃ viditvainaṃ nānuśocitum arhatha ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.