मघवन् मर्त्यं वा इदं शरीरम् आत्तं मृत्युना । (१।१)

तद् अस्यामृतस्याशरीरस्यात्मनो ऽधिष्ठानम् । (१।२)

आत्तो वै सशरीरः प्रियाप्रियाभ्याम् । (१।३)

न वै सशरीरस्य सतः प्रियाप्रिययोर् अपहतिर् अस्ति । (१।४)

अशरीरं वाव सन्तं न प्रियाप्रिये स्पृशतः ॥ (१।५)

अशरीरो वायुः । (२।१)

अभ्रं विद्युत् स्तनयित्नुर् अशरीराण्य् एतानि । (२।२)

तद् यथैतान्य् अमुष्माद् आकाशात् समुत्थाय परं ज्योतिर् उपसंपद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यन्ते ॥ (२।३)

एवम् एवैष संप्रसादो ऽस्माच्छरीरात् समुत्थाय परं ज्योतिर् उपसंपद्य स्वेन रूपेणाभिनिष्पद्यते । (३।१)

स उत्तमपुरुषः । (३।२)

स तत्र पर्येति जक्षत् क्रीडन् रममाणः स्त्रीभिर् वा यानैर् वा ज्ञातिभिर् वा नोपजनं स्मरन्न् इदं शरीरम् । (३।३)

स यथा प्रयोग्य आचरणे युक्त एवम् एवायम् अस्मिञ्छरीरे प्राणो युक्तः ॥ (३।४)

अथ यत्रैतद् आकाशम् अनुविषण्णं चक्षुः स चाक्षुषः पुरुषो दर्शनाय चक्षुः । (४।१)

अथ यो वेदेदं जिघ्राणीति स आत्मा गन्धाय घ्राणम् । (४।२)

अथ यो वेदेदम् अभिव्याहराणीति स आत्मा अभिव्याहाराय वाक् । (४।३)

अथ यो वेदेदं शृण्वानीति स आत्मा श्रवणाय श्रोत्रम् ॥ (४।४)

अथ यो वेदेदं मन्वानीति स आत्मा । (५।१)

मनो ऽस्य दैवं चक्षुः । (५।२)

स वा एष एतेन दैवेन चक्षुषा मनसैतान् कामान् पश्यन् रमते य एते ब्रह्मलोके ॥ (५।३)

तं वा एतं देवा आत्मानम् उपासते । (६।१)

तस्मात् तेषां सर्वे च लोका आत्ताः सर्वे च कामाः । (६।२)

स सर्वांश् च लोकान् आप्नोति सर्वांश् च कामान् यस् तम् आत्मानम् अनुविद्य विजानाति । (६।३)

इति ह प्रजापतिर् उवाच प्रजापतिर् उवाच ॥ (६।४)