अथ महापातकिनो ब्राह्मणवर्जं सर्वे वध्याः ॥ (१।१)

न शारीरो ब्राह्मणस्य दण्डः ॥ (२।१)

स्वदेशात् ब्राह्मणं कृताङ्कं विवासयेत् ॥ (३।१)

तस्य च ब्रह्महत्यायाम् अशिरस्कं पुरुषं ललाटे कुर्यात् ॥ (४।१)

सुराध्वजं सुरापाने ॥ (५।१)

श्वपदं स्तेये ॥ (६।१)

भगं गुरुतल्पगमने ॥ (७।१)

अन्यत्रापि वध्यकर्मणि तिष्ठन्तं समग्रधनम् अक्षतं विवासयेत् ॥ (८।१)

कूटशासनकर्तॄंश् च राजा हन्यात् ॥ (९।१)

कूटलेख्यकारांश् च ॥ (१०।१)

गरदाग्निदप्रसह्यतस्करान् स्त्रीबालपुरुषघातिनश् च ॥ (११।१)

ये च धान्यं दशभ्यः कुम्भेभ्यो ऽधिकम् अपहरेयुः ॥ (१२।१)

धरिममेयानां शताद् अभ्यधिकम् ॥ (१३।१)

ये चाकुलीना राज्यम् अभिकामयेयुः ॥ (१४।१)

सेतुभेदकांश् च ॥ (१५।१)

प्रसह्य तस्कराणां चावकाशभक्तप्रदांश् च ॥ (१६।१)

अन्यत्र राजाशक्तेः ॥ (१७।१)

स्त्रियम् अशक्तभर्तृकां तदतिक्रमणीं च ॥ (१८।१)

हीनवर्णो ऽधिकवर्णस्य येनाङ्गेनापराधं कुर्यात् तद् एवास्य शातयेत् ॥ (१९।१)

एकासनोपवेशी कट्यां कृताङ्को निर्वास्यः ॥ (२०।१)

निष्ठीव्यौष्ठद्वयविहीनः कार्यः ॥ (२१।१)

अवशर्धयिता च गुदहीनः ॥ (२२।१)

आक्रोशयिता च विजिह्वः ॥ (२३।१)

दर्पेण धर्मोपदेशकारिणां राजा तप्तम् आसेचयेत् तैलम् आस्ये ॥ (२४।१)

द्रोहेण च नामजातिग्रहणे दशाङ्गुलो ऽस्य शङ्कुर् निखेयः ॥ (२५।१)

श्रुतदेशजातिकर्मणाम् अन्यथावादी कार्षापणशतद्वयं दण्ड्यः ॥ (२६।१)

काणखञ्जादीनां तथ्यवाद्य् अपि कार्षापणद्वयम् ॥ (२७।१)

गुरून् आक्षिपन् कार्षापणशतद्वयम् ॥ (२८।१)

परस्य पतनीयाक्षेपे कृते तूत्तमसाहसम् ॥ (२९।१)

उपपातकयुक्ते मध्यमम् ॥ (३०।१)

त्रैविद्यवृद्धानां क्षेपे जातिपूगानां च ॥ (३१।१)

ग्रामदेशयोश् च प्रथमसाहसम् ॥ (३२।१)

न्यङ्गतायुक्ते क्षेपे कार्षापणशतम् ॥ (३३।१)

मातृयुक्ते तूत्तमम् ॥ (३४।१)

समवर्णाक्रोशने द्वादश पणान् दण्ड्यः ॥ (३५।१)

हीनवर्णाक्रोशने षट् ॥ (३६।१)

यथाकालम् उत्तमवर्णाक्षेपे तत्प्रमाणो दण्डः ॥ (३७।१)

त्रयो वा कार्षापणाः ॥ (३८।१)

शुक्तवाक्याभिधाने त्व् एवम् एव ॥ (३९।१)

पारजायी सवर्णागमने तूत्तमसाहसं दण्ड्यः ॥ (४०।१)

हीनवर्णागमने मध्यमम् ॥ (४१।१)

गोगमने च ॥ (४२।१)

अन्त्यागमने वध्यः ॥ (४३।१)

पशुगमने कार्षापणशतं दण्ड्यः ॥ (४४।१)

दोषम् अनाख्याय कन्यां प्रयच्छंश् च ॥ (४५।१)

तां च बिभृयात् ॥ (४६।१)

अदुष्टां दुष्टाम् इति ब्रुवन्न् उत्तमसाहसम् ॥ (४७।१)

गजाश्वोष्ट्रगोघाती त्व् एककरपादः कार्यः ॥ (४८।१)

विमांसविक्रयी च ॥ (४९।१)

ग्राम्यपशुघाती कार्षापणशतं दण्ड्यः ॥ (५०।१)

पशुस्वामिने तन्मूल्यं दद्यात् ॥ (५१।१)

आरण्यपशुघाती पञ्चाशतं कार्षापणान् ॥ (५२।१)

पक्षिघाती मत्स्यघाती च दश कार्षापणान् ॥ (५३।१)

कीटोपघाती च कार्षापणम् ॥ (५४।१)

फलोपगमद्रुमच्छेदी तूत्तमसाहसम् ॥ (५५।१)

पुष्पोपगमद्रुमच्छेदी मध्यमम् ॥ (५६।१)

वल्लीगुल्मलताछेदी कार्षापणशतम् ॥ (५७।१)

तृणच्छेद्येकम् ॥ (५८।१)

सर्वे च तत्स्वामिनां तदुत्पत्तिम् ॥ (५९।१)

हस्तेनोद्गूरयिता दशकार्षापणम् ॥ (६०।१)

पादेन विंशतिम् ॥ (६१।१)

काष्ठेन प्रथमसाहसम् ॥ (६२।१)

पाषाणेन मध्यमम् ॥ (६३।१)

शस्त्रेणोत्तमम् ॥ (६४।१)

पादकेशांशुककरलुञ्चने दश पणान् ॥ (६५।१)

शोणितेन विना दुःखम् उत्पादयिता द्वात्रिंशत्पणान् ॥ (६६।१)

सह शोणितेन चतुःषष्टिम् ॥ (६७।१)

करपाददन्तभङ्गे कर्णनासाविकर्तने मध्यमम् ॥ (६८।१)

चेष्टाभोजनवाग्रोधे प्रहारदाने च ॥ (६९।१)

नेत्रकन्धराबाहुसक्थ्यंसभङ्गे चोत्तमम् ॥ (७०।१)

उभयनेत्रभेदिनं राजा यावज् जीवं बन्धनान् न मुञ्चेत् ॥ (७१।१)

तादृशम् एव वा कुर्यात् ॥ (७२।१)

एकं बहूनां निघ्नतां प्रत्येकम् उक्ताद् दण्डाद् द्विगुणः ॥ (७३।१)

उत्क्रोशन्तम् अनभिधावतां तत्समीपवर्तिनां संसरतां च ॥ (७४।१)

सर्वे च पुरुषपीडाकरास् तदुत्थानव्ययं दद्युः ॥ (७५।१)

ग्राम्यपशुपीडाकराश् च ॥ (७६।१)

गोऽश्वोष्ट्रगजापहार्य् एककरपादः कार्यः ॥ (७७।१)

अजाव्यपहार्य् एककरश् च ॥ (७८।१)

धान्यापहार्येकादशगुणं दण्ड्यः ॥ (७९।१)

सस्यापहारी च ॥ (८०।१)

सुवर्णरजतवस्त्राणां पञ्चाशतस् त्व् अभ्यधिकम् अपहरन् विकरः ॥ (८१।१)

तदूनम् एकादशगुणं दण्ड्यः ॥ (८२।१)

सूत्रकार्पासगोमयगुडदधिक्षीरतक्रतृणलवणमृद्भस्मपक्षिमत्स्यघृततैलमांसमधुवैदलवेणुमृन्मयलोहभाण्डानाम् अपहर्ता मूल्यात् त्रिगुणं दण्ड्यः ॥ (८३।१)

पक्वान्नानां च ॥ (८४।१)

पुष्पहरितगुल्मवल्लीलतापर्णानाम् अपहरणे पञ्चकृष्णलम् ॥ (८५।१)

शाकमूलफलानां च ॥ (८६।१)

रत्नापहार्य् उत्तमसाहसम् ॥ (८७।१)

अनुक्तद्रव्याणाम् अपहर्ता मूल्यसमम् ॥ (८८।१)

स्तेनाः सर्वम् अपहृतं धनिकस्य दाप्याः ॥ (८९।१)

ततस् तेषाम् अभिहितदण्डप्रयोगः ॥ (९०।१)

येषां देयः पन्थास् तेषाम् अपथदायी कार्षापणपञ्चविंशतिं दण्ड्यः ॥ (९१।१)

आसनार्हस्यासनम् अददच्च ॥ (९२।१)

पूजार्हम् अपूजयंश्च ॥ (९३।१)

प्रातिवेश्यब्राह्मणनिमन्त्रणातिक्रमणे च ॥ (९४।१)

निमन्त्रयित्वा भोजनादायिनश् च ॥ (९५।१)

निमन्त्रितस् तथेत्य् उक्त्वा चाभुञ्जानः सुवर्णमाषकम् ॥ (९६।१)

निकेतयितुश् च द्विगुणम् अन्नम् ॥ (९७।१)

अभक्ष्येण ब्राह्मणस्य दूषयिता षोडश सुवर्णान् ॥ (९८।१)

जात्यपहारिणा शतम् ॥ (९९।१)

सुरया वध्यः ॥ (१००।१)

क्षत्रियं दूषयितुस् तदर्धम् ॥ (१०१।१)

वैश्यं दूषयितुस् तदर्धम् अपि ॥ (१०२।१)

शूद्रं दूषयितुः प्रथमसाहसम् ॥ (१०३।१)

अस्पृश्यः कामकारेण स्पृशन् स्पृश्यं त्रैवर्णिकं वध्यः ॥ (१०४।१)

रजस्वलां शिफाभिस् ताडयेत् ॥ (१०५।१)

पथ्युद्यानोदकसमीपे ऽप्यशुचिकारी पणशतम् ॥ (१०६।१)

तच्चापास्यात् ॥ (१०७।१)

गृहभूकुड्याद्युपभेत्ता मध्यमसाहसम् ॥ (१०८।१)

तच् च योजयेत् ॥ (१०९।१)

गृहे पीडाकरं द्रव्यं प्रक्षिपन् पणशतम् ॥ (११०।१)

साधारणापलापी च ॥ (१११।१)

प्रेषितस्याप्रदाता च ॥ (११२।१)

पितृपुत्राचार्ययाज्यर्त्विजाम् अन्योन्यापतितत्यागी च ॥ (११३।१)

न च तान् जह्यात् ॥ (११४।१)

शूद्रप्रव्रजितानां दैवे पित्र्ये भोजकाश् च ॥ (११५।१)

अयोग्यकर्मकारी च ॥ (११६।१)

समुद्रगृहभेदकश् च ॥ (११७।१)

अनियुक्तः शपथकारी ॥ (११८।१)

पशूनां पुंस्त्वोपघातकारी ॥ (११९।१)

पितापुत्रविरोधे साक्षिणां दशपणो दण्डः ॥ (१२०।१)

यस् तयोश् चान्तरे स्यात् तस्योत्तमसाहसः ॥ (१२१।१)

तुलामानकूटकर्तुश् च ॥ (१२२।१)

तदकूटे कूटवादिनश् च ॥ (१२३।१)

द्रव्याणां प्रतिरूपविक्रयिकस्य च ॥ (१२४।१)

सम्भूय वणिजां पण्यम् अनर्घेणावरुन्धताम् ॥ (१२५।१)

प्रत्येकं विक्रीणतां च ॥ (१२६।१)

गृहीतमूल्यं यः पण्यं क्रेतुर् नैव दद्यात् तस्यासौ सोदयं दाप्यः ॥ (१२७।१)

राज्ञा च पणशतं दण्ड्यः ॥ (१२८।१)

क्रीतम् अक्रीणतो या हानिः सा क्रेतुर् एव स्यात् ॥ (१२९।१)

राजनिषिद्धं विक्रीणतस् तदपहारः ॥ (१३०।१)

तरिकः स्थलजं शुल्कं गृह्णन् दशपणान् दण्ड्यः ॥ (१३१।१)

ब्रह्मचारिवानप्रस्थभिक्षुगुर्विणीतीर्थानुसारिणां नाविकः शौल्किकः शुल्कम् आददानश् च ॥ (१३२।१)

तच् च तेषां दद्यात् ॥ (१३३।१)

द्यूते कूटाक्षदेविनां करच्छेदः ॥ (१३४।१)

उपधिदेविनां संदंशच्छेदः ॥ (१३५।१)

ग्रन्थिभेदकानां च । (१३६।१)

उत्क्षेपकानां च करच्छेदः ॥ (१३६।२)

दिवा पशूनां वृकाद्युपघाते पाले त्व् अनायति पालदोषः ॥ (१३७।१)

विनष्टपशुमूल्यं च स्वामिने दद्यात् ॥ (१३८।१)

अननुज्ञातां दुहन् पञ्चविंशतिं कार्षापणान् ॥ (१३९।१)

महिषी चेत् सस्यनाशं कुर्यात् तत्पालस् त्व् अष्टौ माषान् दण्ड्यः ॥ (१४०।१)

अपालायाः स्वामी ॥ (१४१।१)

अश्वस् तूष्ट्रो गर्दभो वा ॥ (१४२।१)

गौश् चेत् तदर्धम् ॥ (१४३।१)

तदर्धम् अजाविकम् ॥ (१४४।१)

भक्षयित्वोपविष्टेषु द्विगुणम् ॥ (१४५।१)

सर्वत्र स्वामिने विनष्टसस्यमूल्यं च ॥ (१४६।१)

पथि ग्रामे विवीतान्ते न दोषः ॥ (१४७।१)

अनावृते च ॥ (१४८।१)

अल्पकालम् ॥ (१४९।१)

यस् तूत्तमवर्णान् दास्ये नियोजयेत् तस्योत्तमसाहसो दण्डः ॥ (१५१।१)

त्यक्तप्रव्रज्यो राज्ञो दास्यं कुर्यात् ॥ (१५२।१)

भृतकश् चापूर्णे काले भृतिं त्यजन् सकलम् एव मूल्यं दद्यात् ॥ (१५३।१)

राज्ञे च पणशतं दद्यात् ॥ (१५४।१)

तद्दोषेण यद् विनश्येत् तत् स्वामिने ॥ (१५५।१)

अन्यत्र दैवोपघातात् ॥ (१५६।१)

स्वामी चेत् भृतकम् अपूर्णे काले जह्यात् तस्य सर्वम् एव मूल्यं दद्यात् ॥ (१५७।१)

पणशतं च राजनि ॥ (१५८।१)

अन्यत्र भृतकदोषात् ॥ (१५९।१)

यः कन्यां पूर्वदत्ताम् अन्यस्मै दद्यात् स चौरवच् छास्यः ॥ (१६०।१)

वरदोषं विना ॥ (१६१।१)

निर्दोषां परित्यजन् ॥ (१६२।१)

पत्नीं च ॥ (१६३।१)

अजानानः प्रकाशं यः परद्रव्यं क्रीणीयात् तत्र तस्य न दोषः ॥ (१६४।१)

स्वामी द्रव्यम् आप्नुयात् ॥ (१६५।१)

यद्य् अप्रकाशं हीनमूल्यं च क्रीणीयात् तदा क्रेता विक्रेता च चौरवच् छास्यौ ॥ (१६६।१)

गणद्रव्यापहर्ता विवास्यः ॥ (१६७।१)

तत्संविदं यश् च लङ्घयेत् ॥ (१६८।१)

निक्षेपापहार्यर्थवृद्धिसहितं धनं धनिकस्य दाप्यः ॥ (१६९।१)

राज्ञा चौरवच्छास्यः ॥ (१७०।१)

यश् चानिक्षिप्तं निक्षिप्तम् इति ब्रूयात् ॥ (१७१।१)

सीमाभेत्तारम् उत्तमसाहसं दण्डयित्वा पुनः सीमां कारयेत् ॥ (१७२।१)

जातिभ्रंशकरस्याभक्ष्यस्य भक्षयिता विवास्यः ॥ (१७३।१)

अभक्ष्यस्याविक्रेयस्य विक्रयी देवप्रतिमाभेदकश् चोत्तमसाहसं दण्डनीयः ॥ (१७४।१)

भिषङ् मिथ्याचरन्न् उत्तमेषु पुरुषेषु ॥ (१७५।१)

मध्यमेषु मध्यमम् ॥ (१७६।१)

तिर्यक्षु प्रथमम् ॥ (१७७।१)

प्रतिश्रुतस्याप्रदायी तद् दापयित्वा प्रथमसाहसं दण्ड्यः ॥ (१७८।१)

कूटसाक्षिणां सर्वस्वापहारः कार्यः ॥ (१७९।१)

उत्कोचोपजीविनां सभ्यानां च ॥ (१८०।१)

गोचर्ममात्राधिकां भुवम् अन्यस्याधीकृतां तस्माद् अनिर्मोच्यान्यस्य यः प्रयच्छेत् स वध्यः ॥ (१८१।१)

ऊनां चेत् षोडश सुवर्णान् दण्ड्यः ॥ (१८२।१)

एको ऽश्नीयाद् यद् उत्पन्नं नरः संवत्सरं फलम् । (१८३।१)

गोचर्ममात्रा सा क्षोणी स्तोका वा यदि वा बहु ॥ (१८३।२)

ययोर् निक्षिप्त आधिस् तौ विवदेतां यदा नरौ । (१८४।१)

यस्य भुक्तिः फलं तस्य बलात् कारं विना कृता ॥ (१८४।२)

सागमेन तु भोगेन भुक्तं सम्यग् यदा तु यत् । (१८५।१)

आहर्ता लभते तत्र नापहार्यं तु तत् क्वचित् ॥ (१८५।२)

पित्रा भुक्तं तु यद् द्रव्यं भुक्त्याचारेण धर्मतः । (१८६।१)

तस्मिन् प्रेते न वाच्यो ऽसौ भुक्त्या प्राप्तं हि तस्य तत् ॥ (१८६।२)

त्रिभिर् एव तु या भुक्ता पुरुषैर् भूर् यथाविधि । (१८७।१)

लेख्याभावे ऽपि तां तत्र चतुर्थः समवाप्नुयात् ॥ (१८७।२)

नखिनां शृङ्गिणां चैव दंष्ट्रिणाम् आततायिनाम् । (१८८।१)

हस्त्यश्वानां तथान्येषां वधे हन्ता न दोषभाक् ॥ (१८८।२)

गुरुं वा बालवृद्धौ वा ब्राह्मणं वा बहुश्रुतम् । (१८९।१)

आततायिनम् आयान्तं हन्याद् एवाविचारयन् ॥ (१८९।२)

नाततायिवधे दोषो हन्तुर् भवति कश्चन । (१९०।१)

प्रकाशं वाप्रकाशं वा मन्युस् तन्मन्युम् ऋच्छति ॥ (१९०।२)

उद्यतासिविषाग्निं च शापोद्यतकरं तथा । (१९१।१)

आथर्वणेन हन्तारं पिशुनं चैव राजसु ॥ (१९१।२)

भार्यातिक्रमिणं चैव विद्यात् सप्ताततायिनः । (१९२।१)

यशोवित्तहरान् अन्यान् आहुर् धर्मार्थहारकान् ॥ (१९२।२)

उद्देशतस् ते कथितो धरे दण्डविधिर् मया । (१९३।१)

सर्वेषाम् अपराधानां विस्तराद् अतिविस्तरः ॥ (१९३।२)

अपराधेषु चान्येषु ज्ञात्वा जातिं धनं वयः । (१९४।१)

दण्डं प्रकल्पयेद् राजा संमन्त्र्य ब्राह्मणैः सह ॥ (१९४।२)

दण्ड्यं प्रमोचयन् दण्ड्याद् द्विगुणं दण्डम् आवहेत् । (१९५।१)

नियुक्तश् चाप्य् अदण्ड्यानां दण्डकारी नराधमः ॥ (१९५।२)

यस्य चौरः पुरे नास्ति नान्यस्त्रीगो न दुष्टवाक् । (१९६।१)

न साहसिकदण्डघ्नौ स राजा शक्रलोकभाक् ॥ (१९६।२)