देवासुरा ह वै यत्र संयेतिरे । (१।१)

उभये प्राजापत्यास् तद्ध देवा उद्गीथम् आजह्रुर् अनेनैनान् अभिभविष्याम इति ॥ (१।२)

ते ह नासिक्यं प्राणम् उद्गीथम् उपासांचक्रिरे । (२।१)

तं ह असुराः पाप्मना विविधुः । (२।२)

तस्मात् तेनोभयं जिघ्रति सुरभि च दुर्गन्धि च । (२।३)

पाप्मना ह्य् एष विद्धः ॥ (२।४)

अथ ह वाचम् उद्गीथम् उपासांचक्रिरे । (३।१)

तां हासुराः पाप्मना विविधुः । (३।२)

तस्मात् तयोभयं वदति सत्यं चानृतं च । (३।३)

पाप्मना ह्य् एषा विद्धा ॥ (३।४)

अथ ह चक्षुर् उद्गीथम् उपासांचक्रिरे । (४।१)

तद्धासुराः पाप्मना विविधुः । (४।२)

तस्मात् तेनोभयं पश्यति दर्शनीयं चादर्शनीयं च । (४।३)

पाप्मना ह्य् एतद् विद्धम् ॥ (४।४)

अथ ह श्रोत्रम् उद्गीथम् उपासांचक्रिरे । (५।१)

तद्धासुराः पाप्मना विविधुः । (५।२)

तस्मात् तेनोभयं शृणोति श्रवणीयं चाश्रवणीयं च । (५।३)

पाप्मना ह्य् एतद् विद्धम् ॥ (५।४)

अथ ह मन उद्गीथम् उपासांचक्रिरे । (६।१)

तद्धासुराः पाप्मना विविधुः । (६।२)

तस्मात् तेनोभयं संकल्पयते संकल्पनीयं च । (६।३)

पाप्मना ह्य् एतद् विद्धम् ॥ (६।४)

अथ ह य एवायं मुख्यः प्राणस् तम् उद्गीथम् उपासांचक्रिरे । (७।१)

तं हासुरा ऋत्वा विदध्वंसुर् यथाश्मानम् आखणम् ऋत्वा विध्वंसेतैवम् ॥ (७।२)

एवं यथाश्मानम् आखणम् ऋत्वा विध्वंसत एवं हैव स विध्वंसते य एवंविदि पापं कामयते यश् चैनम् अभिदासति । (८।१)

स एषो ऽश्माखणः ॥ (८।२)

नैवैतेन सुरभि न दुर्गन्धि विजानाति । (९।१)

अपहतपाप्मा ह्य् एषः । (९।२)

तेन यद् अश्नाति यत् पिबति तेनेतरान् प्राणान् अवति । (९।३)

एतम् उ एवान्ततो ऽवित्त्वोत्क्रामति । (९।४)

व्याददात्य् एवान्तत इति ॥ (९।५)

तं हाङ्गिरा उद्गीथम् उपासांचक्रे । (१०।१)

एतम् उ एवाङ्गिरसं मन्यन्ते ऽङ्गानां यद् रसः ॥ (१०।२)

तेन तं ह बृहस्पतिर् उद्गीथम् उपासांचक्रे । (११।१)

एतम् उ एव बृहस्पतिं मन्यन्ते । (११।२)

वाग्घि बृहती तस्या एष पतिः ॥ (११।३)

तेन तं हायास्य उद्गीथम् उपासांचक्रे । (१२।१)

एतम् उ एवायास्यं मन्यन्ते । (१२।२)

आस्याद् यद् अयते ॥ (१२।३)

तेन तं ह बको दाल्भ्यो विदांचकार । (१३।१)

स ह नैमिषीयानाम् उद्गाता बभूव । (१३।२)

स ह स्मैभ्यः कामान् आगायति ॥ (१३।३)

आगाता ह वै कामानां भवति य एतद् एवं विद्वान् अक्षरम् उद्गीथम् उपास्ते । (१४।१)

इत्य् अध्यात्मम् ॥ (१४।२)