उद्दालको हारुणिः श्वेतकेतुं पुत्रम् उवाच स्वप्नान्तं मे सोम्य विजानीहीति । (१।१)

यत्रैतत् पुरुषः स्वपिति नाम सता सोम्य तदा सम्पन्नो भवति । (१।२)

स्वम् अपीतो भवति । (१।३)

तस्माद् एनं स्वपितीत्य् आचक्षते । (१।४)

स्वं ह्य् अपीतो भवति ॥ (१।५)

स यथा शकुनिः सूत्रेण प्रबद्धो दिशं दिशं पतित्वान्यत्रायतनम् अलब्ध्वा बन्धनम् एवोपश्रयते । (२।१)

एवम् एव खलु सोम्य तन् मनो दिशं दिशं पतित्वान्यत्रायतनम् अलब्ध्वा प्राणम् एवोपश्रयते । (२।२)

प्राणबन्धनं हि सोम्य मन इति ॥ (२।३)

अशनापिपासे मे सोम्य विजानीहीति । (३।१)

यत्रैतत् पुरुषो ऽशिशिषति नामाप एव तद् अशितं नयन्ते । (३।२)

तद् यथा गोनायो ऽश्वनायः पुरुषनाय इत्य् एवं तद् अप आचक्षते ऽशनायेति । (३।३)

तत्रैतच्छुङ्गम् उत्पतितं सोम्य विजानीहि । (३।४)

नेदम् अमूलं भविष्यतीति ॥ (३।५)

तस्य क्व मूलं स्याद् अन्यत्रान्नात् । (४।१)

एवम् एव खलु सोम्यान्नेन शुङ्गेनापो मूलम् अन्विच्छ । (४।२)

अद्भिः सोम्य शुङ्गेन तेजो मूलम् अन्विच्छ । (४।३)

तेजसा सोम्य शुङ्गेन सन्मूलम् अन्विच्छ । (४।४)

सन्मूलाः सोम्येमाः सर्वाः प्रजाः सदायतनाः सत्प्रतिष्ठाः ॥ (४।५)

अथ यत्रैतत् पुरुषः पिपासति नाम तेज एव तत् पीतं नयते । (५।१)

तद् यथा गोनायो ऽश्वनायः पुरुषनाय इत्य् एवं तत् तेज आचष्ट उदन्येति । (५।२)

तत्रैतद् एव शुङ्गम् उत्पतितं सोम्य विजानीहि । (५।३)

नेदम् अमूलं भविष्यतीति ॥ (५।४)

तस्य क्व मूलं स्याद् अन्यत्राद्भ्यः । (६।१)

अद्भिः सोम्य शुङ्गेन तेजो मूलम् अन्विच्छ । (६।२)

तेजसा सोम्य शुङ्गेन सन्मूलम् अन्विच्छ । (६।३)

सन्मूलाः सोम्येमाः सर्वाः प्रजाः सदायतनाः सत्प्रतिष्ठाः । (६।४)

यथा नु खलु सोम्येमास् तिस्रो देवताः पुरुषं प्राप्य त्रिवृत् त्रिवृद् एकैका भवति तद् उक्तं पुरस्ताद् एव भवति । (६।५)

अस्य सोम्य पुरुषस्य प्रयतो वाङ् मनसि संपद्यते मनः प्राणे प्राणस् तेजसि तेजः परस्यां देवतायाम् ॥ (६।६)

स य एषो ऽणिमैतद् आत्म्यम् इदं सर्वम् । (७।१)

तत् सत्यम् । (७।२)

स आत्मा । (७।३)

तत् त्वम् असि श्वेतकेतो इति । (७।४)

भूय एव मा भगवान् विज्ञापयत्व् इति । (७।५)

तथा सोम्येति होवाच ॥ (७।६)