अथ तत ऊर्ध्व उदेत्य नैवोदेता नास्तम् एतैकल एव मध्ये स्थाता । (१।१)

तद् एष श्लोकः ॥ (१।२)

न वै तत्र न निम्लोच । (२।१)

नोदियाय कदाचन । (२।२)

देवास् तेनाहं सत्येन । (२।३)

मा विराधिषि ब्रह्मणेति ॥ (२।४)

न ह वा अस्मा उदेति न निम्लोचति । (३।१)

सकृद् दिवा हैवास्मै भवति । (३।२)

य एताम् एवं ब्रह्मोपनिषदं वेद ॥ (३।३)

तद्धैतद् ब्रह्मा प्रजापतय उवाच । (४।१)

प्रजापतिर् मनवे । (४।२)

मनुः प्रजाभ्यः । (४।३)

तद्धैतद् उद्दालकायारुणये ज्येष्ठाय पुत्राय पिता ब्रह्म प्रोवाच ॥ (४।४)

इदं वाव तज् ज्येष्ठाय पुत्राय पिता ब्रह्म प्रब्रूयात् प्रणाय्याय वान्तेवासिने ॥ (५।१)

नान्यस्मै कस्मैचन । (६।१)

यद्य् अप्य् अस्मा इमाम् अद्भिः परिगृहीतां धनस्य पूर्णां दद्याद् एतद् एव ततो भूय इति ॥ (६।२)