सुरापः सर्वकर्मवर्जितः कणान् वर्षम् अश्नीयात् ॥ (१।१)

मलानां मद्यानां चान्यतमस्य प्राशने चान्द्रायणं कुर्यात् ॥ (२।१)

लशुनपलाण्डुगृञ्जनैतद्गन्धिविड्वराहग्रामकुक्कुटवानरगोमांसभक्षणे च ॥ (३।१)

सर्वेष्व् एतेषु द्विजानां प्रायश्चित्तान्ते भूयः संस्कारं कुर्यात् ॥ (४।१)

वपनमेखलादण्डभैक्ष्यचर्याव्रतानि पुनःसंस्कारकर्मणि वर्जनीयानि ॥ (५।१)

शशकशल्यकगोधाखड्गकूर्मवर्जं पञ्चनखमांसाशने सप्तरात्रम् उपवसेत् ॥ (६।१)

गणगणिकास्तेनगायनान्नानि भुक्त्वा सप्तरात्रं पयसा वर्तेत ॥ (७।१)

तक्षकान्नं चर्मकर्तुश् च ॥ (८।१)

वार्द्धुषिककदर्यदीक्षितबद्धनिगडाभिशस्तषण्ढानां च ॥ (९।१)

पुंश्चलीदाम्भिकचिकित्सकलुब्धकक्रूरोग्रोच्छिष्टभोजिनां च ॥ (१०।१)

अवीरस्त्री सुवर्णकारसपत्नपतितानां च ॥ (११।१)

पिशुनानृतवादिक्षतधर्मात्मरसविक्रयिणां च ॥ (१२।१)

शैलूषतन्तुवायकृतघ्नरजकानां च ॥ (१३।१)

कर्मकारनिषादरङ्गावतारिवैणशस्त्रविक्रयिणां च ॥ (१४।१)

श्वजीविशौण्डिकतैलिकचैलनिर्णेजकानां च ॥ (१५।१)

रजस्वलासहोपपतिवेश्मनां च ॥ (१६।१)

भ्रूणघ्नावेक्षितम् उदक्यासंस्पृष्टं पतत्रिणावलीढं शुना संस्पृष्टं गवाघ्रातं च ॥ (१७।१)

कामतः पदा स्पृष्टम् अवक्षुतम् ॥ (१८।१)

मत्तक्रुद्धातुराणां च ॥ (१९।१)

अनर्चितं वृथा मांसं च ॥ (२०।१)

पाठीनरोहितराजीवसिंहतुण्डशकुलवर्जं सर्वमत्स्यमांसाशने त्रिरात्रम् उपवसेत् ॥ (२१।१)

सर्वजलजमांसाशने च ॥ (२२।१)

आपः सुराभाण्डस्थाः पीत्वा सप्तरात्रं शङ्खपुष्पीशृतं पयः पिबेत् ॥ (२३।१)

मद्यभाण्डस्थाश् च पञ्चरात्रम् ॥ (२४।१)

सोमपः सुरापस्याघ्राय गन्धम् उदकमग्नस् त्रिर् अघमर्षणं जप्त्वा घृतप्राशनम् आचरेत् ॥ (२५।१)

खरोष्ट्रकाकमांसाशने चान्द्रायणं कुर्यात् ॥ (२६।१)

प्राश्याज्ञातं सूनास्थं शुष्कमांसं च ॥ (२७।१)

क्रव्यादमृगपक्षिमांसाशने तप्तकृच्छ्रम् ॥ (२८।१)

कलविङ्कप्लवचक्रवाकहंसरज्जुदालसारसदात्यूहशुकसारिकाबकबलाकाकोकिलखञ्जरीटाशने त्रिरात्रम् उपवसेत् ॥ (२९।१)

एकशफोभयदन्ताशने च ॥ (३०।१)

तित्तिरिकपिञ्जललावकवर्त्तिकामयूरवर्जं सर्वपक्षिमांसाशने चाहोरात्रम् ॥ (३१।१)

कीटाशने दिनम् एकं ब्रह्मसुवर्चलां पिबेत् ॥ (३२।१)

शुनां मांसाशने च ॥ (३३।१)

छत्त्राककवकाशने सांतपनम् ॥ (३४।१)

यवगोधूमपयोविकारं स्नेहाक्तं शुक्तं खाण्डवं च वर्जयित्वा यत् पर्युषितं तत् प्राश्योपवसेत् ॥ (३५।१)

व्रश्चनामेध्यप्रभवान् लोहितांश् च वृक्षनिर्यासान् ॥ (३६।१)

शालूकवृथाकृसरसंयावपायसापूपशष्कुलीदेवान्नानि हवींषि च ॥ (३७।१)

गोऽजामहिषीवर्जं सर्वपयांसि च ॥ (३८।१)

अनिर्दशाहानि तान्य् अपि ॥ (३९।१)

स्यन्दिनीसंधिनीविवत्साक्षीरं च ॥ (४०।१)

अमेध्यभुजश् च ॥ (४१।१)

दधिवर्जं केवलानि च शुक्तानि ॥ (४२।१)

ब्रह्मचर्याश्रमी श्राद्धभोजने त्रिरात्रम् उपवसेत् ॥ (४३।१)

दिनम् एकं चोदके वसेत् ॥ (४४।१)

मधुमांसाशने प्राजापत्यम् ॥ (४५।१)

बिडालकाकनकुलाखूच्छिष्टभक्षणे ब्रह्मसुवर्चलां पिबेत् ॥ (४६।१)

श्वोच्छिष्टाशने दिनम् एकम् उपोषितः पञ्चगव्यं पिबेत् ॥ (४७।१)

पञ्चनखविण्मूत्राशने सप्तरात्रम् ॥ (४८।१)

आमश्राद्धाशने त्रिरात्रं पयसा वर्तेत ॥ (४९।१)

ब्राह्मणः शूद्रोच्छिष्टाशने सप्तरात्रम् ॥ (५०।१)

वैश्योच्छिष्टाशने पञ्चरात्रम् ॥ (५१।१)

राजन्योच्छिष्टाशने त्रिरात्रम् ॥ (५२।१)

ब्राह्मणोच्छिष्टाशने त्वेकाहम् ॥ (५३।१)

राजन्यः शूद्रोच्छिष्टाशी पञ्चरात्रम् ॥ (५४।१)

वैश्योच्छिष्टाशी त्रिरात्रम् ॥ (५५।१)

वैश्यः शूद्रोच्छिष्टाशी च ॥ (५६।१)

चण्डालान्नं भुक्त्वा त्रिरात्रम् उपवसेत् ॥ (५७।१)

सिद्धं भुक्त्वा पराकः ॥ (५८।१)

वेगेतरिस्मसंस्कृतान् पशून् मन्त्रैर् नाद्याद् विप्रः कथंचन । (५९।१)

मन्त्रैस् तु संस्कृतान् अद्याच्छाश्वतं विधिम् आस्थितः ॥ (५९।२)

यावन्ति पशुरोमाणि तावत् कृत्वेह मारणम् । (६०।१)

वृथा पशुघ्नः प्राप्नोति प्रेत्य चेह च निष्कृतिम् ॥ (६०।२)

यज्ञार्थं पशवः सृष्टाः स्वयम् एव स्वयंभुवा । (६१।१)

यज्ञो हि भूत्यै सर्वस्य तस्माद् यज्ञे वधो ऽवधः ॥ (६१।२)

न तादृशं भवत्य् एनो मृगहन्तुर् धनार्थिनः । (६२।१)

यादृशं भवति प्रेत्य वृथा मांसानि खादतः ॥ (६२।२)

ओषध्यः पशवो वृक्षास् तिर्यञ्चः पक्षिणस् तथा । (६३।१)

यज्ञार्थं निधनम् प्राप्ताः प्राप्नुवन्त्य् उच्छ्रितीः पुनः ॥ (६३।२)

मधुपर्के च यज्ञे च पितृदैवतकर्मणि । (६४।१)

अत्रैव पशवो हिंस्या नान्यत्रेति कथंचन ॥ (६४।२)

यज्ञार्थेषु पशून् हिंसन् वेदतत्त्वार्थविद् द्विजः । (६५।१)

आत्मानं च पशूंश् चैव गमयत्युत्तमां गतिम् ॥ (६५।२)

गृहे गुरावरण्ये वा निवसन्न् आत्मवान् द्विजः । (६६।१)

नावेदविहितां हिंसाम् आपद्य् अपि समाचरेत् ॥ (६६।२)

या वेदविहिता हिंसा नियतास्मिंश् चराचरे । (६७।१)

अहिंसाम् एव तां विद्याद् वेदाद् धर्मो हि निर्बभौ ॥ (६७।२)

यो ऽहिंसकानि भूतानि हिनस्त्यात्मसुखेच्छया । (६८।१)

स जीवंश् च मृतश् चैव न क्वचित् सुखम् एधते ॥ (६८।२)

यो बन्धनवधक्लेशान् प्राणिनां न चिकीर्षति । (६९।१)

स सर्वस्य हितप्रेप्सुः सुखम् अत्यन्तम् अश्नुते ॥ (६९।२)

यद् ध्यायति यत् कुरुते रतिं बध्नाति यत्र च । (७०।१)

तद् एवाप्नोत्य् अयत्नेन यो हिनस्ति न किंचन ॥ (७०।२)

नाकृत्वा प्राणिनां हिंसां मांसम् उत्पद्यते क्वचित् । (७१।१)

न च प्राणिवधः स्वर्ग्यस् तस्मान् मांसं विवर्जयेत् ॥ (७१।२)

समुत्पत्तिं च मांसस्य वधबन्धौ च देहिनाम् । (७२।१)

प्रसमीक्ष्य निवर्तेत सर्वमांसस्य भक्षणात् ॥ (७२।२)

न भक्षयति यो मांसं विधिं हित्वा पिशाचवत् । (७३।१)

स लोके प्रियतां याति व्याधिभिश् च न पीड्यते ॥ (७३।२)

अनुमन्ता विशसिता निहन्ता क्रयविक्रयी । (७४।१)

संस्कर्ता चोपहर्ता च खादकश् चेति घातकाः ॥ (७४।२)

स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुम् इच्छति । (७५।१)

अनभ्यर्च्य पितॄन् देवान् न ततो ऽन्यो ऽस्त्यपुण्यकृत् ॥ (७५।२)

वर्षे वर्षे ऽश्वमेधेन यो यजेत शतं समाः । (७६।१)

मांसानि च न खादेद् यस् तयोः पुण्यफलं समम् ॥ (७६।२)

फलमूलाशनैर् दिव्यैर् मुन्यन्नानां च भोजनैः । (७७।१)

न तत् फलम् अवाप्नोति यन् मांसपरिवर्जनात् ॥ (७७।२)

मेअत्:: निरुक्तिमां स भक्षयितामुत्र यस्य मांसम् इहाद्म्यहम् । (७८।१)

एतन्मांसस्य मांसत्वं प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ (७८।२)