श्वेतकेतुर् हारुणेयः पञ्चालानां समितिम् एयाय । (१।१)

तं ह प्रवाहणो जैवलिर् उवाच । (१।२)

कुमारानु त्वा अशिषत् पितेति । (१।३)

अनु हि भगव इति ॥ (१।४)

वेत्थ यद् इतो ऽधि प्रजाः प्रयन्तीति । (२।१)

न भगव इति । (२।२)

वेत्थ यथा पुनर् आवर्तन्त ३ इति । (२।३)

न भगव इति । (२।४)

वेत्थ पथोर् देवयानस्य पितृयाणस्य च व्यावर्तना ३ इति । (२।५)

न भगव इति ॥ (२।६)

वेत्थ यथासौ लोको न सम्पूर्यते ३ इति । (३।१)

न भगव इति । (३।२)

वेत्थ यथा पञ्चम्याम् आहुताव् आपः पुरुषवचसो भवन्तीति । (३।३)

नैव भगव इति ॥ (३।४)

अथानु किम् अनु शिष्ठो ऽवोचथा यो हीमानि न विद्यात् । (४।१)

कथं सो ऽनुशिष्टो ब्रुवीतेति । (४।२)

स हायस्तः पितुर् अर्धम् एयाय । (४।३)

तं होवाचाननुशिष्य वाव किल मा भगवान् अब्रवीद् अनु त्वाशिषम् इति ॥ (४।४)

पञ्च मा राजन्यबन्धुः प्रश्नान् अप्राक्षीत् । (५।१)

तेषां नैकंचनाशकं विवक्तुम् इति । (५।२)

स होवाच यथा मा त्वं तदैतान् अवदो यथाहम् एषां नैकंचन वेद । (५।३)

यद्य् अहम् इमान् अवेदिष्यं कथं ते नावक्ष्यम् इति ॥ (५।४)

स ह गौतमो राज्ञो ऽर्धम् एयाय । (६।१)

तस्मै ह प्राप्तायार्हां चकार । (६।२)

स ह प्रातः सभाग उदेयाय । (६।३)

तं होवाच । (६।४)

मानुषस्य भगवन् गौतम वित्तस्य वरं वृणीथा इति । (६।५)

स होवाच । (६।६)

तवैव राजन् मानुषं वित्तम् । (६।७)

याम् एव कुमारस्यान्ते वाचम् अभाषथास् ताम् एव मे ब्रूहीति । (६।८)

स ह कृच्छ्री बभूव ॥ (६।९)

तं ह चिरं वसेत्य् आज्ञापयांचकार । (७।१)

तं होवाच । (७।२)

यथा मा त्वं गौतमावदः । (७।३)

यथेयं न प्राक् त्वत्तः पुरा विद्या ब्राह्मणान् गच्छति । (७।४)

तस्माद् उ सर्वेषु लोकेषु क्षत्रस्यैव प्रशासनम् अभूद् इति । (७।५)

तस्मै होवाच ॥ (७।६)