Ṛgveda · Maṇḍala 4

Sūkta 15

Agni · Somaka Sāhadevya · Aśvins · Vāmadeva Gautama · 10 ṛks

Link
Devatā देवता
1-6: Agni; 7, 8: Somaka Sāhadevya; 9, 10: Aśvins
Ṛṣi ऋषि
Vāmadeva Gautama
Chandas छन्दस्
Gāyatrī
Metres by ṛk

1st set of styles nicṛdgāyatrī (3, 7-10); virāḍgāyatrī (2, 5, 6); gāyatrī (1, 4)

2nd set of styles gāyatrī

  1. Ṛk 1

    अ॒ग्निर्होता॑ नो अध्व॒रे वा॒जी सन्परि॑ णीयते ।
    दे॒वो दे॒वेषु॑ य॒ज्ञियः॑ ॥

    अग्निर् होता नो अध्वरे वाजी सन् परि णीयते |
    देवो देवेषु यज्ञियः ||

    agnírhótā no adhvaré vājī́ sánpári ṇīyate ǀ
    devó devéṣu yajñíyaḥ ǁ

    agnir hotā no adhvare vājī san pari ṇīyate |
    devo deveṣu yajñiyaḥ ||

    अ॒ग्निः । होता॑ । नः॒ । अ॒ध्व॒रे । वा॒जी । सन् । परि॑ । नी॒य॒ते॒ ।
    दे॒वः । दे॒वेषु॑ । य॒ज्ञियः॑ ॥

    अग्निः । होता । नः । अध्वरे । वाजी । सन् । परि । नीयते ।
    देवः । देवेषु । यज्ञियः ॥

    agníḥ ǀ hótā ǀ naḥ ǀ adhvaré ǀ vājī́ ǀ sán ǀ pári ǀ nīyate ǀ
    deváḥ ǀ devéṣu ǀ yajñíyaḥ ǁ

    agniḥ ǀ hotā ǀ naḥ ǀ adhvare ǀ vājī ǀ san ǀ pari ǀ nīyate ǀ
    devaḥ ǀ deveṣu ǀ yajñiyaḥ ǁ

    4.15.1 Aṣṭaka 3.5.15.1Anuvāka 4.2.23

  2. Ṛk 2

    परि॑ त्रिवि॒ष्ट्य॑ध्व॒रं यात्य॒ग्नी र॒थीरि॑व ।
    आ दे॒वेषु॒ प्रयो॒ दध॑त् ॥

    परि त्रिविष्ट्य् अध्वरं यात्य् अग्नी रथीर् इव |
    आ देवेषु प्रयो दधत् ||

    pári triviṣṭyádhvarám yā́tyagnī́ rathī́riva ǀ
    ā́ devéṣu práyo dádhat ǁ

    pari triviṣṭy adhvaraṃ yāty agnī rathīr iva |
    ā deveṣu prayo dadhat ||

    परि॑ । त्रि॒ऽवि॒ष्टि । अ॒ध्व॒रम् । याति॑ । अ॒ग्निः । र॒थीःऽइ॑व ।
    आ । दे॒वेषु॑ । प्रयः॑ । दध॑त् ॥

    परि । त्रिऽविष्टि । अध्वरम् । याति । अग्निः । रथीःऽइव ।
    आ । देवेषु । प्रयः । दधत् ॥

    pári ǀ tri-viṣṭí ǀ adhvarám ǀ yā́ti ǀ agníḥ ǀ rathī́ḥ-iva ǀ
    ā́ ǀ devéṣu ǀ práyaḥ ǀ dádhat ǁ

    pari ǀ tri-viṣṭi ǀ adhvaram ǀ yāti ǀ agniḥ ǀ rathīḥ-iva ǀ
    ā ǀ deveṣu ǀ prayaḥ ǀ dadhat ǁ

    4.15.2 Aṣṭaka 3.5.15.2Anuvāka 4.2.24

  3. Ṛk 3

    परि॒ वाज॑पतिः क॒विर॒ग्निर्ह॒व्यान्य॑क्रमीत् ।
    दध॒द्रत्ना॑नि दा॒शुषे॑ ॥

    परि वाजपतिः कविर् अग्निर् हव्यान्य् अक्रमीत् |
    दधद् रत्नानि दाशुषे ||

    pári vā́japatiḥ kavíragnírhavyā́nyakramīt ǀ
    dádhadrátnāni dāśúṣe ǁ

    pari vājapatiḥ kavir agnir havyāny akramīt |
    dadhad ratnāni dāśuṣe ||

    परि॑ । वाज॑ऽपतिः । क॒विः । अ॒ग्निः । ह॒व्यानि॑ । अ॒क्र॒मी॒त् ।
    दध॑त् । रत्ना॑नि । दा॒शुषे॑ ॥

    परि । वाजऽपतिः । कविः । अग्निः । हव्यानि । अक्रमीत् ।
    दधत् । रत्नानि । दाशुषे ॥

    pári ǀ vā́ja-patiḥ ǀ kavíḥ ǀ agníḥ ǀ havyā́ni ǀ akramīt ǀ
    dádhat ǀ rátnāni ǀ dāśúṣe ǁ

    pari ǀ vāja-patiḥ ǀ kaviḥ ǀ agniḥ ǀ havyāni ǀ akramīt ǀ
    dadhat ǀ ratnāni ǀ dāśuṣe ǁ

    4.15.3 Aṣṭaka 3.5.15.3Anuvāka 4.2.25

  4. Ṛk 4

    अ॒यं यः सृंज॑ये पु॒रो दै॑ववा॒ते स॑मि॒ध्यते॑ ।
    द्यु॒माँ अ॑मित्र॒दंभ॑नः ॥

    अयं यः सृञ्जये पुरो दैववाते समिध्यते |
    द्युमां अमित्रदम्भनः ||

    ayám yáḥ sṛ́ñjaye puró daivavāté samidhyáte ǀ
    dyumā́m̐ amitradámbhanaḥ ǁ

    ayaṃ yaḥ sṛñjaye puro daivavāte samidhyate |
    dyumāṃ amitradambhanaḥ ||

    अ॒यम् । यः । सृञ्ज॑ये । पु॒रः । दै॒व॒ऽवा॒ते । स॒म्ऽइ॒ध्यते॑ ।
    द्यु॒ऽमान् । अ॒मि॒त्र॒ऽदम्भ॑नः ॥

    अयम् । यः । सृञ्जये । पुरः । दैवऽवाते । सम्ऽइध्यते ।
    द्युऽमान् । अमित्रऽदम्भनः ॥

    ayám ǀ yáḥ ǀ sṛ́ñjaye ǀ puráḥ ǀ daiva-vāté ǀ sam-idhyáte ǀ
    dyu-mā́n ǀ amitra-dámbhanaḥ ǁ

    ayam ǀ yaḥ ǀ sṛñjaye ǀ puraḥ ǀ daiva-vāte ǀ sam-idhyate ǀ
    dyu-mān ǀ amitra-dambhanaḥ ǁ

    4.15.4 Aṣṭaka 3.5.15.4Anuvāka 4.2.26

  5. Ṛk 5

    अस्य॑ घा वी॒र ईव॑तो॒ऽग्नेरी॑शीत॒ मर्त्यः॑ ।
    ति॒ग्मजं॑भस्य मी॒ळ्हुषः॑ ॥

    अस्य घा वीर ईवतो ऽग्नेर् ईशीत मर्त्यः |
    तिग्मजम्भस्य मीऌहुषः ||

    ásya ghā vīrá ī́vato’gnérīśīta mártyaḥ ǀ
    tigmájambhasya mīḷhúṣaḥ ǁ

    asya ghā vīra īvato 'gner īśīta martyaḥ |
    tigmajambhasya mīḷhuṣaḥ ||

    अस्य॑ । घ॒ । वी॒रः । ईव॑तः । अ॒ग्नेः । ई॒शी॒त॒ । मर्त्यः॑ ।
    ति॒ग्मऽज॑म्भस्य । मी॒ळ्हुषः॑ ॥

    अस्य । घ । वीरः । ईवतः । अग्नेः । ईशीत । मर्त्यः ।
    तिग्मऽजम्भस्य । मीळ्हुषः ॥

    ásya ǀ gha ǀ vīráḥ ǀ ī́vataḥ ǀ agnéḥ ǀ īśīta ǀ mártyaḥ ǀ
    tigmá-jambhasya ǀ mīḷhúṣaḥ ǁ

    asya ǀ gha ǀ vīraḥ ǀ īvataḥ ǀ agneḥ ǀ īśīta ǀ martyaḥ ǀ
    tigma-jambhasya ǀ mīḷhuṣaḥ ǁ

    4.15.5 Aṣṭaka 3.5.15.5Anuvāka 4.2.27

  6. Ṛk 6

    तमर्वं॑तं॒ न सा॑न॒सिम॑रु॒षं न दि॒वः शिशुं॑ ।
    म॒र्मृ॒ज्यंते॑ दि॒वेदि॑वे ॥

    तम् अर्वन्तं न सानसिम् अरुषं न दिवः शिशुम् |
    मर्मृज्यन्ते दिवे-दिवे ||

    támárvantam ná sānasímaruṣám ná diváḥ śíśum ǀ
    marmṛjyánte divédive ǁ

    tam arvantaṃ na sānasim aruṣaṃ na divaḥ śiśum |
    marmṛjyante dive-dive ||

    तम् । अर्व॑न्तम् । न । सा॒न॒सिम् । अ॒रु॒षम् । न । दि॒वः । शिशु॑म् ।
    म॒र्मृ॒ज्यन्ते॑ । दि॒वेऽदि॑वे ॥

    तम् । अर्वन्तम् । न । सानसिम् । अरुषम् । न । दिवः । शिशुम् ।
    मर्मृज्यन्ते । दिवेऽदिवे ॥

    tám ǀ árvantam ǀ ná ǀ sānasím ǀ aruṣám ǀ ná ǀ diváḥ ǀ śíśum ǀ
    marmṛjyánte ǀ divé-dive ǁ

    tam ǀ arvantam ǀ na ǀ sānasim ǀ aruṣam ǀ na ǀ divaḥ ǀ śiśum ǀ
    marmṛjyante ǀ dive-dive ǁ

    4.15.6 Aṣṭaka 3.5.16.1Anuvāka 4.2.28

  7. Ṛk 7

    बोध॒द्यन्मा॒ हरि॑भ्यां कुमा॒रः सा॑हदे॒व्यः ।
    अच्छा॒ न हू॒त उद॑रं ॥

    बोधद् यन् मा हरिभ्यां कुमारः साहदेव्यः |
    अच्छा न हूत उद् अरम् ||

    bódhadyánmā háribhyām kumāráḥ sāhadevyáḥ ǀ
    ácchā ná hūtá údaram ǁ

    bodhad yan mā haribhyāṃ kumāraḥ sāhadevyaḥ |
    acchā na hūta ud aram ||

    बोध॑त् । यत् । मा॒ । हरि॑ऽभ्याम् । कु॒मा॒रः । सा॒ह॒ऽदे॒व्यः ।
    अच्छ॑ । न । हू॒तः । उत् । अ॒र॒म् ॥

    बोधत् । यत् । मा । हरिऽभ्याम् । कुमारः । साहऽदेव्यः ।
    अच्छ । न । हूतः । उत् । अरम् ॥

    bódhat ǀ yát ǀ mā ǀ hári-bhyām ǀ kumāráḥ ǀ sāha-devyáḥ ǀ
    áccha ǀ ná ǀ hūtáḥ ǀ út ǀ aram ǁ

    bodhat ǀ yat ǀ mā ǀ hari-bhyām ǀ kumāraḥ ǀ sāha-devyaḥ ǀ
    accha ǀ na ǀ hūtaḥ ǀ ut ǀ aram ǁ

    4.15.7 Aṣṭaka 3.5.16.2Anuvāka 4.2.29

  8. Ṛk 8

    उ॒त त्या य॑ज॒ता हरी॑ कुमा॒रात्सा॑हदे॒व्यात् ।
    प्रय॑ता स॒द्य आ द॑दे ॥

    उत त्या यजता हरी कुमारात् साहदेव्यात् |
    प्रयता सद्य आ ददे ||

    utá tyā́ yajatā́ hárī kumārā́tsāhadevyā́t ǀ
    práyatā sadyá ā́ dade ǁ

    uta tyā yajatā harī kumārāt sāhadevyāt |
    prayatā sadya ā dade ||

    उ॒त । त्या । य॒ज॒ता । हरी॒ इति॑ । कु॒मा॒रात् । सा॒ह॒ऽदे॒व्यात् ।
    प्रऽय॑ता । स॒द्यः । आ । द॒दे॒ ॥

    उत । त्या । यजता । हरी इति । कुमारात् । साहऽदेव्यात् ।
    प्रऽयता । सद्यः । आ । ददे ॥

    utá ǀ tyā́ ǀ yajatā́ ǀ hárī íti ǀ kumārā́t ǀ sāha-devyā́t ǀ
    prá-yatā ǀ sadyáḥ ǀ ā́ ǀ dade ǁ

    uta ǀ tyā ǀ yajatā ǀ harī iti ǀ kumārāt ǀ sāha-devyāt ǀ
    pra-yatā ǀ sadyaḥ ǀ ā ǀ dade ǁ

    4.15.8 Aṣṭaka 3.5.16.3Anuvāka 4.2.30

  9. Ṛk 9

    ए॒ष वां॑ देवावश्विना कुमा॒रः सा॑हदे॒व्यः ।
    दी॒र्घायु॑रस्तु॒ सोम॑कः ॥

    एष वां देवाव् अश्विना कुमारः साहदेव्यः |
    दीर्घायुर् अस्तु सोमकः ||

    eṣá vām devāvaśvinā kumāráḥ sāhadevyáḥ ǀ
    dīrghā́yurastu sómakaḥ ǁ

    eṣa vāṃ devāv aśvinā kumāraḥ sāhadevyaḥ |
    dīrghāyur astu somakaḥ ||

    ए॒षः । वा॒म् । दे॒वौ॒ । अ॒श्वि॒ना॒ । कु॒मा॒रः । सा॒ह॒ऽदे॒व्यः ।
    दी॒र्घऽआ॑युः । अ॒स्तु॒ । सोम॑कः ॥

    एषः । वाम् । देवौ । अश्विना । कुमारः । साहऽदेव्यः ।
    दीर्घऽआयुः । अस्तु । सोमकः ॥

    eṣáḥ ǀ vām ǀ devau ǀ aśvinā ǀ kumāráḥ ǀ sāha-devyáḥ ǀ
    dīrghá-āyuḥ ǀ astu ǀ sómakaḥ ǁ

    eṣaḥ ǀ vām ǀ devau ǀ aśvinā ǀ kumāraḥ ǀ sāha-devyaḥ ǀ
    dīrgha-āyuḥ ǀ astu ǀ somakaḥ ǁ

    4.15.9 Aṣṭaka 3.5.16.4Anuvāka 4.2.31

  10. Ṛk 10

    तं यु॒वं दे॑वावश्विना कुमा॒रं सा॑हदे॒व्यं ।
    दी॒र्घायु॑षं कृणोतन ॥

    तं युवं देवाव् अश्विना कुमारं साहदेव्यम् |
    दीर्घायुषं कृणोतन ||

    tám yuvám devāvaśvinā kumārám sāhadevyám ǀ
    dīrghā́yuṣam kṛṇotana ǁ

    taṃ yuvaṃ devāv aśvinā kumāraṃ sāhadevyam |
    dīrghāyuṣaṃ kṛṇotana ||

    तम् । यु॒वम् । दे॒वौ॒ । अ॒श्वि॒ना॒ । कु॒मा॒रम् । सा॒ह॒ऽदे॒व्यम् ।
    दी॒र्घऽआ॑युषम् । कृ॒णो॒त॒न॒ ॥

    तम् । युवम् । देवौ । अश्विना । कुमारम् । साहऽदेव्यम् ।
    दीर्घऽआयुषम् । कृणोतन ॥

    tám ǀ yuvám ǀ devau ǀ aśvinā ǀ kumārám ǀ sāha-devyám ǀ
    dīrghá-āyuṣam ǀ kṛṇotana ǁ

    tam ǀ yuvam ǀ devau ǀ aśvinā ǀ kumāram ǀ sāha-devyam ǀ
    dīrgha-āyuṣam ǀ kṛṇotana ǁ

    4.15.10 Aṣṭaka 3.5.16.5Anuvāka 4.2.32

Text, recitation and interpretations from the Ṛgveda database of theveda.org.in.

Ṛgveda 4.15 · Agni · Somaka Sāhadevya · Aśvins

Interpretations

Sri Aurobindo

Ṛk 1

The Fire is our priest of the call in the pilgrim-sacrifice; he is led around as the horse, he is the godhead in the gods who is lord of the sacrifice. (249)

Ṛk 2

The Fire goes thrice around the pilgrim-sacrifice and is like one driving a chariot, he founds our delight in the gods. (249)

Ṛk 3

The Fire moves around the offerings, a seer, a master of the plenitudes and founds for the giver the ecstasies. (250)

Ṛk 4

This is he who is kindled in the front in Srinjaya, son of Devavata, he is luminous and a destroyer of foes.(250)

Ṛk 5

The mortal who is a hero can have mastery over the Fire in its march, the sharp-tusked bountiful Fire. (250)

Ṛk 6

They make him bright from day to day like a conquering war-horse, like a shining babe of heaven. (250)

Ṛk 7

When the prince, the son of Sahadeva, woke me with his two bay horses, though called towards him I was not ready to rise. (250)

Ṛk 8

Even so, I took at once from the prince, the son of Sahadeva, those two sacred horses he gave. (250)

Ṛk 9

O divine Riders, here before you is the prince Somaka, son of Sahadeva; long-lived may he be! (251)

Ṛk 10

Even him the prince, the son of Sahadeva, O divine Riders, make long of life. (251)