मृतं द्विजं न शूद्रेण निर्हारयेत् ॥ (१।१)

न शूद्रं द्विजेन ॥ (२।१)

पितरं मातरं च पुत्रा निर्हरेयुः ॥ (३।१)

न द्विजं पितरम् अपि शूद्राः ॥ (४।१)

ब्राह्मणम् अनाथं ये ब्राह्मणा निर्हरन्ति ते स्वर्गलोकभाजः ॥ (५।१)

निर्हृत्य च बान्धवं प्रेतं संष्कृत्याप्रदक्षिणेन चिताम् अभिगम्याप्सु सवाससो निमज्जनं कुर्युः ॥ (६।१)

प्रेतस्योदकनिर्वपणं कृत्वैकं पिण्डं कुशेषु दद्युः ॥ (७।१)

परिवर्तितवाससश् च निम्बपत्राणि विदश्य द्वार्यश्मनि पदन्यासं कृत्वा गृहं प्रविशेयुः ॥ (८।१)

अक्षतांश् चाग्नौ क्षिपेयुः ॥ (९।१)

चतुर्थे दिवसे ऽस्थिसंचयनं कुर्युः ॥ (१०।१)

तेषां गङ्गाम्भसि प्रक्षेपः ॥ (११।१)

यावत्संख्यम् अस्थि पुरुषस्य गङ्गाम्भसि तिष्ठति तावद् वर्षसहस्राणि स्वर्गलोकम् अधितिष्ठति ॥ (१२।१)

यावद् आशौचं तावत् प्रेतस्योदकं पिण्डम् एकं च दद्युः ॥ (१३।१)

क्रीतलब्धाशनाश् च भवेयुः ॥ (१४।१)

अमांसाशनाश्च ॥ (१५।१)

स्थण्डिलशायिनः ॥ (१६।१)

पृथक्शायिनश् च ॥ (१७।१)

ग्रामान्निष्क्रम्याशौचान्ते कृतश्मश्रुकर्माणस् तिलकल्कैः सर्षपकल्कैर् वा स्नाताः परिवर्तितवाससो गृहं प्रविशेयुः ॥ (१८।१)

तत्र शान्तिं कृत्वा ब्राह्मणानां च पूजनं कुर्युः ॥ (१९।१)

देवाः परोक्षदेवाः प्रत्यक्षदेवा ब्राह्मणाः ॥ (२०।१)

ब्राह्मणैर् लोका धार्यन्ते ॥ (२१।१)

ब्राह्मणानां प्रसादेन दिवि तिष्ठन्ति देवताः । (२२।१)

ब्राह्मणाभिहितं वाक्यं न मिथ्या जायते क्वचित् ॥ (२२।२)

यद् ब्राह्मणास् तुष्टतमा वदन्ति तद् देवताः प्रत्यभिनन्दयन्ति । (२३।१)

तुष्टेषु तुष्टाः सततं भवन्ति प्रत्यक्षदेवेषु परोक्षदेवाः ॥ (२३।२)

दुःखान्वितानां मृतबान्धवानाम् आश्वासनं कुर्युर् अदीनसत्त्वाः । (२४।१)

वाक्यैस् तु यैर् भूमि तवाभिधास्ये वाक्यान्यहं तानि मनोऽभिरामे ॥ (२४।२)