आदित्यो ब्रह्मेत्य् आदेशः । (१।१)

तस्योपव्याख्यानम् । (१।२)

असद् एवेदम् अग्र आसीत् । (१।३)

तत् सद् आसीत् । (१।४)

तत् समभवत् । (१।५)

तद् आण्डं निरवर्तत । (१।६)

तत् संवत्सरस्य मात्राम् अशयत । (१।७)

तन् निरभिद्यत । (१।८)

ते आण्डकपाले रजतं च सुवर्णं चाभवताम् ॥ (१।९)

तद् यद् रजतं सेयं पृथिवी । (२।१)

यत् सुवर्णं सा द्यौः । (२।२)

यज् जरायु ते पर्वताः । (२।३)

यद् उल्बं औसझ् समेघो नीहारः । (२।४)

या धमनयस् ता नद्यः । (२।५)

यद् वास्तेयम् उदकं स समुद्रः ॥ (२।६)

अथ यत् तद् अजायत सो ऽसाव् आदित्यः । (३।१)

तं जायमानं घोषा उलूलवो ऽनूदतिष्ठन्त् सर्वाणि च भूतानि सर्वे च कामाः । (३।२)

तस्मात् तस्योदयं प्रति प्रत्यायनं प्रति घोषा उलूलवो ऽनूत्तिष्ठन्ति सर्वाणि च भूतानि सर्वे च कामाः ॥ (३।३)

स य एतम् एवं विद्वान् आदित्यं ब्रह्मेत्य् उपास्ते । (४।१)

अभ्याशो ह यद् एनं साधवो घोषा आ च गच्छेयुर् उप च निम्रेडेरन् निम्रेडेरन् ॥ (४।२)