प्राचीनशाल औपमन्यवः सत्ययज्ञः पौलुषिर् इन्द्रद्युम्नो भाल्लवेयो जनः शार्कराक्ष्यो बुडिल आश्वतराश्विस् ते हैते महाशाला महाश्रोत्रियाः समेत्य मीमांसां चक्रुः । (१।१)

को न आत्मा किं ब्रह्मेति ॥ (१।२)

ते ह संपादयांचक्रुः । (२।१)

उद्दालको वै भगवन्तो ऽयम् आरुणिः संप्रतीमम् आत्मानं वैश्वानरम् अध्येति । (२।२)

तं हन्ताभ्यागच्छामेति । (२।३)

तं हाभ्याजग्मुः ॥ (२।४)

स ह संपादयांचकार । (३।१)

प्रक्ष्यन्ति माम् इमे महाशाला महाश्रोत्रियाः । (३।२)

तेभ्यो न सर्वम् इव प्रतिपत्स्ये । (३।३)

हन्ताहम् अन्यम् अभ्यनुशासानीति ॥ (३।४)

तान् होवाच । (४।१)

अश्वपतिर् वै भगवन्तो ऽयं कैकेयः संप्रतीमम् आत्मानं वैश्वानरम् अध्येति । (४।२)

तं हन्ताभ्यागच्छामेति । (४।३)

तं हाभ्याजग्मुः ॥ (४।४)

तेभ्यो ह प्राप्तेभ्यः पृथग् अर्हाणि कारयांचकार । (५।१)

स ह प्रातः संजिहान उवाच । (५।२)

न मे स्तेनो जनपदे न कदर्यो न मद्यपः । (५।३)

नानाहिताग्निर् नाविद्वान् न स्वैरी स्वैरिणी कुतः । (५।४)

यक्ष्यमाणो वै भगवन्तो ऽहम् अस्मि । (५।५)

यावद् एकैकस्मा ऋत्विजे धनं दास्यामि तावद् भगवद्भ्यो दास्यामि । (५।६)

वसन्तु भगवन्त इति ॥ (५।७)

ते होचुः । (६।१)

येन हैवार्थेन पुरुषश् चरेत् तं हैव वदेत् । (६।२)

आत्मानम् एवेमं वैश्वानरं संप्रत्य् अध्येषि । (६।३)

तम् एव नो ब्रूहीति ॥ (६।४)

तान् होवाच । (७।१)

प्रातर् वः प्रतिवक्तास्मीति । (७।२)

ते ह समित्पाणयः पूर्वाह्णे प्रतिचक्रमिरे । (७।३)

तान् हानुपनीयैवैतद् उवाच ॥ (७।४)