स्मरो वावाकाशाद् भूयः । (१।१)

तस्माद् यद्य् अपि बहव आसीरन्न् अस्मरन्तो नैव ते कंचन शृणुयुर् न मन्वीरन् न विजानीरन् । (१।२)

यदा वाव ते स्मरेयुर् अथ शृणुयुर् अथ मन्वीरन्न् अथ विजानीरन् । (१।३)

स्मरेण वै पुत्रान् विजानाति स्मरेण पशून् । (१।४)

स्मरम् उपास्स्वेति ॥ (१।५)

स यः स्मरं ब्रह्मेत्य् उपास्ते । (२।१)

यावत् स्मरस्य गतं तत्रास्य यथाकामचारो भवति यः स्मरं ब्रह्मेत्य् उपास्ते । (२।२)

अस्ति भगवः स्मराद् भूय इति । (२।३)

स्मराद् वाव भूयो ऽस्तीति । (२।४)

तन् मे भगवान् ब्रवीत्व् इति ॥ (२।५)