अथ कर्मभिर् आत्मकृतैर् गुरुम् आत्मानं मन्येतात्मार्थे प्रसृतियावकं श्रपयेत् ॥ (१।१)

न ततो ऽग्नौ जुहुयात् ॥ (२।१)

न चात्र बलिकर्म ॥ (३।१)

अशृतं श्रप्यमाणं शृतं चाभिमन्त्रयेत् ॥ (४।१)

श्रप्यमाणे रक्षां कुर्यात् ॥ (५।१)

ब्रह्मा देवानां पदवीः कवीनाम् ऋषिर् विप्राणां महिषो मृगाणाम् । (६।१)

श्येनो गृध्राणां स्वधितिर् वनानां सोमः पवित्रम् अत्येति रेभन् ॥ (६।२)

इति दर्भान् बध्नाति ॥ (७।१)

शृतं च तम् अश्नीयात् पात्रे निषिच्य ॥ (८।१)

ये देवा मनोजाता मनोजुषः सुदक्षा दक्षपितरस् ते नः पान्तु ते नो ऽवन्तु तेभ्यो नमस् तेभ्यः स्वाहेत्य् आत्मनि जुहुयात् ॥ (९।१)

अथाचान्तो नाभिम् आलभेत ॥ (१०।१)

स्नाताः पीता भवत यूयम् आपो ऽस्माकम् उदरे यवाः ता अस्मभ्यम् अनमीवा अयक्ष्मा अनागसः सन्तु देवीर् अमृता ऋतावृध इति ॥ (११।१)

त्रिरात्रं मेधार्थी ॥ (१२।१)

षड्रात्रं पापकृत् ॥ (१३।१)

सप्तरात्रं पीत्वा महापातकिनाम् अन्यतमं पुनाति ॥ (१४।१)

द्वादशरात्रेण पूर्वपुरुषकृतम् अपि पापं निर्दहति ॥ (१५।१)

मासं पीत्वा सर्वपापानि ॥ (१६।१)

गोनिहारमुक्तानां यवानाम् एकविंशतिरात्रं च ॥ (१७।१)

यवो ऽसि धान्यराजो ऽसि वारुणो मधुसंयुतः । (१८।१)

निर्णोदः सर्वपापानां पवित्रम् ऋषिभिर् धृतम् ॥ (१८।२)

घृतं यवा मधु यवा आपो वा अमृतं यवाः । (१९।१)

सर्वे पुनीत मे पापं यन् मे किंचन दुष्कृतम् ॥ (१९।२)

वाचा कृतं कर्मकृतं मनसा दुर्विचिन्तितम् । (२०।१)

अलक्ष्मीं कालकर्णीं च नाशयध्वं यवा मम ॥ (२०।२)

श्वसूकरावलीढं च उच्छिष्टोपहतं च यत् । (२१।१)

मातापित्रोर् अशुश्रूषां तत् पुनीध्वं यवा मम ॥ (२१।२)

गणान्नं गणिकान्नं च शूद्रान्नं श्राद्धसूतकम् । (२२।१)

चौरस्यान्नं नवश्राद्धं पुनीध्वं च यवा मम ॥ (२२।२)

बालधूर्तम् अधर्मं च राजद्वारकृतं च यत् । (२३।१)

सुवर्णस्तैन्यम् अव्रात्यम् अयाज्यस्य च याजनम् । (२३।२)

ब्राह्मणानां परीवादं पुनीध्वं च यवा मम ॥ (२३।३)