स होवाच किं मे ऽन्नं भविष्यतीति । (१।१)

यत् किंचिद् इदम् आ श्वभ्य आ शकुनिभ्य इति होचुः । (१।२)

तद् वा एतद् अनस्यान्नम् । (१।३)

अनो ह वै नाम प्रत्यक्षम् । (१।४)

न ह वा एवंविदि किंचनानन्नं भवतीति ॥ (१।५)

स होवाच किं मे वासो भविष्यतीति । (२।१)

आप इति होचुः । (२।२)

तस्माद् वा एतद् अशिष्यन्तः पुरस्ताच् चोपरिष्टाच् चाद्भिः परिदधति । (२।३)

लम्भुको ह वासो भवति । (२।४)

अनग्नो ह भवति ॥ (२।५)

तद्धैतत् सत्यकामो जाबालो गोश्रुतये वैयाघ्रपद्यायोक्त्वोवाच । (३।१)

यद्य् अप्य् एनच् छुष्काय स्थाणवे ब्रूयाज् जायेरन्न् एवास्मिञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ (३।२)

अथ यदि महज् जिगमिषेत् अमावास्यायाम् दीक्षित्वा पौर्णमास्यां रात्रौ सर्वौषधस्य मन्थम् दधिमधुनोर् उपमथ्य ज्येष्ठाय श्रेष्ठाय स्वाहेत्य् अग्नाव् आज्यस्य हुत्वा मन्थे संपातम् अवनयेत् ॥ (४।१)

वसिष्ठाय स्वाहेत्य् अग्नाव् आज्यस्य हुत्वा मन्थे संपातम् अवनयेत् । (५।१)

प्रतिष्ठायै स्वाहेत्य् अग्नाव् आज्यस्य हुत्वा मन्थे संपातम् अवनयेत् । (५।२)

संपदे स्वाहेत्य् अग्नाव् आज्यस्य हुत्वा मन्थे संपातम् अवनयेत् । (५।३)

आयतनाय स्वाहेत्य् अग्नाव् आज्यस्य हुत्वा मन्थे संपातम् अवनयेत् ॥ (५।४)

अथ प्रतिसृप्याञ्जलौ मन्थम् आधाय जपति । (६।१)

अमो नामासि । (६।२)

अमा हि ते सर्वम् इदम् । (६।३)

स हि ज्येष्ठः श्रेष्ठो राजाधिपतिः । (६।४)

स मा ज्यैष्ठ्यं श्रैष्ठ्यं राज्यम् आधिपत्यं गमयतु । (६।५)

अहम् एवेदं सर्वम् असानीति ॥ (६।६)

अथ खल्व् एतयर्चा पच्छ आचामति । (७।१)

तत् सवितुर् वृणीमह इत्य् आचामति । (७।२)

वयं देवस्य भोजनम् इत्य् आचामति । (७।३)

श्रेष्ठं सर्वधातमम् इत्य् आचामति । (७।४)

तुरं भगस्य धीमहीति सर्वं पिबति । (७।५)

निर्णिज्य कंसं चमसं वा पश्चाद् अग्नेः संविशति । (७।६)

चर्मणि वा स्थण्डिले वा वाचंयमो ऽप्रसाहः । (७।७)

स यदि स्त्रियं पश्येत् समृद्धं कर्मेति विद्यात् ॥ (७।८)

तद् एष श्लोकः । (८।१)

यदा कर्मसु काम्येषु स्त्रियं स्वप्नेषु पश्यति । (८।२)

समृद्धिं तत्र जानीयात् तस्मिन् स्वप्ननिदर्शने तस्मिन् स्वप्ननिदर्शने ॥ (८।३)